Unmute Now: Οι νέοι πήραν τον λόγο στη Θεσσαλονίκη – Το πρόγραμμα Τσίπρα που έρχεται και οι 9+1 ιστορίες

Με τον προβολέα επάνω στους ίδιους τους νέους και με τα βιώματά τους στο προσκήνιο, πραγματοποιήθηκε το απόγευμα της Δευτέρας (27/4) στον πολυχώρο WE η εκδήλωση Unmute Now, στην οποία νέοι άνθρωποι ανέβηκαν στη σκηνή για να μιλήσουν για όσα βιώνουν στην καθημερινότητά τους.

Παράλληλα, σαφές πολιτικό στίγμα είχε και η παρέμβαση του καθηγητή Πολιτικής Φιλοσοφίας στο Τμήμα Πολιτικών Επιστημών του ΑΠΘ και μέλους του Επιστημονικού Συμβουλίου του Ινστιτούτου Αλέξης Τσίπρας, Άρη Στυλιανού, ο οποίος προανήγγειλε ότι έως το τέλος Απριλίου θα είναι έτοιμες οι επεξεργασμένες θέσεις του Ινστιτούτου σε όλους τους βασικούς τομείς.

Όπως χαρακτηριστικά ανέφερε, πρόκειται για «ένα πρόγραμμα επιστημονικό αλλά και πολιτικό», με το οποίο ο Αλέξης Τσίπρας θα προχωρήσει στο επόμενο βήμα, τη συγκρότηση του νέου πολιτικού φορέα.

«Να πατήσουμε το κουμπί, Unmute Now»

Τον τόνο της εκδήλωσης έδωσε ο Μίλτος Τόσκας, συντονιστής, παρουσιαστής και διοργανωτής της εκδήλωσης, ο οποίος μίλησε για την ανάγκη οι νέοι να βγουν από τη σιωπή και να διεκδικήσουν ενεργό ρόλο. «Οι άνθρωποι μένουν νέοι όσο αγωνίζονται για τα ιδανικά τους», σημείωσε χαρακτηριστικά, καλώντας τη νέα γενιά «να πατήσει το κουμπί, Unmute Now».

Ο ίδιος σημείωσε ότι η Θεσσαλονίκη «γνωρίζει καλά τη δύναμη της νεανικότητας», υπογραμμίζοντας πως «οι νέοι διεκδικούν ρόλο και λόγο» και πως«σήμερα είναι η δική μας στιγμή».

Ιδιαίτερη μνεία έκανε στους νέους φοιτητές που μοιράζουν τον χρόνο τους ανάμεσα στα έδρανα και στη δουλειά, τονίζοντας πως «δεν μας αξίζει η επιβίωση, αλλά η ζωή με όνειρα και ελπίδα». «Ζητούν λύσεις και όχι υποσχέσεις», είπε χαρακτηριστικά, ενώ έστειλε το μήνυμα ότι «το μέλλον δεν χαρίζεται, κατακτάται».

Οι ιστορίες πίσω από τα προβλήματα

Στη σκηνή του WE παρουσιάστηκαν 9+1 μικρές ιστορίες, με τους ομιλητές να μεταφέρουν εμπειρίες από την εργασία, τη στέγη, τη δημόσια υγεία, την παιδεία, το brain drain, την τεχνητή νοημοσύνη, τον πολιτισμό, τις συγκοινωνίες, τον αθλητισμό και την αναπηρία.

Η φοιτήτρια Πολιτικών Επιστημών, Εύη Κατέα, μίλησε για τις καθημερινές δυσκολίες των φοιτητών, βάζοντας ως κύριο το ζήτημα της στέγης και της ακρίβειας. «Σπουδάζεις και με part time προσπαθείς να βγάλεις τον μήνα», ανέφερε, περιγράφοντας μια γενιά που, ακόμη και μετά τις σπουδές, δυσκολεύεται να ανεξαρτητοποιηθεί και συχνά επιστρέφει στο πατρικό.

Η Βιργινία Βαρβετιάν, απόφοιτη τεχνικών σχολών της ΔΥΠΑ με ειδικότητα βοηθού φαρμακείου, κατέθεσε μια προσωπική ιστορία ζωής, με δυσκολίες σε οικογενειακό επίπεδο, σοβαρά προβλήματα υγείας και εργασία από μικρή ηλικία. Μιλώντας για τη διαδρομή της, από το νυχτερινό ΕΠΑΛ μέχρι την προετοιμασία για τις επικείμενες πανελλαδικές εξετάσεις, έστειλε το μήνυμα ότι «τα όνειρα δεν έχουν ημερομηνία λήξης».

