-
Εδώ κάτι τρέχει! Κανείς δεν ξέρει ποια κειμήλια θα επιστρέψει η Σόφια, ως αντάλλαγμα για τα λείψανα του Τσάρου!
-
Αντιδράσεις για τους χειρισμούς της Λίνας Μενδώνη, που δεν ενημέρωσε τις μονές, στις οποίες θα επιστρέψουν τα κλεμμένα!
-
Θιγμένοι εμφανίζονται οι Σκοπιανοί, που μιλούν για ελληνοβουλγαρικό άξονα εναντίον τους!
Έχει τρομερό ενδιαφέρον η αναζήτηση πτυχών της συμφωνίας με τη Βουλγαρία για την ανταλλαγή ιστορικών αντικειμένων, την οποία
παρουσιάσαμε και χτες!
Σύμφωνα με τον κ. Παπάζογλου, ο βουλγαρικός στρατός σε τρεις διαφορετικές επιδρομές, το 1913, το 1917 και το 1941 έκανε οργανωμένο πλιάτσικο σε μοναστήρια της Μακεδονίας, αφαιρώντας συνολικά πάνω από 3000 αμύθητης αξίας αντικείμενα, ανάμεσα τους εκατό πολύτιμα χειρόγραφα σε περγαμηνή, διακόσια χειρόγραφα σε παλαιό χαρτί, περίπου 1.500 έντυπα και βιβλία, βυζαντινά χρυσόβουλλα, πατριαρχικά σιγίλλια, αργυρόδετα Ευαγγέλια, εικόνες, σταυρούς με άγια λείψανα και μεγάλο αριθμό πολύτιμων εκκλησιαστικών σκευών.
Μάλιστα υπάρχουν ακριβείς καταγραφές στα βουλγαρικά αρχεία! Η αξία της “Ελληνικής συλλογής” υπολογίστηκε από τον διευθυντή του Κέντρου Σλαβοβυζαντινών Σπουδών «Ivan Dujčev» του Πανεπιστημίου της Σόφιας, σε 1.1 δισ. ευρώ!
Προ τετραετίας μία περγαμηνή πουλήθηκε από γνωστό οίκο δημοπρασιών έναντι 80.000 ευρώ!
Είναι απορίας άξιο πώς είναι δυνατό σήμερα η κ. Μενδώνη να μιλά για 48 αντικείμενα όταν υπάρχουν συντριπτικά στοιχεία για πολλαπλάσια!
Ο κ. Παπάζογλου δήλωσε άγνοια για την ταυτότητα των αντικειμένων που θα επιστραφούν, καταγγέλλοντας ταυτόχρονα την υπουργό Πολιτισμού για μυστικοπάθεια και αδιαφάνεια.
Πάντως κυβερνητική πηγή που ρωτήθηκε για τις αντιδράσεις απάντησε ότι η προχτεσινή συμφωνία είναι μόνο η αρχή, δεν αποκλείεται να υπάρξει συνέχεια και για άλλα αντικείμενα και όλοι μας πρέπει επικεντρωθούμε στη γεωπολιτική σπουδαιότητα της!
Μία ακόμη πτυχή είναι οι αντιδράσεις στα Σκόπια!
Η στήλη αναζήτησε χαρακτηριστικά δημοσιεύματα των γειτόνων για να αφουγκραστεί το κλίμα στη χώρα!
Πάρτε μία γεύση:
Ανάρτησης της (φιλοκυβερνητικής ενημερωτικής) ιστοσελίδας “MKD”
Η «θεαματική προβολή» της παράδοσης των λειψάνων του «μακεδόνα» (sic) Τσάρου Σαμουήλ επιβεβαιώνει για άλλη μια φορά την πολιτική «συμμαχική» συνωμοσία Ελλάδας – Βουλγαρίας έναντι της «Μακεδονίας» (sic)».
Σε δηλώσεις του στην ίδια ιστοσελίδα, ο καθηγητής μεσαιωνικής ιστορίας και συμπροεδρεύων της «OMO Ilinten – Pirin», Stojko Stojkov, υπογραμμίζει ότι «Βουλγαρία και Ελλάδα δεν έχουν καν νομική βάση για την παράδοσή τους. Η τελετή παράδοσης των λειψάνων θα χρησιμοποιηθεί για προπαγανδιστικούς σκοπούς εναντίον της «Μακεδονίας» (sic) στο σύγχρονο πολιτικό πλαίσιο».
