Μέλα Γεροφώτη στο TheOpinion: «Η μουσική μπορεί να κάνει μικρά θαύματα, όταν καταφέρεις να την ακούσεις πραγματικά»

Η Μέλα Γεροφώτη, με ενεργή καλλιτεχνική παρουσία στη Θεσσαλονίκη και μακρά πορεία στον χώρο του τραγουδιού, επιχειρεί να παρουσιάσει για πρώτη φορά μια ολοκληρωμένη σκηνική πρόταση ως ερμηνεύτρια στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Επταπυργίου.

Τα τελευταία χρόνια, ένα από τα πιο χαρακτηριστικά τοπόσημα της Θεσσαλονίκης, εκεί όπου η ιστορία και η μνήμη διασταυρώνονται, έχει αρχίσει να μεταμορφώνεται σε ένα σημείο καλλιτεχνικών συναντήσεων, με παρεμβάσεις που επαναπροσδιορίζουν τη σχέση του κοινού με τον εμβληματικό χώρο.

Έτσι, λοιπόν, εντός των τειχών του Επταπυργίου, η Μέλα Γεροφώτη μάς προσκαλεί το Σάββατο, 27 Ιουνίου, σε μια μουσική περιπλάνηση· σε ένα ταξίδι γεμάτο συναίσθημα, εικόνες και στοχασμούς, μέσα από αποσπάσματα λόγου και ποίησης.

Κυρία Γεροφώτη, χαράξτε μας, μέσα σε λίγες γραμμές, τη μουσική σας πορεία.

Η μουσική υπήρχε μέσα μου πριν καλά καλά μάθω τη λέξη «μουσική». Τραγουδάω από πριν αρχίσω να θυμάμαι τον εαυτό μου· Μουσικό Σχολείο Θεσσαλονίκης, Τμήμα Μουσικής Επιστήμης και Τέχνης του Πανεπιστημίου Μακεδονίας, δίπλωμα μονωδίας με δασκάλα τη Σοφία Κυανίδου.

Στα φοιτητικά αλλά και κάποια χρόνια μετέπειτα, τραγουδούσα σε μουσικές σκηνές της πόλης. «Φλέρταρα» αρκετές φορές με τον χώρο του θεάτρου και επιχείρησα να παίξω ερασιτεχνικά με τοπικές θεατρικές ομάδες.

Η γνωριμία μου με τον τραγουδοποιό, Σταύρο Σταυρίδη, μου χάρισε την πρώτη προσωπική δισκογραφική δουλειά: «Ημερολόγιο Φανταστικών Γεγονότων». Έπειτα, ακολούθησε μια συνεργασία χρόνων και αρκετές δισκογραφικές δουλειές με τον συνθέτη και τραγουδοποιό, Μιχάλη Γούτη («Το Πορτραίτο», «Στα φανερά και τ’ αφανέρωτα», «Μοίρα»).

Καταλυτική για την πορεία μου υπήρξε η γνωριμία μου με τον καταξιωμένο συνθέτη, Δημήτρη Μαραμή. Διανύουμε ήδη τον δέκατο χρόνο σταθερής συνεργασίας, με πολυάριθμες συναυλίες σε Ελλάδα και εξωτερικό.

Οι προηγούμενες συμμετοχές μου στις ποιητικές βραδιές του Φεστιβάλ Επταπυργίου, μου έδωσαν πολύτιμες εμπειρίες σύμπραξης στη σκηνή με καταξιωμένους καλλιτέχνες, όπως ο Αλκίνοος Ιωαννίδης, η Μαρία Φαραντούρη, ο Μανώλης Μητσιάς, ο Γρηγόρης Βαλτινός.

Αυτήν την περίοδο είμαι έτοιμη να ξεκινήσω το ταξίδι μου στον χώρο της τραγουδοποιίας και ως δημιουργός. Πρόσφατα, γεννήθηκε το πρώτο δικό μου τραγούδι, με τίτλο «Το Ξύπνημα», το οποίο κυκλοφορεί σε όλες τις ψηφιακές πλατφόρμες. Θα ακουστεί ζωντανά στην πρώτη προσωπική μου συναυλία, «Ψυχή μου, Φως», στο Φεστιβάλ Επταπυργίου, στις 27 Ιουνίου.

