Παυλίνα Βουλγαράκη στο TheOpinion: «Συνέπεια, για μένα, είναι να υπηρετώ αυτό που είμαι κάθε φορά»

Η τραγουδοποιός και ερμηνεύτρια, Παυλίνα Βουλγαράκη, μιλάει στο TheOpinion και στη Δέσποινα Δαϊλιάνη.

3 Μαΐου 2026, 10:30

Μοιραστείτε αυτό το άρθρο

Την Πέμπτη, 7 Μαΐου, η σκηνή του Καφωδείου αναμένεται να γεμίσει με τη χαρακτηριστική ευαισθησία και την τρυφερή φωνή της Παυλίνας Βουλγαράκη.

Λίγο πριν από την καλοκαιρινή περιοδεία στο πλευρό του Μίλτου Πασχαλίδη, η Παυλίνα Βουλγαράκη έρχεται στη Θεσσαλονίκη, έτοιμη να συνδεθεί με το κοινό της και να επανασυστηθεί μέσα από τα τραγούδια της.

«Η Θεσσαλονίκη είναι ένα μέρος που το νιώθεις οικείο. Οι άνθρωποί της είναι προχωρημένοι σε σχέση με τα ακούσματα και τα διαβάσματά τους. Η πόλη σε συνεπαίρνει, δεν είναι τυχαίο που όλοι το αναγνωρίζουν.

Παράλληλα, αυτή η εμφάνιση συμπίπτει με την κυκλοφορία του ντουέτου που έγραψα για τον Μίλτο Πασχαλίδη κι εμένα, και είμαι πολύ χαρούμενη που θα το παρουσιάσουμε. Περιμένω με ανυπομονησία και τρυφερότητα αυτό το live».

Πώς να είναι, άραγε, μια ημέρα της Παυλίνας Βουλγαράκη;

Γενικότερα, είμαι ένας αρκετά εσωστρεφής άνθρωπος. Αν δεν με ξεσηκώσει κάποιος, δεν πρόκειται να βγω από το σπίτι.

Αυτό, πια, έχει να κάνει και με την κόρη μου. Για οτιδήποτε κι αν κάνω, ακόμα και για τα live μου, θέλω να υπάρχει ένας ουσιαστικός λόγος. Αν χάσω χρόνο από το παιδί μου, δηλαδή, θέλω να υπάρχει κάποιος λόγος που θα συμβεί αυτό.

Ωστόσο, διανύεις μια δημιουργική περίοδο. Έχεις νέα δισκογραφική στέγη και καινούργια τραγούδια στο ρεπερτόριό σου, και οι εμφανίσεις σου μπαίνουν ξανά σε μια δυναμική φάση.

Πράγματι, άλλαξα δισκογραφική εταιρεία. Εδώ κι έναν χρόνο γράφω συνέχεια, και οι παραστάσεις μου πάνε πολύ καλά. Περνάμε ωραία, τόσο ο κόσμος όσο κι εμείς.

Από τον κορωνοϊό και μετά, νιώθω πως αποσυντονίστηκα τελείως. Ενώ μέχρι τότε ακολουθούσα μια παραγωγική πορεία, κατά τη διάρκεια της συγκεκριμένης περιόδου πυροδοτήθηκαν όλα τα υπαρξιακά μου ζητήματα. Αυτό, με κράτησε πίσω.

Θα έλεγα ότι η κόρη μου με «ξύπνησε» ξανά. Το ένα έφερε το άλλο…

Παυλίνα, πώς γεννιέται ένα τραγούδι για σένα; «Τρέφεσαι» από κάτι που θα διαβάσεις, από κάτι που θα δεις;

Παλιότερα, όταν κάτι με διαπερνούσε, με «χτυπούσε» σαν κεραυνός, ένιωθα την ανάγκη να το γράψω αμέσως. Ξεσπούσε μέσα μου με έναν, σχεδόν, μεταφυσικό τρόπο, σαν να με καθοδηγούσε η έμπνευση…

Πλέον, αυτό που κάνω όλη μέρα είναι να γράφω. Σίγουρα, με επηρεάζουν αυτά που διαβάζω. Διαβάζω συνέχεια. Όταν κάτι μου αρέσει, σκέφτομαι πώς θα ήθελα εγώ να το αποτυπώσω και, κάπως έτσι, ξεκινάει η διαδικασία.

Τι θα διαβάσεις, δηλαδή; Αφορά την επικαιρότητα; Θα ανατρέξεις στην ποίηση ή τη λογοτεχνία;

Διαβάζω κυρίως ποίηση. Όμως, ό, τι και να διαβάσω, ακόμα και μια ταινία να δω, δεν συγκρατώ τίποτα. Δεν είμαι συγκεντρωμένη.

