Ανδρέας Καρακότας & Βιολέτα Ίκαρη στο TheOpinion: «Ο Κουγιουμτζής μάς θυμίζει τη δύναμη της απλότητας και της προσφοράς»

Ο Ανδρέας Καρακότας και η Βιολέτα Ίκαρη μιλούν στο TheOpinion και στη Δέσποινα Δαϊλιάνη.

ΘΕΜΑ THEOPINION ΜΟΥΣΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

Δέσποινα Δαϊλιάνη

2 Ιουνίου 2026, 08:15

Μοιραστείτε αυτό το άρθρο

Πρόσθεσε το theopinion.gr ως προτιμώμενη πηγή στο Google

Ο Ανδρέας Καρακότας και η Βιολέτα Ίκαρη ερμηνεύουν τραγούδια του Σταύρου Κουγιουμτζή την Τετάρτη, 3 Ιουνίου, στο Θέατρο Κήπου.

Τραγούδια που αγαπήθηκαν βαθιά και συνεχίζουν να συνοδεύουν γενιές ακροατών, επιστρέφουν «Σ’ αυτήν την πόλη».

Ένας από τους σημαντικότερους μουσικούς εκφραστές της Θεσσαλονίκης, ο Σταύρος Κουγιουμτζής, άφησε παρακαταθήκη τραγούδια που, όπως επισημαίνει ο Ανδρέας Καρακότας, «κουβαλούν κάτι από την ψυχή αυτής της πόλης».

Ποια βιώματα φέρει ο καθένας από εσάς, ερμηνεύοντας τα τραγούδια του Σταύρου Κουγιουμτζή;

Ανδρέας Καρακότας: Για μένα, τα τραγούδια του Σταύρου Κουγιουμτζή δεν είναι απλώς ένα ρεπερτόριο. Είναι ένα κομμάτι της ίδιας μου της ζωής.

Είχα την ευλογία να τον γνωρίσω, να συνεργαστώ μαζί του και να ζήσω από κοντά τον τρόπο με τον οποίο γεννιόταν η μουσική του. Κάθε φορά που ερμηνεύω τα τραγούδια του, αισθάνομαι ότι επιστρέφω σε έναν τόπο οικείο, σε μια μνήμη συλλογική αλλά και βαθιά προσωπική.

Κουβαλώ τη φωνή του, τις σιωπές του, την ευγένεια και τη σεμνότητά του. Και ίσως αυτό να είναι το μεγαλύτερο βίωμα, ότι μέσα από τα τραγούδια συνεχίζεται ένας διάλογος που δεν τελείωσε ποτέ.

Βιολέτα Ίκαρη: Όλα όσα έχει γράψει ο Σταύρος Κουγιουμτζής, λίγο-πολύ τα έχουμε ζήσει. Έρωτες, απώλειες, πράγματα καθημερινά…

Αυτός ο μεγάλος συνθέτης κατάφερε να «εξαγνίσει» τον ανθρώπινο πόνο μέσα από τις μελωδίες του. Μετέτρεψε την πληγή σε παράθυρο για να μπει το φως. Ποιο από τα τραγούδια του σας δημιουργεί εντονότερα αυτήν την αίσθηση;

Ανδρέας Καρακότας: Θα επέλεγα το «Κάπου νυχτώνει». Είναι ένα τραγούδι που μιλά για τη μοναξιά, τη φθορά και τη νοσταλγία, χωρίς να βυθίζεται ποτέ στην απελπισία.

Αντίθετα, αφήνει πάντα μια χαραμάδα φωτός. Αυτή ήταν, άλλωστε, η μεγάλη δύναμη του Κουγιουμτζή: δεν ωραιοποιούσε τον πόνο, αλλά τον μετέτρεπε σε ανθρώπινη εμπειρία που μπορούσε να μας ενώσει και να μας λυτρώσει.

Βιολέτα Ίκαρη: Σίγουρα, τα τραγούδια «Κάπου νυχτώνει» και «Φύγανε τα χρόνια» είναι από αυτά που, ερμηνεύοντάς τα, νιώθω σαν να πηγαίνω για εξομολόγηση. Κι ύστερα αισθάνομαι ελαφρύτερη, σαν να συμφιλιώνομαι με την απώλεια.

Ο Σταύρος Κουγιουμτζής έζησε και έγραψε σε μια Ελλάδα που δεν υπάρχει πια, με άλλες γειτονιές και, ενδεχομένως, με διαφορετικό αξιακό πυρήνα. Κι όμως, ένας άνθρωπος συγκινείται, ακούγοντάς τον σήμερα. Θεωρείτε ότι αυτό συμβαίνει, επειδή οι νότες του δεν διεκδικούν, δεν εκβιάζουν την προσοχή μας;

Ανδρέας Καρακότας: Νομίζω πως ναι. Τα τραγούδια του δεν «φωνάζουν». Δεν προσπαθούν να επιβληθούν. Στέκονται απέναντί σου με μια σπάνια αξιοπρέπεια και σε προσκαλούν να τα πλησιάσεις.

Η μουσική του δεν στηρίζεται στο εντυπωσιακό, αλλά στο αληθινό. Και το αληθινό δεν γερνά ποτέ.

Οι ανθρώπινες ανάγκες για αγάπη, παρηγοριά, αξιοπρέπεια και ελπίδα παραμένουν ίδιες, ακόμα κι αν αλλάζουν οι εποχές. Γι’ αυτό και τα τραγούδια του εξακολουθούν να βρίσκουν δρόμο προς τις καρδιές των ανθρώπων.

