Πώς θα εκπαιδεύσεις το μυαλό σου για την επιτυχία – Ο Κωνσταντίνος Χαραντινιώτης στο TheOpinion

Το μυαλό μας είναι ο διαμορφωτής της πραγματικότητάς μας. Ανάλογα με την νοοτροπία μας μπορεί να γίνει είτε ο μεγαλύτερος εχθρός, είτε ο μεγαλύτερος σύμμαχος μας.

Η νοοτροπία διαδραματίζει βασικό ρόλο στην επίτευξη των στόχων μας  ή στην αδυναμία επίτευξής τους

Με αφορμή την κυκλοφορία του νέου του βιβλίου «ΝΟΟΤΡΟΠΙΑ», από τις εκδόσεις Πεδίο, ο Κωνσταντίνος Χαραντινιώτης, σύμβουλος προσωπικής ανάπτυξης με ειδίκευση στο mindset coaching, και διεθνώς αναγνωρισμένος δάσκαλος mindfulness, διαλογισμού και γιόγκα, μιλά στο TheOpinion για τη δύναμη του μυαλού, του μοναδικού -όπως τονίζει ο ίδιος- εχθρού μας, καθώς και για το πώς μπορούμε να το εκπαιδεύσουμε, ώστε να γίνουμε η καλύτερη εκδοχή του εαυτού μας.

«Το μυαλό είναι ένα όργανο εκπαίδευσης. Ό,τι του μάθεις, αυτό θα κάνει»

Όταν σκεφτόμαστε καθαρά, τότε το μυαλό μας πληροφορείται από τη διεργασία της λογικής. Αυτό όμως δεν συμβαίνει πάντα! Κάποιες φορές οι πράξεις μας πληροφορούνται από ένα μυαλό το οποίο λειτουργεί παρορμητικά. Από ένα μυαλό που ίσως κάνει σενάρια αρνητικά ή μη υπαρκτά. Εκείνες τις φορές λειτουργούμε με βάση ένα χαμηλότερο τμήμα του εγκεφάλου μας, το ενστικτώδες μυαλό, αντί να λειτουργούμε μέσα από τη λογική.

Για παράδειγμα, κάτι που ακούω συχνά από ανθρώπους που κάνουν μαζί μου συνεδρίες είναι η φράση: “φοβάμαι ότι δε θα πετύχω”.

Τότε εγώ τους ρωτάω: “Τι είναι αυτό που σε πληροφορεί, ούτως ώστε να είναι βάσιμος ο φόβος σου;”.

Τότε μία συνηθισμένη απάντηση είναι:”Επειδή την προηγούμενη φορά δεν πέτυχα”.

Συχνά λοιπόν αυτό που μας εμποδίζει να σκεφτούμε λογικά και παραγωγικά είναι, ότι φανταζόμαστε πως το παρελθόν ισούται του μέλλοντος. Αυτό όμως δεν ισχύει ούτε πάντα, ούτε 100%. Φαντάζομαι σημαίνει ότι κάνω σενάρια, και όταν κάνουμε σενάρια, δεν σκεφτόμαστε λογικά. Η καλπάζουσα φαντασία μπορεί να μας οδηγήσει να βλέπουμε πράγματα τρομακτικά, τα οποία στην πραγματικότητα δεν υφίστανται. Είναι άλλο πράγμα να φοβάσαι επειδή βλέπεις πραγματικά απέναντί σου ένα άγριο ζώο, και άλλο πράγμα να φοβάσαι επειδή φαντάζεσαι ένα άγριο ζώο. Σε κάθε περίπτωση όμως, ο φόβος είτε πηγάζει από πραγματικές αιτίες, είτε από μη πραγματικές, είναι εμπόδιο στην λογική και στην εξέλιξή των ανθρώπων.

Αντί λοιπόν να λες στον εαυτό σου «ξέρω τι θα μου συμβεί διότι το έχω βιώσει ξανά», είναι χρησιμότερο να αναρωτηθείς «τι είναι αυτό που κάνω ξανά και ξανά ώστε να λαμβάνω τα ίδια αποτελέσματα;».

Μέσα από μία τέτοια στάση, υιοθετείς μία νοοτροπία αυτό-εξέτασης. Είναι σημαντικό να αποστασιοποιείσαι, από το όποιο δρώμενο, ώστε να προλαβαίνεις τους αυτοματισμούς του μυαλού. Για να το πετύχεις στην πράξη αυτό χρειάζεται να κάνεις στον εαυτό σου ορθολογικές ερωτήσεις, όπως:

– Είναι 100% αλήθεια αυτό που σκέφτομαι;

– Υπάρχει άλλη εκδοχή;

– Ποιο συναίσθημα ενδέχεται να με παρασύρει σε μη λογικές και ωφέλιμες συμπεριφορές;

Συνήθως το συναισθηματικό μυαλό, είναι αυτό που εκδηλώνει τον φόβο, την ανασφάλεια, τον θυμό και κάθε άλλου είδους αυτό-περιορισμό. Ξεχνάμε όμως ότι μπορούμε να έχουμε έλεγχο στις παρορμήσεις του μυαλού μας, μέσα από το κομμάτι της ακέραιας παρατήρησης».

