«Ένα παιδί δεν παύει να σε εκπλήσσει. Και αυτό, είναι ροκ» – Ο συγγραφέας Νίκος Παπαγεωργίου στο TheOpinion

Ένα βιβλίο αφιερωμένο σε έναν από τους ανθρώπους που καθορίζουν τη ζωή μας από τη μέρα που ερχόμαστε στη ζωή. Ένα βιβλίο γεμάτο συγκίνηση και γέλιο. Αυτά μεταξύ άλλων χαρακτηρίζουν το «Όταν μεγαλώσω θα γίνω μπαμπάς» του Νίκου Παπαγεωργίου.

Ο κ. Παπαγεωργίου, ξεκίνησε να γράφει «μικρές ιστοριούλες από την καθημερινότητα με την κόρη μου, όταν έγινα και γω μπαμπάς», για τον ρόλο που σίγουρα του άλλαξε τη ζωή. «Όταν ο πατέρας μου έφυγε από την ζωή, ένοιωσα πως έκλεισε ένας κύκλος και μου γεννήθηκε η ιδέα, να μοιραστώ τις περιπέτειές μου με άλλους», λέει ο συγγραφέας στο TheOpinion.

Συνήθως, όταν μιλάμε για γονεϊκότητα, το μυαλό μας πηγαίνει αυτόματα στις μητέρες, πολλές φορές αναπαράγοντας στερεότυπα περασμένων δεκαετιών, πως το αντιμετωπίζει αυτό ένας μπαμπάς; Και τελικά, Νίκο Παπαγεωργίου, πόσο ροκ είναι η πατρότητα;

«Όταν μεγαλώσω θα γίνω μπαμπάς», πως προέκυψε το πρώτο σας βιβλίο;

Προέκυψε από τον θαυμασμό προς τον δικό μου μπαμπά και την καθημερινή του ενασχόληση με εμένα και τον αδερφό μου. Για κάποιον λόγο, μου φαινότανε αυτό εξαιρετικά σημαντικό, και διασκεδαστικό! Υπήρχε πάντα μέσα μου ο τίτλος ως στόχος. Άρχισα να γράφω μικρές ιστοριούλες από την καθημερινότητα με την κόρη μου, όταν έγινα και γω μπαμπάς. Όταν ο πατέρας μου έφυγε από την ζωή, ένοιωσα πως έκλεισε ένας κύκλος και μου γεννήθηκε η ιδέα, να μοιραστώ τις περιπέτειές μου με άλλους!

Σε ποιους απευθύνεται η συλλογή κειμένων, πέρα από τους μπαμπάδες;

Ενδεχομένως απευθύνεται περισσότερο σε άλλους, παρα σε μπαμπάδες! Σε μαμάδες για να καταλάβουν τους ανθρώπους που έχουν δίπλα τους, σε νέους που σκέφτονται την πατρότητα για το απώτερο μέλλον, και γενικά σε όποιον θέλει να γελάσει ή και να ταυτιστεί με έναν μπαμπά του 21ου αιώνα.

Η πατρότητα συνήθως «παραγκωνίζεται» από τη μητρότητα, όταν μιλάμε για τη γονεϊκότητα. Πως το αντιμετωπίζει ένας σύγχρονος μπαμπάς αυτό;

Εγώ πάντως το αντιμετωπίζω με χιούμορ, ενίοτε και καυστικό, υπό την έννοια ότι η πατρότητα είναι -ή θα πρέπει να είναι- εξ ίσου σημαντική στην ανατροφή των παιδιών. Άρα όταν βρίσκομαι σε περιβάλλον που η πατρότητα θεωρείται (ας πούμε) συμπληρωματική, τότε… τρολαρω! Προφανώς η μητρότητα έχει τεράστια σημασία αλλά ο ρόλος του πατέρα μπορεί να είναι πολύ πιο ουσιαστικός από την παραδοσιακή του έννοια (όποια κι αν είναι αυτή). Δυστυχώς σε μεγάλο κομμάτι της κοινωνίας μας αυτό δεν είναι κατανοητό, καθώς γενικότερα ο ρόλος της γυναίκας είναι υποδεέστερος του άντρα και αυτό είναι και συνδεδεμένο με την υπεροχή της μητρότητας έναντι της πατρότητας: γυναίκα ισον σπίτι και μαμά. Συνδέσεις εντελώς παρωχημένες.