Η συγκεκριμένη παράσταση σηματοδοτείται, μεταξύ άλλων, και από την παρουσία του συνθέτη, Δημήτρη Μαραμή. Πώς έχει εξελιχθεί αυτή η καλλιτεχνική σχέση μέσα στα χρόνια;

Ο Δημήτρης Μαραμής υπήρξε μέντορας, εμπνευστής και καθοδηγητής στην καλλιτεχνική μου πορεία.

Μέσα από τα έργα του αγάπησα περισσότερο το μουσικό θέατρο και συνδέθηκα ακόμα πιο βαθιά με τη μελοποιημένη ποίηση. Έψαξα ερμηνευτικές ποιότητες, εξερεύνησα χρώματα στη φωνή μου, έμαθα να ελίσσομαι και να προσαρμόζομαι γρήγορα στις ανάγκες της σκηνής.

Για μένα, ο Δημήτρης αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους συνθέτες της γενιάς του. Εκτιμώ βαθιά την αφοσίωσή του στην τέχνη, την εργατικότητά του, και την ανάγκη του να εξελίσσεται συνεχώς και να ξεπερνά τον εαυτό του. Η σχέση μας, όσο περνούν τα χρόνια, εξελίσσεται σε σχέση αμοιβαίας εκτίμησης και φιλίας.

Ο τίτλος της συναυλίας σας αναφέρεται σε ένα φως «που κατοικεί μέσα μας, αλλά στην πορεία της ζωής συχνά σκεπάζεται, θαμπώνει και κάποιες φορές μοιάζει να σβήνει». Ποιες θεωρείτε ότι είναι οι μεγαλύτερες «σκιές» της σύγχρονης καθημερινότητας που μας στερούν αυτό το φως, και πώς η μουσική μπορεί να λειτουργήσει ως «αντίδοτο» απέναντι σε αυτό;

Οι μεγαλύτερες «σκιές» είναι οι επίπλαστες ανάγκες που δημιουργεί όλος ο σύγχρονος τρόπος ζωής, με αποτέλεσμα να αποπροσανατολίζει τον άνθρωπο από πολύ μικρή ηλικία, και να τον οδηγεί μακριά από τον εαυτό του και το εσωτερικό του φως.

Τα παιδιά από νωρίς αναζητούν τη ζωή σε ένα μεγάλο σπίτι, σε ένα αμάξι, σε ένα κινητό, στην αψεγάδιαστη εικόνα, στην εύκολη και γρήγορη απόλαυση, στο χρήμα και στη δόξα, χωρίς αιτία. Σε έναν τέτοιο κόσμο μεγαλώνουν.

Δεν προλαβαίνουν να αναγνωρίσουν το φως μέσα τους, ούτε μαθαίνουν πώς να το προστατεύουν και να το δυναμώνουν. Αυτό καθορίζει τη μετέπειτα πορεία της ζωής τους σε κάθε πτυχή, σε κάθε απόφαση, σε κάθε πράξη.

Η μουσική μπορεί να κάνει μικρά θαύματα, όταν καταφέρεις να την ακούσεις πραγματικά. Δημιουργεί συνθήκες σίγασης όλου αυτού του θορύβου και των ψευδαισθήσεων, και επιτρέπει να δυναμώσει και να λάμψει το εσωτερικό μας φως. Η μουσική, και γενικότερα η τέχνη, είναι μια άμυνα απέναντι στις μεγάλες «σκιές».

Στην παράσταση, που ετοιμάζετε, συνυπάρχουν μελωδίες συνθετών που άφησαν ανεξίτηλο αποτύπωμα στην ελληνική μουσική ιστορία με αυτές νεότερων δημιουργών. Ποιο είναι το κοινό νήμα που, τελικά, τις ενώνει;

Το κοινό νήμα είναι ότι όλα αυτά τα τραγούδια, ως προς το περιεχόμενο των στίχων αλλά και τη μουσική αισθητική τους, γίνονται μέρος ενός μεγαλύτερου ενιαίου αφηγήματος, υπηρετώντας την ανάδειξη και τη μεταφορά του κεντρικού μηνύματος της συναυλίας, που είναι η αφύπνιση της ψυχής.