Αναφερόμενος ο Κωνσταντίνος Χαραντινιώτης στις διαλογιστικές πρακτικές στις οποίες έχει μαθητεύσει, ξεκαθάρισε πως «ο διαλογισμός δεν σημαίνει να φαντάζομαι ότι είμαι ήρεμος, ούτε να προσπαθώ να γίνω ήρεμος και γαλήνιος.  Ο διαλογισμός είναι μία πρακτική που σε βοηθά να παρατηρήσεις το μυαλό σου, ούτως ώστε να μπορέσεις να έχεις περισσότερο έλεγχο των σκέψεών σου. Μέσα από αυτό μπορεί να προκύψει η ηρεμία, διότι μαθαίνεις να μην αφήνεις το μυαλό σου να κάνει ό,τι θέλει, με αποτέλεσμα να σε ταράζει. Το μυαλό κάθε ανθρώπου πληροφορείται από μία τεράστια «βιβλιοθήκη» με παραστάσεις, εμπειρίες και αρχέτυπα, τα οποία συχνά τα πετάει ακατέργαστα μπροστά του. Είναι ευθύνη κάθε ανθρώπου να κάνει φιλτράρισμα. Οι ακατέργαστες σκέψεις του μυαλού μοιάζουν σαν να είσαι στο σπίτι σου και έρχεται ένας επισκέπτης ο οποίος δεν είναι ευχάριστος. Κάποια στιγμή ο επισκέπτης φεύγει. Αν εσύ, ενώ έχει φύγει ο επισκέπτης, κάθεσαι να αναπαράγεις πόσο δυσάρεστη ήταν η παρουσία του, με αποτέλεσμα να αναστατώνεσαι, τότε το πρόβλημα δεν είναι πλέον ο επισκέπτης. Είναι το γεγονός ότι αναπαράγεις ξανά και ξανά κάτι το οποίο τελείωσε, με αποτέλεσμα να προσκαλείς στο τώρα, κάτι που ανήκει στο παρελθόν.

«Πρόβλημα νοοτροπίας η αλλοιωμένη εικόνα της πραγματικότητας»

Ερωτηθείς για τον εάν τελικά το μυαλό είναι ο χειρότερος εχθρός μας, ο κ. Χαραντινιώτης, τόνισε πως είναι ο μοναδικός.

«Το μυαλό δεν είναι απλά ο μεγαλύτερος εχθρός μας, είναι ο μοναδικός. Αυτό ισχύει ακόμα και σε μία συνθήκη πολέμου, όπως αυτή στη Μέση Ανατολή, όπου οι Ισραηλινοί είναι οι εχθροί των Παλαιστινίων και οι εχθροί των Παλαιστινίων είναι οι Ισραηλινοί. Επί της ουσίας έχουμε μία συγκέντρωση μυαλών τα οποία σκέφτονται με ένα συγκεκριμένο τρόπο, έναντι κάποιων άλλων. Το ανθρώπινο μυαλό και η ανθρώπινη φύση έχει μέσα της τον διαχωρισμό, τον ρατσισμό, τον σεξισμό κτλ. Όλες οι συνθήκες που μπορεί να καταλήξουν ακόμα και σε πολεμική σύρραξη γεννιούνται μέσα από σκέψεις όπως, αυτός είναι λιγότερος από εμένα ή δεν είναι τόσο καλός όσο εγώ. Το μυαλό δίχως έλεγχο ή καλλιέργεια αλλοιώνει την πραγματικότητα. Επομένως ο εχθρός, αν αποδομήσεις οποιαδήποτε κατάσταση, είναι η προβληματική νοοτροπία», συνεχίζει ο κ. Χαραντινιώτης.

Αναφορικά με τη διαμόρφωση μίας περισσότερο αποστασιοποιημένης στάσης των ανθρώπων, απέναντι στα γεγονότα που διαδραματίζονται γύρω μας, σημείωσε:

«Εδώ είναι σημαντικό να κάνουμε μία διάκριση. Είναι πάντα χρήσιμη η ψυχραιμία όχι όμως η ψυχρότητα. Η ψυχρή καρδιά δε βοηθάει τις σχέσεις, ενώ η ψυχραιμία τις βοηθάει. Θέλουμε δίπλα μας ψύχραιμους ανθρώπους. Ένας ψύχραιμος άνθρωπος δεν καταβάλλεται από τα πάθη του, και δεν αφήνει να αλλοιωθούν τα χαρακτηριστικά της προσωπικότητας του λόγω κάποιων συναισθημάτων όπως ο φόβος. Παραμένει ψύχραιμος διότι αναγνωρίζει πως όλα είναι παροδικά. Αναγνωρίζει πως καμία σκέψη, κανένας θυμός, καμία χαρά δεν μένει για πάντα. Έχει μάθει να αποφεύγει να κάνει το λάθος να ταυτοποιείται με τα εξωτερικά φαινόμενα ξεχνώντας την ανώτερη φύση του. Θυμάται την καλύτερή του εκδοχή και επιλέγει να την εμφανίζει».

