Λένα Παπαληγούρα στο TheOpinion: «Κάθε μέρα παίζουμε για κάποιον ιδανικό θεατή που θα “μετακινηθεί” μέσα από τη δουλειά μας»

Η ηθοποιός, Λένα Παπαληγούρα, μιλάει στο TheOpinion και στη Δέσποινα Δαϊλιάνη.

ΘΕΑΤΡΟ ΘΕΜΑ THEOPINION ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΗΣ ΗΘΟΠΟΙΟΥ, ΛΕΝΑΣ ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑ (ΚΩΣΤΑΣ ΤΖΟΥΜΑΣ/EUROKINISSI)

Δέσποινα Δαϊλιάνη

15 Ιουλίου 2026, 09:00

Μοιραστείτε αυτό το άρθρο

Πρόσθεσε το theopinion.gr ως προτιμώμενη πηγή στο Google

Με τα εξαιρετικά σχόλια κοινού και κριτικών στις αποσκευές της ξεκίνησε, για δεύτερη χρονιά, το καλοκαιρινό της ταξίδι η «Αντιγόνη» του Σοφοκλή, με τη σκηνοθετική υπογραφή του Θέμη Μουμουλίδη.

Η Λένα Παπαληγούρα συγκαταλέγεται στις πιο αξιόλογες ηθοποιούς της γενιάς της. Η διαρκής διάθεσή της να εξερευνά νέους χαρακτήρες και διαφορετικές θεατρικές διαδρομές, ίσως να αποτελεί ένα από τα βασικά χαρακτηριστικά της καλλιτεχνικής πορείας της.

Μετά την «Αντιγόνη» του Σοφοκλή, που παρουσιάζεται σε περιοδεία σε όλη την Ελλάδα έως και τις αρχές Σεπτεμβρίου, η ηθοποιός ετοιμάζεται να «αναμετρηθεί» σκηνικά με έναν από τους πιο σύνθετους γυναικείους χαρακτήρες της παγκόσμιας λογοτεχνίας, αποτυπώνοντας τη σύγκρουση ανάμεσα στην προσωπική επιθυμία και στους κοινωνικούς περιορισμούς: την Άννα Καρένινα.

Λένα Παπαληγούρα στο TheOpinion: «Κάθε μέρα παίζουμε για κάποιον ιδανικό θεατή που θα “μετακινηθεί” μέσα από τη δουλειά μας»

«Αντιγόνη» του Σοφοκλή, για δεύτερη συνεχή χρονιά…

Είναι τόσο συγκινητικό… Ο κόσμος ανταποκρίνεται κι αυτό είναι πολύ ωραίο, γιατί συμβαίνει με μια παράσταση την οποία κι εμείς οι ίδιοι αγαπάμε πολύ. Αυτός ήταν, άλλωστε, κι ο λόγος που σύσσωμοι αποφασίσαμε να την επαναλάβουμε.

Μπορεί να διανύουμε τον δεύτερο χρόνο, αλλά δεν επαναπαυόμαστε. Είναι μια ευκαιρία να «αναμετρηθούμε» ξανά με αυτό το αριστουργηματικό έργο, να μπούμε πιο βαθιά στα πράγματα.

Ξεκινάμε γεμάτοι, με χώρο για να γεμίσουμε κι άλλο!

Θα έλεγες, δηλαδή, ότι συναντάς την «Αντιγόνη» από την αρχή, σαν να είναι η πρώτη φορά;

Παρατηρώ ότι, σε κάθε φράση, ανακαλύπτω καινούργια πράγματα. Είναι τόσο όμορφα αυτά τα έργα. Η ποίηση που κρύβουν είναι ανεξάντλητη, όπως ανεξάντλητοι είναι οι συμβολισμοί και τα μηνύματά τους.

Είναι και μια προσωπική παραδοχή, πριν καν μπω σε κάποιον ρόλο, ότι αυτά τα έργα μάς υπερβαίνουν και θα υπάρχουν και μετά από εμάς. Ξεκινάμε, λοιπόν, με αυτήν την παραδοχή και προσπαθούμε να τα δούμε μέσα από τα δικά μας μάτια, στη συγκεκριμένη χρονική περίοδο, όσο μπορούμε να τα αντιληφθούμε. Γιατί, σίγουρα, δεν μπορούμε να αντιληφθούμε ολόκληρο το μεγαλείο τους.

Λένα, παρότι έχει μεσολαβήσει ένας χρόνος από τότε που είδα την παράστασή σας, αυτό που εξακολουθώ να κουβαλώ είναι η αίσθηση μιας ερμηνείας που συνδυάζει την κλασική υποκριτική ακρίβεια, φέρνοντας, παράλληλα, τους χαρακτήρες κοντά στον θεατή.

Γι’ αυτόν τον λόγο, ίσως, είναι πολύ αληθινή και γνήσια. Η παράσταση δεν προέκυψε από μια επιθυμία να εκσυγχρονίσουμε τη φόρμα της, αλλά από τη δική μας ανάγκη να μιλήσουμε για το «σήμερα» μέσα από αυτό το έργο· την ανάγκη της ομάδας να αναδείξει, μέσα από όσα μας απασχολούν και μας βασανίζουν, αυτό το αριστούργημα.