“Η χώρα μας παραμένει σιωπηλός παρατηρητής μιας συμφωνίας που αγγίζει άμεσα την ιστορική κληρονομιά που αμφισβητείται στην περιοχή εδώ και δεκαετίες. Όποιες και αν είναι οι νομικές και διπλωματικές συνθήκες της συμφωνίας μεταξύ Ελλάδας και Βουλγαρίας, δεν μπορούν να αποτελέσουν δικαιολογία για τη σιωπή των «μακεδονικών» (sic) θεσμών.
Η έλλειψη απάντησης σε ένα τόσο ιστορικής και συμβολικής σημασίας ερώτημα δεν καθιστά τη «Μακεδονία» (sic) ουδέτερη, απλώς αφήνει τους άλλους να διηγηθούν την ιστορία και να λαμβάνουν αποφάσεις ερήμην αυτής».
Ανάλυση του “PANOPTIKUM” με τίτλο «Ο Σαμουήλ ανάμεσα στην ιστορία και τη διπλωματία» θέτει τα ερωτήματα: «Σε ποιον ανήκει η ιστορία, ποιος έχει το δικαίωμα να την ερμηνεύει και σε ποιον βαθμό μπορούν τα σύγχρονα κράτη να τη μετατρέπουν σε διπλωματικό κεφάλαιο»;
H ιστοσελίδα “EXPRES” προβάλλει αντιδράσεις της ιστορικού Violeta Achkoska, η οποία σχολιάζει με σαρκασμό την παράδοση των «φερόμενων λειψάνων του Τσάρου Σαμουήλ: “Μακροχρόνια «αντιμακεδονική» (sic) πολιτική” ».
Στην ίδια ενημερωτική ιστοσελίδα προβάλλονται απόψεις του συγγραφέα και σεναριογράφου Bozhidar Bozhinovski: «Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία για τον συντονισμό μεταξύ εκείνων που θέλουν να εξαλείψουν τη «Μακεδονία» (sic). Το χειρότερο, όμως, είναι ότι, ως χώρα, δεν έχουμε αναπτύξει μηχανισμούς άμυνας».
Η “EXPRES” προβάλλει δηλώσεις του Βούλγαρου ιστορικού, Todor Chobanov: «Πρόκειται για μια κατηγορηματικά στρατηγική απόφαση, καθώς αγγίζει ένα από τα πλέον ευαίσθητα ζητήματα στις σχέσεις καλής γειτονίας με τη Βόρεια Μακεδονία (…) Όπως οι Έλληνες κατάφεραν να αντιμετωπίσουν τις απόπειρες οικειοποίησης του Μεγάλου Αλεξάνδρου, έτσι κι εμείς πρέπει κατηγορηματικά και οριστικά να βάλουμε τέλος στις εικασίες σχετικά με την ιστορία του Σαμουήλ».
Στις σημερινές σχετικές αναφορές τους τοπικά ΜΜΕ (“NEZAVISEN”) διερωτώνται «πώς εξαφανίσθηκε η “κοινή ιστορία” με τη Βουλγαρία», ενώ κάποια άλλα (“RACIN”), επικαλούμενα δημοσιεύματα των βουλγαρικών MME, υπογραμμίζουν ότι «Τα λείψανα του Σαμουήλ νέα σπίθα μεταξύ Σόφιας και Σκοπίων: Μια νηφάλια άποψη από τη Βουλγαρία».
Η “DEUTSCHE WELLE”, στην τοπική γλώσσα, σε δημοσίευμά της που φέρει τον τίτλο «Η “Επιστροφή” του Σαμουήλ: Πολιτική επιτυχία ή ιστορικός κυνισμός;», αναφέρει ότι «Βούλγαροι ιστορικοί έχουν αξιολογήσει την απόφαση ως στρατηγική, ενώ άλλοι προειδοποιούν για τις πιθανές συνέπειες που θα υπάρξουν σε περίπτωση που η Βόρεια Μακεδονία και η Σερβία απαιτήσουν από τη Βουλγαρία τα κειμήλια που έχουν αφαιρεθεί από την επικράτειά τους.