«Δεν είναι wishful thinking και νόμος της έλξης. Το θέμα είναι βιολογικό»

Μιλώντας για το βιβλίο του, «NOO|ΤΡΟΠΙΑ – Εγχειρίδιο Ευημερίας», τονίζει πως δεν πρόκειται για ένα «μαγικό» βιβλίο, αλλά για έναν οδηγό-σύμμαχο στο χτίσιμο μίας υγιούς και γόνιμης νοοτροπίας.

«Αν ξεκινάς την ημέρα σου δηλώνοντας “σήμερα θα βάλω στο σώμα μου μόνο ό,τι καλύτερο υπάρχει και υπηρετεί την υγεία μου” και το επαναλαμβάνεις, είναι πιθανότερο να αποφύγεις να φας  junk food. Ο λόγος είναι διότι μέσα από αυτό που λες κατ’ επανάληψη προγραμματίζεις τον εγκέφαλό σου προς κάποια κατεύθυνση. Ο εγκέφαλος είναι φτιαγμένος με τέτοιο τρόπο, ούτως ώστε να σου εμφανίζει αυτό το οποίο έχεις μελετήσει και επαναλάβει πάρα πολλές φορές. Δεν έχει σημασία αν είναι καλό ή κακό. Οτιδήποτε επαναλαμβάνεις, αυτό θα σου εμφανίσει. Αυτό δεν είναι wishful thinking ή νόμος της έλξης. Είναι βιολογικό το θέμα», σημειώνει αρχικά.

«Το βιβλίο μου λοιπόν, είναι ένας οδηγός, ο οποίος μέσα από μια διαδρομή 52 εβδομάδων βοηθάει να επαναπρογραμματίσεις θετικά τον τρόπο που σκέφτεσαι. Έχει φτιαχτεί με μία δομή που σε καλεί κάθε εβδομάδα να διαβάζεις κάτι και να το εφαρμόζεις κατά την διάρκεια της εβδομάδας. Ο σκοπός του είναι να το έχεις δίπλα σου, ώστε να σε βοηθήσει μέσα στις πραγματικές συνθήκες της καθημερινότητάς σου, να χτίσεις μια νέα νοοτροπία και μία βελτιωμένη οπτική που θα σε βοηθήσει με την προσωπική σου ανάπτυξη. Σε οδηγεί βήμα-βήμα να καλλιεργήσεις στην πράξη ποιότητες όπως είναι η ευγένεια, ο σεβασμός, η καλοσύνη, η πίστη, η αυτοπεποίθηση, το θάρρος, η δέσμευση, η πειθαρχία κτλ. Πρόκειται για πράγματα που θέλουμε να τα έχουμε στη ζωή μας και όταν τα έχουμε προοδεύουμε σε κάθε τομέα της ζωής.

Αυτός είναι ο σκοπός που έγραψα αυτό το βιβλίο. Ο σκοπός του είναι να βοηθήσει τους ανθρώπους να κάνουν πράξη την επιθυμία τους για αυτό βελτίωση, με έναν προσιτό τρόπο. Από την εμπειρία που έχω εδώ και σχεδόν 20 χρόνια, ως σύμβουλος προσωπικής ανάπτυξης, γνωρίζω ότι οι άνθρωποι έχουν ανάγκη από ένα εργαλείο που μπορεί να τους θυμίσει τι χρειάζεται να κάνουν για να πετύχουν τους στόχους τους, καθώς επίσης να τους θυμίζει τι είναι ικανοί να καταφέρουν.

Στο βιβλίο «NOO|ΤΡΟΠΙΑ» λοιπόν ο αναγνώστης θα βρει δομημένα και στρατηγικά βήματα, τα οποία μέσα από τη δύναμη της γλώσσας, μέσα από δομημένες δηλώσεις, και μέσα από την επανάληψη με πρόθεση θα αρχίσει να βλέπει διαφορετικά την καθημερινότητα του, τη ζωή του και τον εαυτό του. Οποιοσδήποτε ακολουθήσει την μέθοδο που προτείνω, είναι σίγουρο ότι θα λάβει αποτελέσματα. Το βιβλίο λοιπόν μπορεί να δείξει τον δρόμο. Είναι στο χέρι του καθενός να πάρει την απόφαση να περπατήσει το μονοπάτι…»