Η τέχνη καθρεφτίζει τις εκάστοτε ανάγκες και συνθήκες. Κάποιες έννοιες, όμως, είναι σταθερά διατυπωμένες μέσα στα τραγούδια, σε κάθε εποχή.

Ίσως να αλλάζει ο τρόπος εκφοράς τους, αλλά η ουσία είναι κοινή. Αυτή η ουσία γίνεται ο συνδετικός κρίκος ανάμεσα σε παλαιότερες και νεότερες δημιουργίες.

Πόσο σημαντικό είναι να αναδεικνύονται οι καλλιτέχνες και, κατ’ επέκταση, η μουσική ταυτότητα της πόλης μέσα από θεσμούς, όπως το Φεστιβάλ Επταπυργίου;

Οι καλλιτέχνες, όσο βρίσκουν έδαφος να εκφράζονται τόσο αυξάνεται και το πεδίο δημιουργίας τους. Η στήριξη και η ανάδειξή τους βοηθά όχι μόνο τους ίδιους, αλλά και ολόκληρο το κοινωνικό σύνολο. Δημιουργεί συνθήκες σκέψεις, επαφής, προβληματισμού και συναισθηματικής έκφρασης για όλους.

Η Θεσσαλονίκη είναι μία πόλη που, αποδεδειγμένα, γεννά ανθρώπους με περίσσιο ταλέντο και βαθιές καλλιτεχνικές ανησυχίες. Το Φεστιβάλ Επταπυργίου το είχε ανάγκη η Θεσσαλονίκη, γι’ αυτό βρήκε τέτοιο πρόσφορο έδαφος.

Εξελίχθηκε σε έναν λαμπερό θεσμό, τον οποίο περιμένει με λαχτάρα όλη η πόλη κάθε καλοκαίρι. Κάθε χρόνο, φιλοξενεί διάφορες μορφές τέχνης, δίνοντας χώρο σε τοπικούς καλλιτέχνες να βρεθούν και να συμπράξουν με μεγάλα καταξιωμένα ονόματα.

Εσείς, στην προσωπική και επαγγελματική διαδρομή σας, πού βρίσκετε ή πού επιστρέφετε για να βρείτε ξανά το δικό σας «φως»;

Επιστρέφω στην αρχή μου. Στην πρώτη σχέση με την εσωτερική φωνή και το σώμα μου. Σε αυτήν τη σχέση που δεν έχω καμία ιδιότητα, ούτε καν όνομα.

Προσπαθώ να αφουγκράζομαι τις πραγματικές πηγαίες ανάγκες μου και τους κανόνες που διέπουν το σώμα μου, αλλά και την ίδια τη ζωή. Όταν σταματώ να τους παραβιάζω και συντονίζομαι με αυτούς, το «φως» δυναμώνει.

Είναι ο πρώτος και βασικός αγώνας που οφείλει να υπηρετήσει κάποιος, προκειμένου να συμμετάσχει, μετέπειτα, σε μεγαλύτερους συλλογικούς αγώνες.

Πληροφορίες

«Ψυχή μου, φως»

Φεστιβάλ Επταπυργίου 2026

Σάββατο 27 Ιουνίου & ώρα 21:15

Εισιτήρια: more.com

Παραγωγή: Κέντρο Πολιτισμού Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας

Συντελεστές

Ερμηνεία – Καλλιτεχνική επιμέλεια: Μέλα Γεροφώτη

Πιάνο – Ενορχηστρώσεις: Αστέρης Τσαλίκης

Βιολί: Δέσποινα Σκέντζου

Κανονάκι – Φλάουτο – Φωνητικά: Αναστασία Ζαχαριάδου

Κοντραμπάσο: Τραϊανός Αλμπανούδης

Τύμπανα ­– Κρουστά: Βαγγέλης Καλαμάρας

Συμμετέχει πολυφωνικό φωνητικό σύνολο: Θεόκλητος Βάτσας, Σοφία Δαγκοπούλου, Εμμανουέλα Κρίνου, Ειρήνη Τσιρίκα

Διδασκαλία: Μέλα Γεροφώτη

Συμμετέχει ο συνθέτης, Δημήτρης Μαραμής

Σκηνοθετική επιμέλεια: Ελευθερία Τέτουλα

Στο πλαίσιο της δράσης SKG – Δυναμώνουμε τη Δημιουργία