Είναι φοβερό το πόσο συγκλονιστικά επίκαιρο είναι, όχι μόνο ως προς τα γεγονότα. Σαν να βάζει, με έναν τρόπο, σε μεγεθυντικό φακό τα μεγάλα ερωτήματα της ανθρωπότητας κι εμείς καλούμαστε να τα φέρουμε στην επιφάνεια.

Αυτά τα έργα δεν δίνουν απαντήσεις. Θέτουν μεγάλα ερωτήματα, τα οποία νομίζω ότι «ακουμπούν» στην ψυχή όλων των θεατών. Παράλληλα, μας υπενθυμίζουν ηθικές αξίες που η εποχή μας τείνει να ξεχάσει. Η αμείλικτη καθημερινότητά μας, μας κάνει να ξεχνάμε τα μεγάλα νοήματα που αυτά τα έργα επαναφέρουν.

Λένα Παπαληγούρα στο TheOpinion: «Κάθε μέρα παίζουμε για κάποιον ιδανικό θεατή που θα “μετακινηθεί” μέσα από τη δουλειά μας»

Η τριβή σου με τον ρόλο και με το έργο γενικότερα, τι σου αφύπνισε; Τι σου υπενθύμισε; Ή, μήπως, σου έθεσε εκ νέου ερωτήματα;

Η Αντιγόνη είναι ένα συγκλονιστικό πρόσωπο. Μας υπενθυμίζει την ανάγκη που έχουμε για αντίσταση.

Για μένα, ένα από τα πιο συγκινητικά στοιχεία αυτού του προσώπου είναι η καθαρότητα με την οποία υπερασπίζεται όσα πιστεύει και η απόλυτη ειλικρίνεια με την οποία τα διεκδικεί. Μας φέρνει αντιμέτωπους με την ανθρωπιά, την αγάπη, τον σεβασμό για τον άλλον και το διαφορετικό.

Ο Κρέων και η Αντιγόνη έχουν μια ακλόνητη πίστη σε κάτι που θεωρούν ως υπέρτατη αλήθεια. Η Αντιγόνη είναι το δίπολό του, δηλαδή η άλλη όψη του ίδιου νομίσματος. Ο Κρέων είναι στραμμένος προς τη φαυλότητα της εξουσιομανίας, ενώ η Αντιγόνη προς την υπεράσπιση του καλού.

Επίσης, αναδεικνύει τη γενναιότητα που μπορεί να έχει κάποιος άνθρωπος σε μικρή ηλικία —ας μην ξεχνάμε ότι η ηρωίδα είναι σχεδόν έφηβη— αλλά και την αθωότητα αυτής της ηλικίας. Η Αντιγόνη είναι ένα πρόσωπο που φοβάται, αλλά υπερβαίνει τον φόβο της για να υπηρετήσει όσα πρεσβεύει. Αυτό είναι ακόμα πιο συγκινητικό.

Η Λένα Παπαληγούρα έχει κάνει αυτοθυσίες για τη δουλειά της;

Θα τις χαρακτήριζα ως επιλογές. Και νιώθω πολύ τυχερή, τόσο για τις επιλογές μου όσο και για τον τρόπο μέσα από τον οποίο ζω από τη δουλειά μου.

Την απολαμβάνω στο έπακρο! Κάνω ωραία πράγματα, έρχομαι σε επαφή με ωραία κείμενα…

Είσαι μια ηθοποιός που ενσαρκώνει ηρωίδες, οι οποίες, συνήθως, βρίσκονται αντιμέτωπες άλλοτε με ισχυρά συστήματα κι άλλοτε με κοινωνικές συμβάσεις…

Μου αρέσει πολύ να συναντώ πρόσωπα, τη φωνή των οποίων δεν ακούμε στη ζωή. Άλλωστε, αυτός είναι ένας από τους ρόλους του θεάτρου και της τέχνης γενικότερα. Κι εγώ η ίδια νιώθω ελεύθερη.

Σε κάθε ρόλο μπορείς να βρεις πράγματα που θα σε συγκινήσουν, το πιστεύω, αλλά αυτά τα πρόσωπα με συγκινούν περισσότερο.

Σε αυτά τα πρόσωπα ανήκει και η Άννα Καρένινα;

Η Άννα Καρένινα είναι ένα μεγάλο «στοίχημα», με την έννοια ότι πρόκειται για ένα συγκλονιστικό μυθιστόρημα στην ολότητά του.

Μια θεατρική διασκευή έχει πάντα τις δυσκολίες της, αλλά δεν παύει να είναι για εμάς μια αποκαλυπτική συνάντηση με αυτό το υλικό· ένα υλικό τεράστιο, ανεξάντλητο και υπέροχο.