Μπορεί, για παράδειγμα, να βλέπω για δύο ώρες μια ταινία και να μην έχω συγκρατήσει κάτι, αλλά να υπάρχει μια στιγμή —ένα βλέμμα, ένας συγκεκριμένος τρόπος που κάποιος κοιτάζει κάποιον— και να συνειδητοποιήσω ότι αυτό είναι που αποζητώ.

Όταν διαβάζω ένα βιβλίο, δεν παρακολουθώ τη ροή. Σημειώνω λέξεις, παρατηρώ πώς ο συγγραφέας τοποθετεί τη μία λέξη δίπλα στην άλλη.

Να υποθέσω πως είσαι από τους ανθρώπους που, ενώ περπατούν ή κάνουν τη βόλτα τους, τους έρχεται μια σκέψη και τη σημειώνουν επί τόπου;

Ναι, είμαι!

Η σχέση σου με την ψυχολογία επηρεάζει τη διαδικασία της σύνθεσης;

Είμαι μουσικοθεραπεύτρια. Οπότε, οι συνεδρίες συνδυάζονται με τη μουσική.

Δεν σχετίζονται με τη δική μου δημιουργική διαδικασία, αλλά πολύ συχνά γράφουμε τραγούδια με τους ωφελούμενους.

Εδώ που τα λέμε, ένα live σου, μια εμφάνισή σου, λειτουργεί και θεραπευτικά με κάποιον τρόπο…

Ευχαριστώ που μου το λες!

Πιστεύω ότι κάθε καλλιτέχνης αποτυπώνει, υποσυνείδητα, κάποιο αρχέτυπο. Υπάρχει ο καλλιτέχνης-μύστης, εκείνος που λειτουργεί ως performer ή ως star. Υπάρχει και ο καλλιτέχνης-θεραπευτής.

Αυτόν νομίζω ότι ενσαρκώνω μέσα από όσα γράφω. Άλλωστε, επιζητώ τη θεραπεία και σε προσωπικό επίπεδο. Προσπαθώ να κατανοώ και να βελτιώνομαι.

Τι σου είναι πιο δύσκολο: να αποτυπώσεις, μουσικά και στιχουργικά, μια συνθήκη ή να τη μοιραστείς για πρώτη φορά με τον κόσμο;

Νομίζω ότι το δύσκολο είναι να ολοκληρωθεί κάτι. Από τη στιγμή που έχει ολοκληρωθεί και του έχεις δώσει τον χώρο του, σημαίνει πως είναι κάτι που μπορείς να το υποστηρίξεις.

Η δεύτερη φάση, δηλαδή να το μοιραστείς, ουσιαστικά είναι ο λόγος για τον οποίο το έχεις γράψει.

Από τους καλλιτέχνες με τους οποίους έχεις συνεργαστεί, τι κρατάς; Όχι απαραίτητα κάτι που να σχετίζεται με τη μουσική, αλλά κι ως στάση ζωής.

Θεωρώ ότι ο χαρακτήρας μου ταιριάζει πολύ με τον χαρακτήρα και τη στάση ζωής της Δήμητρας Γαλάνη. Είναι ο άνθρωπος που με έχει επηρεάσει περισσότερο από κάθε άλλον.

Με βοήθησε να συνειδητοποιήσω ότι έλκουμε αυτό που είμαστε. Αυτή η σκέψη με απελευθέρωσε καλλιτεχνικά, όταν το χρειαζόμουν. Η Δήμητρα είναι σπουδαία!

Σήμερα, στην καθημερινότητά μας, τι σε τρομάζει περισσότερο και τι σου δίνει ελπίδα;

Με τρομάζει και με στενοχωρεί το γεγονός ότι δεν συμπονά ο ένας τον άλλον, ακόμα και σε απλά καθημερινά θέματα. Μέσα σε αυτό το χάος που ζούμε, έχουμε πάψει να παρατηρούμε και να νοιαζόμαστε.

Αυτό που με παρακινεί και μου δίνει ελπίδα, είναι ότι έχω ένα μικρό ανθρωπάκι που θα ήθελα να ζει σε έναν κόσμο όπως τον φαντάζομαι· έναν κόσμο δίκαιο και αληθινό.