Η Θεοδώρα Μπλέτα, απόφοιτη Νοσηλευτικής και Διοίκησης Επιχειρήσεων, με μεταπτυχιακό στη Διοίκηση Μονάδων Υγείας και Πρόνοιας, μίλησε για τη δημόσια υγεία και την παιδεία, εστιάζοντας στις ελλείψεις σε προσωπικό, στην πίεση που δέχονται οι νοσηλευτές και στα κενά σε νοσηλευτές και ψυχολόγους που υπάρχουν στα σχολεία. «Η πρόληψη είναι επένδυση», σημείωσε, υπογραμμίζοντας την ανάγκη ουσιαστικής στήριξης της υγείας των μαθητών.

Στον χώρο του πολιτισμού αναφέρθηκε η φοιτήτρια Θεάτρου Στέλλα Αποστολάκη, μιλώντας για την οικονομική επισφάλεια, την εποχιακή εργασία, τις απλήρωτες πρόβες και την υποβάθμιση των σπουδών στις καλλιτεχνικές σχολές.

Ο Απόστολος Νικολάου, από το πεδίο των διεθνών και ευρωπαϊκών σπουδών και των Urban Paths, αναφέρθηκε στις αστικές συγκοινωνίες και στην προσπάθεια ενεργοποίησης των πολιτών, τονίζοντας καταληκτικά ότι «οι φωνές μας δεν θα μείνουν σιωπηλές για πολύ ακόμη».

Η Άντζελα Καλλούλι, που σπούδασε και εργάστηκε στη Γερμανία πριν επιστρέψει στην Ελλάδα, μίλησε για το brain drain, την επιστροφή στην πατρίδα και τις διαφορές που συνάντησε μεταξύ των δύο χωρών, ιδίως στο ζήτημα της αυτονομίας.

Ο Γιάννης Χριστοδουλίδης, φοιτητής Βιολογίας, έθεσε το ζήτημα της τεχνητής νοημοσύνης και του περιβαλλοντικού της αποτυπώματος, ζητώντας διαφάνεια για το νερό και την ενέργεια που απαιτούνται για τη λειτουργία των μοντέλων AI. Όπως σημείωσε χαρακτηριστικά, «η τεχνητή νοημοσύνη πρέπει να υπηρετεί τη ζωή και όχι το κέρδος».

Η Σταυρούλα Παπαευθυμίου, εκπαιδευτικός δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, περιέγραψε τη ζωή των αναπληρωτών ως «ζωή με μια βαλίτσα», καθώς κάθε χρόνο ένα μήνυμα καθορίζει σε ποια περιοχή θα ζήσουν και θα εργαστούν, ενώ παράλληλα μίλησε για τα υψηλά ενοίκια, τα προσωρινά σπίτια και τη διαρκή αβεβαιότητα, ζητώντας λύσεις.

Στον αθλητισμό και την αναπηρία αναφέρθηκε ο διδάκτωρ Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού Σπύρος Αγγέλου, παρουσιάζοντας στοιχεία για αλκοόλ, τσιγάρο και τζόγο στους νέους, αλλά και για τη χαμηλή συμμετοχή στην άθληση. Όπως τόνισε, η άσκηση μπορεί να λειτουργήσει ως αντίβαρο, προσφέροντας πειθαρχία, κοινωνικοποίηση και όρια στα νεαρά παιδιά, ενώ αναφέρθηκε στην ανάγκη υποστήριξης των ανθρώπων που νοσούν σοβαρές χρόνιες ασθένειες.

Οι 9 προτάσεις του Ινστιτούτου

Μετά το πέρας των ιστοριών των δέκα νέων ο Άρης Στυλιανού, παρουσίασε τις προτάσεις που επεξεργάζεται το Ινστιτούτο Αλέξης Τσίπρας για τους νέους. Ο κ. Στυλιανού έκανε λόγο για μια γενιά που αντιμετωπίζει τριπλή πρόκληση: τις υποβαθμισμένες εργασιακές συνθήκες και το υψηλό κόστος ζωής, την κλιματική κρίση και τον ψηφιακό μετασχηματισμό.

«Η νεολαία μπορεί και πρέπει να αποτελέσει κρίσιμο παράγοντα για την ανάπτυξη, τη δημοκρατία και την πολιτική αλλαγή. Σε αυτή την κατεύθυνση, δεσμευόμαστε για μια δέσμη προτάσεων που θα αποτελέσουν το πρώτο βήμα αυτού του διαλόγου με τους νέους», τόνισε και παρουσίασε τις 9 προτάσεις του Ινστιτούτου Αλέξης Τσίπρας:

1) Έμφαση στην αξία της εργασίας με κοινωνική δικαιοσύνη ως βασικού παράγοντα ανατροπής της φθηνής ανάπτυξης. Κρίσιμο στοιχείο είναι η ποιότητα που συνδέει την ποιοτική δημόσια εκπαίδευση, την ποιοτική υγεία με την κοινωνική ευημερία και την ανάπτυξη συνολικά.

2) υπεράσπιση των εργαζομένων κατοχυρώνοντας τις συνθήκες αλλά και το μισθολογικό τους καθεστώς.

3) γενναίες παροχές για όσους αποφασίζουν να μετακινηθούν από τις μεγάλες πόλεις και να ζήσουν σε πόλεις με πληθυσμό μικρότερο από 30.000 κατοίκους.

