Στον… τάκο η συζήτηση για τα μπλόκα των αγροτών

• Οι γιορτές πλησιάζουν, οι αγρότες επιμένουν! Πού θα πάει αυτή η ιστορία;
• Όσο ξεκάθαρο είναι αυτό που τους κατέβασε στα μπλόκα τόσο θολό είναι αυτό που θα τους κάνει να τα λύσουν.
• Κανείς στα μπλόκα δεν λέει τι περιμένουν από την κυβέρνηση. Κανείς δεν μπορεί να φανταστεί ποια θα ήταν η ενέργεια της κυβέρνησης που θα τους επέτρεπε να επιστρέψουν στα χωράφια τους με ψηλά το κεφάλι!
• Η ορμή των κινητοποιήσεων γεννά αδιαλλαξία!

Βρέθηκα στα μπλόκα από την πρώτη στιγμή. Την προηγούμενη Κυριακή την πέρασα στο μπλόκο της Καρδίτσας, όλη την εβδομάδα ήμουν καθημερινά στα μπλόκα της Θεσσαλονίκης. Πέρασα αρκετές ώρες συζητώντας με τους αγρότες, που κατέβηκαν στα μπλόκα, αφού ένιωσαν την απόγνωση αλλά και την πίκρα, μία ιδιότυπη προδοσία, οργή και κοροϊδία. Όσο ξεκάθαρο είναι αυτό που τους κατέβασε στα μπλόκα τόσο θολό, αδιευκρίνιστο και μακρινό είναι αυτό που θα τους κάνει να τα λύσουν.

Παίρνουν μέρος στις κινητοποιήσεις επειδή αισθάνονται θιγμένοι από τα αίσχη του ΟΠΕΚΕΠΕ. Το σκάνδαλο αυτό μετρά όσο κανένας άλλος παράγοντας στο ξέσπασμα των μπλόκων, αυτό κυρίως έκανε τον απλό αγρότη να πάρει τους δρόμους των κινητοποιήσεων.

Ακολουθούν τα πραγματικά προβλήματα: αυξημένο κόστος παραγωγής, λόγω της αύξησης στις τιμές ενοικίων, καυσίμων, φαρμάκων, λιπασμάτων και λοιπών εφοδίων και την ίδια ώρα χαμηλές εμπορικές τιμές. Πολλές καλλιέργειες είναι ασύμφορες, δεν βγάζουν τα έξοδα τους. ‘Ετσι, οι καλλιέργειες μειώνονται, η ύπαιθρος ερημώνει, τα χωριά αδειάζουν, οι νέοι προτιμούν να φύγουν για τις πόλεις και να δουλέψουν σε καφέ παρά να γίνουν αγρότες και να δουλεύουν στη γη, με κόντρα τον καιρό και τις αντιξοότητες και το αβέβαιο μέλλον.

Ο μέσος αγρότης αισθάνεται ότι η Ελλάδα τον έχει αφήσει να παλεύει μόνος του. Και όπου η Πολιτεία παρεμβαίνει, το κάνει με όρους λαμογιάς, διαφθοράς και κακοδιοίκησης για να ευνοήσει κάποιους αετονύχηδες.

Μέσα στο πλαίσιο αυτό κανείς δεν μπορεί να περιγράψει πώς θα έρθει μία ομαλή εξέλιξη για να λυθούν τα μπλόκα. Ειλικρινά δεν ξέρω και δεν μπορώ να φανταστώ τι θα ήταν αυτό που θα έκανε τους χιλιάδες αγρότες, κτηνοτρόφους, μελισσοκόμους και παραγωγούς να γυρίσουν στα χωράφια τους με ψηλά το κεφάλι. Η ικανοποίησή τους δεν περνά μέσα από την ικανοποίηση κάποιων συγκεκριμένων αιτημάτων. Είναι συνολικό το ζήτημα, ψυχολογικό, συναισθηματικό, θεσμικό, οργανωτικό αλλά και οικονομικό. Είναι εθνικό!

Άλλωστε ούτε αυτές οι συντονιστικές επιτροπές έχουν συντάξει έναν κατάλογο συγκεκριμένων αιτημάτων ώστε να τα θέσουν προς υλοποίηση στην κυβέρνηση. Ακόμη και στις δηλώσεις τους δεν είναι συγκεκριμένοι, μιλούν γενικά και καλούν την κυβέρνηση να σκύψει πάνω στα προβλήματα τους και να δώσει λύσεις. Έτσι θολά…

Την ίδια ώρα η επιτυχία των κινητοποιήσεων γεννά σκληρή στάση από την πλευρά των αγροτών, με πινελιές αδιαλλαξίας αλλά και μαξιμαλισμού. Όπως και ταλαιπωρία για άλλους κλάδους και αθώους πολίτες που όσο πλησιάζουν οι γιορτές τόσο θα θέλουν να ταξιδέψουν, περνώντας από τα σημεία στα οποία έχουν στηθεί μπλόκα.

Όλα αυτά φτιάχνουν ένα εκρηκτικό κοκτέιλ. Ξέρουμε ποιος το φτιάχνει και με ποια υλικά. Αυτό που δεν ξέρουμε είναι ποιος θα το υποστεί…