Βιολέτα Ίκαρη: Παίζει κι αυτό τον ρόλο του, αλλά και το γεγονός ότι οι ιστορίες, που εκτυλίσσονται μέσα από τα τραγούδια του, είναι τόσο ζωντανές και γεμάτες εικόνες σαν ταινίες μικρού μήκους. Ο ακροατής που δεν τα αντιμετωπίζει καταναλωτικά, μπορεί και μπαίνει στην ουσία τους.

Πώς αποτυπώνεται η Θεσσαλονίκη σε αυτά τα τραγούδια;

Ανδρέας Καρακότας: Η Θεσσαλονίκη του Κουγιουμτζή δεν είναι μια πόλη που περιγράφεται. Είναι μια πόλη που «αναπνέει» μέσα στα τραγούδια του.

Βρίσκεται στη μελαγχολία τους, στη θάλασσα που πάντα μοιάζει να υπάρχει κάπου στο βάθος, στις προσφυγικές μνήμες, στη συνύπαρξη Ανατολής και Δύσης, στη γλυκύτητα και στη νοσταλγία που τα διαπερνά.

Ως Θεσσαλονικιός κι εγώ, αναγνωρίζω σε αυτά τα τραγούδια το ιδιαίτερο «φως» της πόλης μας· ένα φως ήπιο, ανθρώπινο, που δεν επιδεικνύεται, αλλά σε συνοδεύει.

Βιολέτα Ίκαρη: Η Θεσσαλονίκη είναι η πόλη που τον γέννησε και τον ανέθρεψε. Κάθε τραγούδι του, όλοι μας μπορούμε να το φανταστούμε σε ένα σοκάκι αυτού του όμορφου τόπου, που, καθόλου τυχαία, έχει βγάλει πολλούς σπουδαίους καλλιτέχνες.

Στα κομμάτια του Κουγιουμτζή υπάρχει μια βαθιά γενναιοδωρία. Πόσο λυτρωτικά μπορεί αυτό να λειτουργήσει στη ζωή μας, έτσι όπως έχει διαμορφωθεί;

Ανδρέας Καρακότας: Στις μέρες μας κυριαρχεί, συχνά, η ταχύτητα, ο θόρυβος και η ανάγκη της συνεχούς προβολής. Ο Κουγιουμτζής μάς θυμίζει κάτι διαφορετικό: τη δύναμη της απλότητας και της προσφοράς.

Η γενναιοδωρία του δεν βρίσκεται μόνο στους στίχους ή στις μελωδίες του, αλλά στον τρόπο που αντιμετώπιζε τον άνθρωπο. Και αυτή η στάση μπορεί να λειτουργήσει λυτρωτικά, γιατί μας βοηθά να επιστρέψουμε σε όσα έχουν πραγματική αξία: τη συνάντηση, την κατανόηση, την αγάπη και τη μνήμη.

Βιολέτα Ίκαρη: Στα τραγούδια του Κουγιουμτζή υπάρχει η γενναιοδωρία της «εξομολόγησης», αφού σχεδόν όλα τα τραγούδια του είναι δηλώσεις με βαθύ συναίσθημα.

Σε μια εποχή που ζει ο καθένας μας στον μικρόκοσμό του, απομονωμένος και, ταυτόχρονα, σκορπισμένος στην υπερπληροφόρηση του διαδικτύου, κάθε ανθρώπινη δημόσια εξομολόγηση μάς θυμίζει πόσο απαραίτητη είναι η επαφή, το μοίρασμα και ότι χρειαζόμαστε ο ένας τον άλλον.

Ποιο είναι το δικό σας προσωπικό κέρδος μέσα από αυτήν τη μουσική συνάντηση;

Ανδρέας Καρακότας: Το μεγαλύτερο κέρδος είναι ότι εξακολουθώ να μαθητεύω. Κάθε φορά που τραγουδώ τον Σταύρο Κουγιουμτζή, ανακαλύπτω κάτι καινούργιο, είτε για τη μουσική είτε για τον εαυτό μου.

Με βοήθησε να κατανοήσω ότι η αληθινή τέχνη δεν επιδιώκει να εντυπωσιάσει, αλλά να αγγίξει. Και αυτή είναι μια πολύτιμη παρακαταθήκη όχι μόνο για έναν τραγουδιστή, αλλά και για έναν άνθρωπο.

Πιστεύω ότι όσοι αγαπούν τη Θεσσαλονίκη, ανεξάρτητα από την ηλικία τους, θα αναγνωρίσουν μέσα σε αυτά τα τραγούδια εικόνες, συναισθήματα και μνήμες που μας ενώνουν. Θα είναι μεγάλη χαρά να συναντηθούμε στη συναυλία και να μοιραστούμε μαζί αυτήν τη μουσική, που εξακολουθεί να μας συγκινεί και να μας εμπνέει.

Βιολέτα Ίκαρη: Έρχομαι στη Θεσσαλονίκη για να κάνω τις δικές μου εξομολογήσεις —ταξιδεύοντας μέσα στα τραγούδια του Κουγιουμτζή— με στόχο να έρθουμε πιο κοντά, να θυμηθούμε τη συγγένειά μας με αυτό το αίσθημα και να το νιώσουμε να δυναμώνει στα ρεφρέν που θα τραγουδήσουμε παρέα με τον κόσμο.

Και, φυσικά, να απολαύσω την ορχήστρα του Σταύρου Κουγιουμτζή και την υπέροχη φωνή του Ανδρέα Καρακότα, στον τόπο που γεννήθηκε αυτός ο σπουδαίος δημιουργός· στον τόπο, που ο ίδιος γέννησε τα υπέροχα θεραπευτικά του τραγούδια.

συναυλία