Αρετή Τίλη στο The Opinion: Το πιο δύσκολο κομμάτι είναι η αντιμετώπιση του κόσμου και ο τρόπος που εκφράζεται για αυτό που κάνεις

Η Αρετή Τίλη έχει αποφοιτήσει από το Εθνικό Θέατρο και την Δραματική Σχολή Ανδρέα Βουτσινά. Επίσης έχει πάρει μέρος σε αρκετές θεατρικές παραστάσεις όπως, στο «To καπλάνι της βιτρίνας», σε απόδοση και σκηνοθεσία της Ανδρομάχης Χρυσομάλη, το 2015-2016 αλλά και στην «Ιφιγένεια η εν Ταύροις» σε σκηνοθεσία του Γιώργου Νανούρη το 2021.

Η συμμετοχή της στην σειρά του ΣΚΑΪ « Οι Πανθέοι», (που αλλάζει μέρα και ώρα προβολής και θα την απολαμβάνουμε κάθε Πέμπτη με διπλό επεισόδιο στις 21:00) δεν είναι η πρώτη της σε τηλεοπτική παραγωγή, καθώς έχει συμμετάσχει και στην σειρά της κρατικής τηλεόρασης, «Ο Όρκος», το 2022.

Η ταλαντούχα ηθοποιός μιλά στο TheOpinion για τη συμμετοχή της στη σειρά και τον ρόλο της «Αλέκας», αλλά και για το πως ακολούθησε τον δρόμο της υποκριτικής.

Εκτός από απόφοιτη του εθνικού θεάτρου έχετε και πτυχίο αρμονίας. Πως προέκυψε η ενασχόληση με την μουσικολογία;

Από πολύ μικρή πήγαινα σε ωδείο και ουσιαστικά μεγάλωσα εκεί μέσα. Εκείνη την περίοδο πίστευα ότι αυτό θα γίνει και το επάγγελμά μου αλλά τελικά νίκησε το ”σαράκι”…

Το θέατρο και η υποκριτική ήταν κάτι που σας ενδιέφερε από την παιδική, εφηβική ηλικία;

Ήρθε στην ζωή μου όταν ήμουν 6 χρονών. Στο ωδείο κάναμε μια μουσικοθεατρική παράσταση και έκανα την κότα, με μεγάλη επιτυχία θα έλεγα. Τότε ήρθε η επιθυμία να ασχοληθώ με το θέατρο και από τότε δεν έφυγε ποτέ.

Ποιος είναι πιο σκληρός χώρος, η τηλεόραση ή το θέατρο;

Θα έλεγα μάλλον η τηλεόραση. Το πιο δύσκολο κομμάτι είναι η αντιμετώπιση του κόσμου και ο τρόπος που εκφράζεται για αυτό που κάνεις. Το φόρτο εργασίας και η δουλεία δεν διαφέρει από τον χώρο του θεάτρου.

Σας βλέπουμε στη σειρά του ΣΚΑΪ «Πανθέοι». Μπορείτε να μας πείτε λίγα λόγια για τον ρόλο σας;

Η Αλέκα είναι ένα κορίτσι που πραγματικά έχει περάσει πολλές κακουχίες. Παρόλα αυτά, όχι απλά δεν το βάζει κάτω αλλά θέλει να ζήσει τη ζωή της όπως εκείνη επιθυμεί και με κάθε κόστος. Θα κυνηγήσει αυτά που θέλει αλλά δυστυχώς στο τέλος θα αντιμετωπίσει την σκληρή πραγματικότητα για ακόμα μια φορά και τότε θα ωριμάσει για τα καλά.

Ο χαρακτήρας σας παραμένει αισιόδοξος παρά τις κακουχίες. Θεωρείτε ότι στην ζωή σας προσπαθείτε να είστε αισιόδοξη ή είστε περισσότερο ρεαλίστρια;

Νομίζω ότι είμαι από τη φύση μου πολύ αισιόδοξη αλλά επιλέγω να το τιθασεύω και να προσπαθώ να σκέφτομαι πιο ρεαλιστικά.

Πως προσεγγίσατε έναν ρόλο ο οποίος ζει στο 1940;

Έχουμε την τύχη να δουλεύουμε πάνω σε ένα εξαιρετικό μυθιστόρημα του Τάσου Αθανασιάδη που πέρα από τα συνταρακτικά γεγονότα έχει δώσει και πολύ καθαρά και ολοκληρωμένα τους ήρωες. Σίγουρα ο ηθοποιός καλείται να ενώσει τα κομμάτια αλλά ήταν μια μεγάλη βοήθεια το ίδιο το κείμενο, οι περιγραφές των χαρακτήρων αλλά και της εποχής.

Πως νιώθετε που συμμετέχετε σε μια εμβληματική σειρά μαζί με ηθοποιούς τέτοιου βεληνεκούς;

Νιώθω φυσικά τεράστια χαρά και τύχη. Μιλάμε πραγματικά για την αφρόκρεμα του Ελληνικού θεάτρου. Είναι άνθρωποι που θαύμαζα που είχα δασκάλους και τώρα είμαστε και συνεργάτες. Ότι καλύτερο μπορεί να σου συμβεί. Το μόνο που έχεις να κάνεις είναι να παίρνεις πράγματα, να μαθαίνεις όσα περισσότερα μπορείς και φυσικά να απολαμβάνεις να παίζεις μαζί τους..

Είναι απαιτητικά τα γυρίσματα, αντιμετωπίσατε δυσκολίες;

Εντάξει πάντα ένα γύρισμα είναι απαιτητικό . Για όλους, ηθοποιούς και συνεργείο. Νομίζω το πιο «δύσκολο» είναι όταν δεν συνάδουν οι εποχές. Δηλαδή να είναι καλοκαίρι και να πρέπει να το γυρίσεις μέσα στο χειμώνα και το αντίθετο!