Η νέα σεζόν, λοιπόν, με βρίσκει στον «Ελληνικό Κόσμο» με την «Άννα Καρένινα» και έναν πολύ μεγάλο θίασο, σε σκηνοθεσία του Πέτρου Ζούλια. Είναι πολύ ωραίο που θα συναντηθούμε τόσοι άνθρωποι και θα συνομιλήσουμε με αυτό το έργο. Δεν είναι αυτονόητο, ειδικά στην εποχή μας, να γίνονται μεγάλες παραγωγές. Έχω πολύ μεγάλη χαρά!

Λένα Παπαληγούρα στο TheOpinion: «Κάθε μέρα παίζουμε για κάποιον ιδανικό θεατή που θα “μετακινηθεί” μέσα από τη δουλειά μας»

Καθώς κάνεις πολύ θέατρο, δεν μπορώ να μη σε ρωτήσω πώς βιώνεις τις αλλαγές στον χώρο…

Θα έλεγα ότι είμαι λίγο «ανένταχτη». Δεν κάνω, δηλαδή, ένα είδος θεάτρου. Μου φαίνεται αρκετά ενδιαφέρον να «βουτάω» σε διαφορετικά είδη και σε διαφορετικούς χώρους. Αυτό μου δίνει την ευκαιρία να δοκιμάζομαι και σε άλλα στιλ.

Πιστεύω ότι είμαστε πολύ τυχεροί. Κατά τη γνώμη μου, υπάρχουν πάρα πολύ καλοί ηθοποιοί και σκηνοθέτες που αφιερώνονται απόλυτα.

Οι συνθήκες δεν είναι πάντα εύκολες. Δεν είμαστε μια χώρα που δίνει χρήματα στον πολιτισμό. Παρ’ όλα αυτά, υπάρχει τρομερή αυταπάρνηση, αγάπη και αφοσίωση από τους ανθρώπους που ασχολούνται με το θέατρο.

Οπότε, δεν θα μπορούσα να σου απαντήσω για το πώς βλέπω να εξελίσσεται το θέατρο. Θα σου πω, όμως, ότι ακόμα και στην εποχή της τεχνητής νοημοσύνης, το θέατρο θα αντέξει! Η ζωντανή επαφή δεν αντικαθίσταται!

Με ποια μορφή θα αντέξει και πώς θα είναι, δεν το γνωρίζω. Ωστόσο, είμαστε μια χώρα που τα χωράει όλα κι αυτό, για μένα, είναι πολύ ωραίο.

Οι περιοδείες, αυτή η διαδικασία του να πηγαίνετε εσείς στον κόσμο αντί να έρχεται εκείνος σε εσάς, είναι κάτι που απολαμβάνεις;

Τις απολαμβάνω πολύ. Μου αρέσει το γεγονός ότι πάμε εμείς να βρούμε τον κόσμο. Πιστεύω ότι είναι και χρέος του θεάτρου να ταξιδεύει, ειδικά σε μέρη στα οποία οι άνθρωποι δεν έχουν την ευκαιρία να παρακολουθήσουν μια παράσταση τόσο εύκολα. Συνήθως, εκεί ο κόσμος είναι πιο αγνός, πιο δοτικός.

Επίσης, είναι μεγάλη πρόκληση να προσαρμόζουμε κάθε μέρα την παράσταση σε διαφορετικούς χώρους. Είναι, όμως, και ένας τρόπος να δένεται πολύ ο θίασος.

Έχω δεθεί περισσότερο με θιάσους με τους οποίους έχω δουλέψει το καλοκαίρι παρά με κάποιους του χειμώνα. Το καλοκαίρι ο θίασος γίνεται μια οικογένεια· μια οικογένεια που ταξιδεύει.

Λένα, θα μου επιτρέψεις να καταθέσω —επειδή έχουμε συναντηθεί και παρασκηνιακά— πόσο με έχει εντυπωσιάσει η δοτικότητά σου απέναντι στους ανθρώπους που έρχονται να σε δουν μετά από μια παράσταση.

Θεωρώ το επάγγελμά μας πολύ σοβαρό, υπάρχουν, όμως, άλλα με μεγαλύτερες δυσκολίες. Εμείς είμαστε πολύ τυχεροί και ευλογημένοι, γιατί κάνουμε ένα φανταστικό επάγγελμα. Κάνουμε το παιχνίδι —το λέει και η ίδια η λέξη— επάγγελμα.

Όταν ο κόσμος έρχεται να σου μιλήσει, νιώθεις ότι αγαπάει τη δουλειά σου και αναγνωρίζει τον κόπο σου. Το μεγαλύτερο δώρο που μπορεί να μου κάνει κάποιος, είναι να έρθει και να μου πει ότι τον άγγιξε μια παράσταση.

Εξάλλου, κάθε μέρα παίζουμε για κάποιον ιδανικό θεατή που θα «μετακινηθεί» μέσα από τη δουλειά μας.

Λένα Παπαληγούρα στο TheOpinion: «Κάθε μέρα παίζουμε για κάποιον ιδανικό θεατή που θα “μετακινηθεί” μέσα από τη δουλειά μας»