Ένα μέρος των Βούλγαρων ιστορικών χαρακτηρίζουν διθυραμβικά την απόφαση “ιστορική” και “στρατηγική”, ενώ ο Δ-ρ Ιστορίας του Πανεπιστημίου της Σόφιας, Hristo Matanof, την χαρακτήρισε «ιστορικής σημασίας». Ερωτηθείς ποιες αντιδράσεις μπορεί να προκαλέσει η απόφαση στη Βόρεια Μακεδονία, απάντησε, μεταξύ άλλων: “Αυτό είναι ένα μεγάλο χαστούκι για αυτούς [για τους «Μακεδόνες» (sic)], αφού αποδείχθηκε με την υψηλότερη μορφή διπλωματίας ότι ο Σαμουήλ είναι Βούλγαρος τσάρος”, δήλωσε ο Matanov στην βουλγαρική τηλεόραση “NOVA”, υπογραμμίζοντας ότι “είναι προφανές πως η μυστική διπλωματία αποδίδει αποτελέσματα”».
Στο ίδιο ο Βούλγαρος ιστορικός, Goran Blagoev, δημιουργός του ντοκιμαντέρ «Το νησί του Τσάρου Σαμουήλ», δηλώνει ότι δεν μπορεί να συμμεριστεί άκριτα την εθνική ευφορία ούτε να χαρεί πραγματικά για την απόφαση. «Εάν η σημερινή βουλγαρική πολιτική ηγεσία ενδιαφέρεται για την ιστορική αλήθεια, θα έπρεπε να έχει επιμείνει ώστε τα οστά του Τσάρου Σαμουήλ να ταφούν εκ νέου στον ναό του Αγίου Αχιλλείου», σημειώνει. Υποστηρίζει, εξάλλου, ότι τα κειμήλια που θα πρέπει να παραδώσει η Σόφια στην Αθήνα δεν κλάπηκαν από τη Βουλγαρία κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, αλλά ήταν βουλγαρικά, διασώθηκαν και μεταφέρθηκαν σε ασφαλές μέρος, στη Σόφια. «Όμως αυτός ο επιφανειακός πατριωτισμός, που προφανώς έχει ως στόχο να μετατρέψει την επιστροφή των οστών σε προεκλογική πρωτοβουλία και σε πολιτική πράξη για να “τρίψουμε στη μούρη” των Βορειομακεδόνων, αυτός ο επιφανειακός πατριωτισμός θα μας φέρει μια χιονοστιβάδα προβλημάτων». «Έχουμε πράξει με τον ίδιο τρόπο στη «Μακεδονία του Βαρδάρη» (sic) και στις δυτικές επαρχίες. Και ακριβώς εδώ βρίσκεται ο μεγάλος κίνδυνος (…) Στα Σκόπια και στο Βελιγράδι θα απαιτήσουν επίσης —με βάση το προηγούμενο που έχει ήδη δημιουργηθεί— να τους επιστρέψουμε κειμήλια που μεταφέρθηκαν από τα εδάφη τους, αλλά είναι στην πραγματικότητα βουλγαρικής προέλευσης».
Πάρτε μία γεύση και από τον βουλγαρικό Τύπο:
Σε Άρθρο της η ενημερωτική ιστοσελίδα Mediapool σχετικά με την επιστροφή των λειψάνων του Τσάρου Σαμουήλ σχολιάζει ότι «παράλληλα με τις προσπάθειες της κυβέρνησης να οικειοποιηθεί αυτή την επιτυχία, πολλοί στους επιστημονικούς κύκλους θεωρούν ότι η συμφωνία είναι ασύμφορη, ενώ σημειώνεται ότι υπάρχουν αμφιβολίες για το αν πρόκειται όντως για τα οστά του ηγεμόνα.
Το δημοσίευμα επισημαίνει ότι προς το παρόν, δεν είναι σαφές τι θα παραχωρήσει η Βουλγαρία ως αντάλλαγμα για τα οστά του Τσάρου Σαμουήλ. Μετά την ανακοίνωση της είδησης της επιστροφής τους από τον Radev, διατυπώθηκαν εικασίες ότι η Βουλγαρία θα παραχωρούσε ανεκτίμητα —από επιστημονική άποψη— μεσαιωνικά χειρόγραφα. Προς το παρόν δεν υπάρχει επίσημη επιβεβαίωση, τουλάχιστον από τις βουλγαρικές αρχές.
Στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, ο ηγούμενος της Μονής Gigino, άφησε να εννοηθεί ότι η Βουλγαρία είχε συμφωνήσει να επιστρέψει «τους θησαυρούς της Εικοσιφοίνισσας», δηλαδή μιας από τις μονές της Μακεδονίας του Αιγαίου. «Κοιτάξτε, συμφωνώ ότι αυτά τα αντικείμενα ανήκουν στη Μονή Εικοσιφοίνισσας. Ωστόσο, το καθεστώς διαμορφώθηκε έτσι ώστε να έχουν συλλεχθεί από Βούλγαρους επιστήμονες κατά τη διάρκεια του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου και, παρά τις διάφορες συνθήκες που υπογράφηκαν —Νεϊγί, Μόλοφ-Καφαντάρη, Παρισιού, φιλίας Ζίβκοφ-Καραμανλή— παρέμειναν στη Βουλγαρία», έγραψε χαρακτηριστικά.
Σύμφωνα με ανεπίσημες και μη επιβεβαιωμένες πληροφορίες από τη Mediapool, είναι πιθανό ορισμένα από τα αντικείμενα να αποτελούν μέρος μιας μυστικής συλλογής, η οποία φυλασσόταν κρυφά στο Εθνικό Ιστορικό Μουσείο για περισσότερα από 70 χρόνια.
Πρόκειται για περισσότερα από 400 αντικείμενα, τα οποία περιήλθαν στην κυριότητα του βουλγαρικού κράτους χάρη σε μια αποστολή διάσωσης στη Θράκη του Αιγαίου και τη Μακεδονία κατά τη διάρκεια του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου (το 1916).Τα αντικείμενα φυλάσσονταν σε μυστική συλλογή ώστε να μην επιστραφούν στην Ελλάδα και τη Γιουγκοσλαβία, μετά τη διανομή της Μακεδονίας βάσει της Συνθήκης του Νεϊγύ, επισημαίνεται.
Το 2006, ορισμένα από τα αντικείμενα εκτέθηκαν για πρώτη φορά, ενώ το 2015, κατά τη διάρκεια της συντήρησης τμήματος της συλλογής, ανακαλύφθηκαν σε αυτήν λείψανα διαφόρων αγίων.
Σύμφωνα με πηγές της Mediapool, ανάμεσα στα αντικείμενα της συλλογής περιλαμβάνεται επίσης ένα σκεύος, ενώ από εκκλησιαστική σκοπιά, τα εν λόγω λείψανα θεωρούνται ακόμη πιο πολύτιμα από τα οστά του Τσάρου Σαμουήλ.
Η Mediapool κατέβαλε επανειλημμένες, πλην άκαρπες, προσπάθειες να επικοινωνήσει με το Εθνικό Ιστορικό Μουσείο, προκειμένου να λάβει περισσότερες πληροφορίες για τη συγκεκριμένη συλλογή και να διαπιστώσει αν πρόκειται να παραχωρηθούν κειμήλια από αυτήν στο ελληνικό κράτος.
Ο ιστορικός Alexander Stoyanov υπενθύμισε ότι η ταφή του Τσάρου Σαμουήλ στη Μονή του Αγίου Αχιλλείου στις Πρέσπες δεν αποτελεί ιστορικό γεγονός τεκμηριωμένο με βεβαιότητα 100%. «Αυτό δεν θα εμποδίσει τον έξαλλο πατριωτισμό να εξαπλωθεί στη χώρα μας, τις σχέσεις με τη Μακεδονία (sic) να φτάσουν σε νέα κορύφωση, και τον Πρωθυπουργό και την Πρόεδρο να αυτοαποκαλούνται “αναστηλωτές της βουλγαρικής ιστορικής κληρονομιάς” ενόψει των εκλογών του Οκτωβρίου. Γενικά, μια τραγικωμωδία», δήλωσε.