4) ειδική κάρτα για όλες και όρους μέχρι 30 ετών, ώστε να έχουν ελεύθερη πρόσβαση σε θεατρικές παραστάσεις, κινηματογράφους και εκθέσεις.

5) να γίνει το σχολείο μια καθημερινότητα που αφορά τις μαθήτριες και τους μαθητές και όχι να συνεχίζεται μια κατάσταση που τους απωθεί.

6)τα προγράμματα σπουδών να αντανακλούν τις νέες πραγματικότητες και να ανταποκρίνονται στις ανάγκες κοινωνικοποίησης και δημιουργικότητας των μαθητριών και μαθητών.

7)οι πανελλήνιες εξετάσεις σταδιακά να καταργηθούν. «Δεν είναι δυνατόν να συνεχίσει το άγχος των νέων για τουλάχιστον δύο χρόνια, η ακύρωση της Τρίτης Λυκείου, τα τεράστια ποσά που δαπανούν οι οικογένειες για την προετοιμασία για ένα σύστημα που συχνά οδηγεί τους υποψήφιους σε ειδικότητες που δεν τους ενδιαφέρουν», σχολίασε σχετικά.

8) πραγματικά δωρεάν η φοίτηση στα Πανεπιστήμια με πολλαπλή οικονομική ενίσχυση των φοιτητριών και φοιτητών.

9)να αξιοποιηθεί με ειδικές ρυθμίσεις το εξαιρετικής ποιότητας ερευνητικό προσωπικό που αποτελείται από νέους και νέες επιστήμονες και δεν έχει μόνιμες θέσεις σε Πανεπιστήμια και ερευνητικά ιδρύματα.

Παράλληλα, μίλησε για ειδικό λογαριασμό για τη Νεολαία, με στόχο την ενίσχυση της φοιτητικής στέγης και την στήριξη των αναγκών των νέων. Όπως εξήγησε πρόκειται για «πρόσθετη φορολόγηση λοιπόν πολύ μεγάλων επιχειρήσεων με κύκλο εργασιών που αγγίζει δισεκατομμύρια και εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ. Στην Ελλάδα υπάρχουν πάνω από 330 ελληνικές επιχειρήσεις και όμιλοι που πετυχαίνουν κύκλο εργασιών μεγαλύτερο από εκατό εκατομμύρια ευρώ. Για εκατό από αυτές τις 330, ο τζίρος ξεπερνάει τα 287 εκατ. Αυτός ο ειδικός λογαριασμός για τη νεολαία, από τη φορολόγηση αυτών των υπερκερδών, θα χρηματοδοτήσει ένα μεγάλο πρόγραμμα κατασκευής φοιτητικών εστιών. Ο στόχος είναι κάθε Πανεπιστήμιο Μεσοπρόθεσμα να διαθέτει φοιτητικές εστίες για το 25% του συνόλου των φοιτητών, ώστε να καλύπτονται όλοι όσοι τις χρειάζονται. Σήμερα είναι 2 με 3%. Κατασκευή φοιτητικών εστιών, αύξηση του στεγαστικού επιδόματος, πλήρης κάλυψη των στεγαστικών αναγκών των φοιτητών, που σπουδάζουν μακριά από τον τόπο κατοικίας τους, για διάστημα των 4 ή 5 ετών, αναλόγως της φοίτησης. Πρέπει για να αντιμετωπιστεί η στεγαστική κρίση, να μπει ανώτατο όριο αυξήσεων στα ενοίκια, συνδεδεμένο με τον πληθωρισμό, να παγώσουν οι άδειες, η έκδοση αδειών Airbnb».

«Προτείνουμε για άμεση ανακούφιση από την πληθωριστική κρίση, να παραταθεί για ένα έτος επιπλέον χωρίς αναπροσαρμογή του ενοικίου όλα τα μισθωτήρια συμβόλαια κατοικίας φοιτητών που λήγουν εντός του 2026 και ακόμη ένα έτος αν χρειαστεί μετά, ουσιαστικά να απαγορευτεί οποιαδήποτε διαδικασία έξωσης του μισθωτή για ένα χρόνο μετά τη λήξη της αρχικής διάρκειας της μίσθωσης, από τη στιγμή που ο ενοικιαστής συνεχίζει να καταβάλει κανονικά το ίδιο ενοίκιο. Ως προς το ενεργειακό κόστος τώρα, να πω ότι το 19% του πληθυσμού στην Ελλάδα δεν μπορεί να θερμάνει επαρκώς το σπίτι του, με στοιχεία του 2024. Άρα και αυτός είναι ένας έμμεσος δείκτηε πίεσης για τους νέους που προσπαθούν να ζήσουν μόνοι τους», συνέχισε.

«Αν οι νέοι πιστέψουν ότι δεν θα αλλάξει ποτέ τίποτα, είμαστε χαμένοι», ανέφερε χαρακτηριστικά.