Ο πιο επισκέψιμος αρχαιολογικός χώρος στη Θεσσαλονίκη (ΦΩΤΟ)

Πλήθος κόσμου, στην πλειοψηφία τους τουρίστες από Ορθόδοξες χώρες, επισκέπτονται καθημερινά, χειμώνα – καλοκαίρι, την Κρύπτη του Αγίου Δημητρίου, στο υπόγειο του ιερού ναού του πολιούχου.

Ρεπορτάζ: Ιωσήφ Γούλιαρος – Κοκκινίδης

Η Κατακόμβη αποτελεί έναν από τους πιο δημοφιλείς τουριστικούς προορισμούς στη Θεσσαλονίκη, λόγω της έντονης θρησκευτικής και αρχαιολογικής της σημασίας.

Οργανωμένα γκρουπ τουριστών, αλλά και μεμονωμένοι επισκέπτες, κατεβαίνουν τα λιγοστά απότομα σκαλάκια δίπλα από το ιερό και βρίσκονται στον χώρο, όπου σύμφωνα με κάποιες μαρτυρίες, ήταν ο τόπος μαρτυρίου του Αγίου Δημητρίου.

Η επισκεψιμότητα των μουσείων – αρχαιολογικών χώρων αποτυπώνεται σε τακτικά δελτία της Ελληνικής Στατιστικής Υπηρεσίας. Ωστόσο, η κρύπτη του ναού του Αγίου Δημητρίου δεν συμπεριλαμβάνεται σε αυτούς τους χώρους, καθώς δεν υπάρχει εισιτήριο.

Παρόλα αυτά, σύμφωνα με ξεναγούς αλλά και τους φύλακες των αρχαιολογικών χώρων των μνημείων της Θεσσαλονίκης, η Κρύπτη είναι ο πιο επισκέψιμος αρχαιολογικός χώρος στη Θεσσαλονίκη.

«Η κρύπτη του ναού του Αγίου Δημητρίου είναι ο πλέον δημοφιλής ιστορικός χώρος στην πόλη της Θεσσαλονίκης, καθώς η εμπειρία μάς δείχνει ότι έχει τις περισσότερες επισκέψεις, σε σύγκριση με τα άλλα μνημεία – αρχαιολογικούς χώρους», τονίζει μιλώντας στο TheOpinion o προϊστάμενος των αρχαιοφυλάκων της Εφορείας Αρχαιοτήτων Πόλης Θεσσαλονίκης, Παναγιώτης Κασίδης.

Το TheOpinion βρέθηκε στην Κρύπτη και συνομίλησε με τη φύλακα του χώρου, με τουρίστες, στην πλειοψηφία τους ορθόδοξους, που με κατάνυξη επισκέπτονταν τον χώρο, αλλά και με ξεναγό που συνόδευε κάποιους από αυτούς.

Όπως είπε η ίδια, στη Θεσσαλονίκη, υπάρχει έντονος θρησκευτικός τουρισμός ενώ την Κρύπτη επισκέπτονται, σε μεγάλο βαθμό, άνθρωποι από Ορθόδοξες χώρες. «Κυρίως έρχονται από Βουλγαρία, Σερβία και Ρουμανία, παλιότερα υπήρχαν και αρκετοί Ρώσοι, που λόγω του πολέμου έχουν μειωθεί», τόνισε. Πέρα από τους ξένους τουρίστες, υπάρχουν και ορισμένοι Έλληνες, κυρίως εκτός Θεσσαλονίκης.

Για την ίδια, περισσότερο πολιτισμικό ενδιαφέρον έχει η Ροτόντα, αλλά εκεί υπάρχει εισιτήριο και δεν υπάρχει χώρος στάθμευσης, γεγονός που κάνει την Κρύπτη «να την περνάει» σε νούμερα. Παρόλα αυτά, και η Κρύπτη είναι ένα μνημείο που εντυπωσιάζει τους επισκέπτες, οι οποίοι είναι «50-50». Οι μισοί έρχονται λόγω περιέργειας και οι υπόλοιποι λόγω πίστης.

Ωστόσο, η ξεναγός έθεσε και μια διαφορετική παράμετρο επί του θέματος. Όπως υποστήριξε, το γεγονός ότι έχει τόσο μεγάλη επισκεψιμότητα ο συγκεκριμένος χώρος, δεν οφείλεται στο ότι ει΄ναι επιλογή για ορισμένους.

Σύμφωνα με την ίδια, «έρχονται πάρα πολλά γκρουπ από Κεντρική και Νότια Αμερική. Για αυτούς τους ανθρώπους, η Θεσσαλονίκη είναι στάση και όχι επιλογή. Έτσι, η Κρύπτη του Αγ. Δημητρίου είναι χώρος που περιλαμβάνεται “αναγκαστικά” σε όλους τους οδηγούς, διότι η Θεσσαλονίκη δεν έχει πολλά εντυπωσιακά σημεία».

Σύμφωνα με υπεύθυνη φύλαξης του χώρου,  οι Έλληνες που έρχονται, έρχονται κυρίως για τη Θεία Λειτουργία, που γίνεται κάθε Παρασκευή. Επιπλέον, το μουσείο επισκέπτονται και πολλά ελληνικά σχολεία, τα οποία όπως τόνισε «μένουν ευχαριστημένα».

Η προώθηση του συγκεκριμένου χώρου, η θρησκευτική του σημασία και η εντυπωσιακή αρχιτεκτονική παίζουν καταλυτικό ρόλο στην ανάδειξη του μνημείου. Σε ορισμένους αρέσει τόσο το μέρος που το διαδίδουν σε φίλους και γνωστούς.

Όπως δήλωσε ξένος νεαρός τουρίστας, «είμαστε χριστιανοί ορθόδοξοι, αλλά ήρθαμε εδώ γιατί μας το πρότεινε ο ξάδερφός μου που εντυπωσιάστηκε».

Ανακαλύφθηκε το 1918

Η Κρύπτη βρίσκεται κάτω από την εκκλησία του Πολιούχου της Θεσσαλονίκης, Αγ. Δημήτριου και σύμφωνα με τις περισσότερες μαρτυρίες, είναι το μέρος που ο Άγιος μαρτύρησε, βασανίστηκε και, τελικά, τάφηκε. Αυτός είναι και ο λόγος που χτίστηκε ακριβώς από πάνω η εκκλησία.

Σύμφωνα με το Υπουργείο Πολιτισμού, η Κρύπτη ανακαλύφθηκε το 1918 και έκτοτε λειτουργεί ως αρχαιολογικός χώρος.

Αρχικά τον 5ο αι., οι πιστοί Θεσσαλονικείς τιμούσαν τον Άγιο μέσω του αγιάσματος, που έπαιρναν από την κρήνη, η οποία έρρεε από πηγάδι που υπάρχει μέχρι και σήμερα. Μετά τον 10ο αι., όμως, η κρήνη συνδέεται με το Μύρο που έπαιρναν οι πιστοί από τις δεξαμενές της, με διάφορα αγγεία, πήλινα, γυάλινα κλπ. Εντύπωση προκαλούν τα ειδικά δοχεία, «κουτρούβια», στα οποία αποθηκεύονταν Μύρο και μπορούσε να μεταφερθεί μέχρι και σε άλλες χώρες.