Συνέντευξη αρχαιολόγου Μουτσόπουλου στη BNT/2014
Η Βουλγαρική Εθνική Τηλεόραση υπενθύμισε τη συνέντευξή της με τον αρχαιολόγο Νικόλαο Μουτσόπουλο, ο οποίος ανακάλυψε τα οστά του Τσάρου Σαμουήλ· ο ίδιος είχε δηλώσει ότι επρόκειτο για τυχαία ανακάλυψη στα τέλη της δεκαετίας του 1960 και στη συνέχεια αναγκάστηκε να τα κρύψει για να τα διασώσει. Εκείνη την εποχή, η Ελλάδα βρισκόταν υπό τη στρατιωτική χούντα, σημειώνεται.
«Η άποψη και η επιθυμία μου παραμένουν ίδιες: αυτό είναι το ηθικό δίκαιο των Βουλγάρων. Διότι ο Τσάρος Σαμουήλ ανήκει σε αυτούς, δεν υπάρχει αμφιβολία. Βέβαια, υπάρχουν κάποιες διαμαρτυρίες, αλλά κατά τη γνώμη μου, έχουμε τη δύναμη να επιλύσουμε αυτό το ζήτημα», δήλωνε ο επιστήμονας το 2014, όταν ρωτήθηκε αν τα οστά θα έπρεπε να επιστραφούν στη Βουλγαρία.
Σύμφωνα με τον Καθηγητή Karavalchev, δεν υπάρχει σχεδόν καμία αμφιβολία ότι ο τάφος που ανακαλύφθηκε το 1969 ανήκει στον Τσάρο Σαμουήλ.
«Ο Έλληνας αρχαιολόγος ανέλαβε μεγάλο ρίσκο και αυτό του πιστώνεται θετικά. Έχω διαβάσει τη μονογραφία του για το θέμα στο πρωτότυπο ελληνικό κείμενο και πρόκειται, σχεδόν με βεβαιότητα, για τον τάφο του Τσάρου Σαμουήλ», δήλωσε ο ίδιος.
Ο ρόλος της κυβέρνησης Petkov
Το ζήτημα της επιστροφής των λειψάνων του Τσάρου Σαμουήλ έχει τεθεί επανειλημμένα με την πάροδο των ετών, με την πιο πρόσφατη περίπτωση να σημειώνεται επί θητείας του Kiril Petkov, το 2022. Εκείνη την περίοδο, η Σόφια και η Αθήνα ανέπτυξαν ενεργές επαφές στους τομείς της ενέργειας, των διασυνδέσεων μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας και φυσικού αερίου, των υποδομών, της εφοδιαστικής αλυσίδας και των λιμένων. Στο πλαίσιο αυτής της προσέγγισης, τέθηκε και το ζήτημα των λειψάνων του μεσαιωνικού Βούλγαρου ηγεμόνα.
Η τότε σύμβουλος εξωτερικής πολιτικής του Kiril Petkov, Vesela Tserneva, δήλωσε στη Mediapool ότι οι διαπραγματεύσεις μεταξύ των δύο χωρών ήταν ιδιαίτερα περίπλοκες: «Η συζήτηση αυτή (για τον Σαμουήλ) συνδυάστηκε με την απεξάρτησή μας από το ρωσικό φυσικό αέριο, την ανάγκη έναρξης της λειτουργίας του αγωγού διασύνδεσης με την Ελλάδα και την προμήθεια εναλλακτικών πηγών αερίου. Αυτό μας έφερε σε στενότερη επαφή με την Ελλάδα, γεγονός που διευκόλυνε την εξέταση του ζητήματος της επιστροφής των λειψάνων», αναφέρει η ίδια.
Την ίδια περίοδο, βρίσκονταν σε εξέλιξη και εντατικές διαπραγματεύσεις για την άρση του βέτο που αφορούσε τη Βόρεια Μακεδονία και την αποδοχή της γαλλικής πρότασης για την πορεία της χώρας προς την Ευρωπαϊκή Ένωση. Εκείνο το διάστημα, η Κοινή Ιστορική Επιτροπή Βουλγαρίας – Βόρειας Μακεδονίας κατέληξε σε συμφωνία σχετικά με τον Τσάρο Σαμουήλ. «Τότε κατέστη σαφές ότι είχαμε το νόμιμο δικαίωμα να παραλάβουμε τα λείψανα και ξεκίνησαν οι συνομιλίες», εξήγησε η Tserneva.
Χρήστος Νικολαΐδης 