Θέλω να είναι αλήθεια αυτό που ζούμε, όχι αυτό που βλέπουμε στα social media ή αυτό που μας έχουν πει ότι πρέπει να είμαστε. Αυτή η σκέψη με κρατάει και με ωθεί να δημιουργώ τραγούδια που είναι αληθινά, και να χτίζω ουσιαστικές σχέσεις στη ζωή μου, έστω κι αν αυτές είναι λίγες.

Η ενασχόλησή σου με τα social media περιορίζεται στο επαγγελματικό κομμάτι;

Συνειδητά, ναι. Κάποτε, όλη αυτή η κατάσταση με επηρέαζε αρνητικά.

Μπορεί, δηλαδή, να έβλεπα τι κάνει ο άλλος και να ένιωθα κατώτερα. Όταν το συνειδητοποίησα, το άλλαξα.

Η Κρήτη; Είναι το μέρος στο οποίο επιστρέφεις για να γειωθείς και να βρεις τις ισορροπίες σου;

Η βάση μας είναι στην Αθήνα, αλλά νιώθω ότι μένουμε και στην Κρήτη, καθώς μετακινούμαστε συνεχώς. Και ο άντρας μου και εγώ είμαστε από κει, και νομίζω ότι εκεί θα καταλήξουμε να ζούμε.

Παυλίνα, τι σημαίνει για σένα η ζωντανή επαφή με το κοινό;

Κάθε εμφάνισή μου είναι μια ουσιαστική αλληλεπίδραση με το κοινό. Αυτή η αλληλεπίδραση μου λείπει, ενδεχομένως να λείπει και σε άλλους ανθρώπους. Οπότε, τη δημιουργούμε όλοι μαζί παρέα.

Υπάρχει κάτι που δεν έχεις τολμήσει να γράψεις και, κατ’ επέκταση, να το τραγουδήσεις;

Όχι, δεν υπάρχει. Ό, τι μου ‘ρθει στο μυαλό, το γράφω και το λέω!

Πριν από μερικά χρόνια, όνειρό μου ήταν να γράψω ένα… trash τραγούδι και να το κυκλοφορήσω η ίδια. Παράλληλα, ήθελα να κάνω κι ένα video clip πιο καλλιτεχνικό.

Με αφορμή, λοιπόν, έναν χωρισμό, έγραψα το «Θεός Σχωρέστον». Εκεί, κατάλαβα ότι δεν υπάρχει κάτι που δεν θα τολμούσα να κάνω, καθώς πρόκειται για ένα τραγούδι «ξένο» προς εμένα.

Όταν το έγραψα, αμφιταλαντεύτηκα για το αν θα το κρατούσα ή αν θα το έδινα σε κάποια καλλιτέχνιδα που θα μπορούσε να το απογειώσει. Τελικά, το είπα.

Δεν θέλω να γράφω κάτι με την καρδιά μου και να το «απαρνούμαι», επειδή κάποιος μπορεί να θεωρήσει ότι δεν είμαι συνεπής. Συνέπεια, για μένα, είναι να υπηρετώ αυτό που είμαι κάθε φορά.

Δηλαδή, δεν σκέφτηκες ποτέ να γράψεις ένα τραγούδι για κάποιον άλλον;

Μου το ζητούν ανά περιόδους. Έχω γράψει στίχους μόνο μία φορά, για τον φίλο μου τον Γιώργο Περρή, στο τραγούδι «Μαζί ή Κανείς» που αποτελεί και τον τίτλο του άλμπουμ του.

Για να συμβεί αυτό, ο Γιώργος με έπαιρνε σχεδόν καθημερινά τηλέφωνο, επί δύο μήνες, μέχρι να συντονιστώ και να το κάνω. Δεν έχω γράψει ξανά για κάποιον άλλον.

Γιατί όχι;

Στο παρελθόν, επειδή έγραφα μόνο όταν είχα έμπνευση, θεωρούσα ότι δεν θα μπορούσα να ανταποκριθώ σε ένα τέτοιου είδους project. Δεν είχα την ικανότητα, δεν ήταν, δηλαδή, θέμα επιλογής.

Τώρα, πια, μπορώ. Κι επειδή ακριβώς μπορώ, επιλέγω να δίνω προτεραιότητα σ’ εμένα. Έχω την ανάγκη να γράψω για μένα. Άλλωστε, κάτι που έχει γεννηθεί από μένα, σίγουρα μου ταιριάζει.

Εξάλλου, είναι απαραίτητο να ασχολείσαι και με τον εαυτό σου. Για να είσαι ένας καλός συνοδοιπόρος στη ζωή των ανθρώπων, οφείλεις πρώτα να φροντίζεις τον εαυτό σου.