Έχετε αισθανθεί ποτέ ότι τα καλούπια της κοινωνίας στενεύουν γύρω σας επειδή ακριβώς είστε μπαμπάς;

Μόνο αν δεν μπορώ να έχω την αναγνώριση που έχει μια μητέρα, πράγμα που σταδιακά σβήνει. Και θεωρώ άδικο, η σημαντικότητα του πατέρα να υποβαθμίζεται επειδή δυστυχώς έχουμε πολύ δρόμο ακόμα ως κοινωνία για πλήρη ισότητα μεταξύ άνδρα και γυναίκας. Ένας καλός μπαμπάς είναι πρώτα ένας άνθρωπος που σέβεται και θεωρεί απολύτως ισότιμη την μητέρα των παιδιών του.

Ποια είναι η συμβουλή που σας έδωσε ο δικός σας πατέρας και θα δώσετε και εσείς στο δικό σας παιδί αν έρθει η ώρα να αποκτήσει δικό του;

Σεβασμός και ευγένεια: τα δυο εφόδια που καθένας πρέπει να έχει. Να μάθεις να σέβεσαι και να είσαι ευγενής.

Τελικά πόσο rock είναι η πατρότητα;

Πολύ, υπό την έννοια πως rock εν μέρει σημαίνει «δεν έχω πλάνο, δεν ξέρω τι να κάνω»! Πολλές φορές οσο προετοιμασμένοι και να είμαστε, όσα βιβλία και να έχουμε διαβάσει, όσα σεμινάρια και να έχουμε παρακολουθήσει, ένα παιδί δεν παύει να σε εκπλήσσει. Και αυτό, είναι ροκ!

Ποιος είναι ο Νίκος Παπαγεωργίου

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1970. Μεγάλωσε στην Εύβοια, στο Αλιβέρι και το Αυλωνάρι, την ιδιαίτερη πατρίδα του.

Στην προεφηβική ηλικία, ο «Boss» έφαγε µια πετριά ότι η µοίρα του ήταν να γίνει ο Έλληνας Bruce Springsteen, κι έτσι άκουγε για εκατοντάδες ώρες τα βινύλια του «Αφεντικού», εξ ου και το παρατσούκλι που του κόλλησαν ο αδερφός του αλλά και διάφοροι άλλοι παροµοίως αλαφροΐσκιωτοι φίλοι του.

Έχοντας προσπεράσει πλέον τα 50, η ενασχόλησή του µε τη µουσική περιορίζεται στο απολύτως ερασιτεχνικό χαϊδολόγηµα µιας Fender Telecaster Player Black. Εν παραλλήλω, προσπαθεί σε δύσκολους καιρούς να «µεταφράσει» το Πολυτεχνείο σε ένα ικανοποιητικό εισόδηµα και γεµίζει τον χρόνο του µε τόνους βιβλίων -αυστηρά όχι µυθιστορηµατικού περιεχόµενου- µε Rock ‘n’ Roll και με πολύ γέλιο.

Είναι πατέρας µιας κόρης στην εφηβεία και το να είναι µπαµπάς το φέρει περήφανα ως παράσηµο ζωής.

Λίγα λόγια για το βιβλίο

Όταν μεγαλώσω θα γίνω μπαμπάς

Νίκος Παπαγεωργίου

Εκδόσεις iWrite

«Εσύ, µικρέ, τι θες να γίνεις όταν µεγαλώσεις;» 

Ε, λοιπόν, θείε, ξάδερφε ή ξεχασµένε συγγενή, όταν µεγαλώσω θα γίνω µπαµπάς. 

“Μπαµπάς”

Λέξη µαγική, γλυκιά και ευχάριστη µελωδία, την οποία προφέρουµε χιλιάδες φορές και επιθυµούµε άλλες τόσες να την ακούσουµε στο πέρασµα της ζωής µας.

Μια συλλογή από 29 Almost Rock σκέψεις ενός µπαµπά που περπατά τη δύσκολη δεύτερη δεκαετία του 21ου αιώνα εν µέσω κρίσης, πριν καταλάβουµε αν τη σκαπουλάραµε και αρκετά πριν µας σφιχταγκαλιάσει ο κορονοϊός. “Badlands, you gotta live it every day. Let the broken hearts stand as the price you’ve gotta pay”, που λέει και ο Springsteen. 

Μια συλλογή κειµένων για όσους έχουν ταυτιστεί µε τον ρόλο του µπαµπά, για µαµάδες που ενδιαφέρονται να κατανοήσουν περισσότερο τον άνθρωπο που έχουν δίπλα τους και για όλους όσοι σκέφτονται την πατρότητα ως όµορφο ενδεχόµενο στο εγγύς ή απώτερο µέλλον. 

Ένα βιβλίο γεµάτο γέλιο, συγκίνηση, νοσταλγία, τροφή για σκέψη και µπόλικο τριµµένο Rock ‘n’ Roll.

Για ανθρώπους Born to Run, κρατώντας ένα παιδικό χεράκι σφιχτά µέσα στο δικό τους! Όταν μεγαλώσω θα γίνω μπαμπάς…