«Ο Κασκαντέρ»: Όταν η δράση, το φλερτ και ο μυστικός κόσμος του κινηματογράφου συνδέονται αρμονικά (VIDEO)
Μετά τον Κεν, ο Ράιαν Γκόσλινγκ αποδεικνύει πως είναι από τους λίγους ηθοποιούς που μπορούν να κάνουν έναν κρίντς χαρακτήρα κούλ.
Ανοίγουν σιγά σιγά τα θερινά σινεμά και είπα να επισκεφτώ ένα από τα πιο εντυπωσιακά θερινά της Θεσσαλονίκης. Η πιο ενδιαφέρουσα επιλογή ήταν «Ο κασκαντέρ» ή «The Fall Guy».
Η ταινία που προμοτάρετε από τα Όσκαρ με το δίδυμο που πρωταγωνιστεί, Ράιαν Γκόσλινγκ και Εμιλι Μπλαντ, να παρουσιάζει ένα αφιέρωμα για τους κασκαντέρ των ταινιών αλλά και να κάνει αστεία για τους δεύτερους ρόλους τους στις μεγαλύτερες ταινίες του 2023, την Barbie και τον Oppenheimer. Ο πρώτος υποδύεται τον κασκαντέρ του διάσημου ηθοποιού Τομ Ράιντερ (Άαρον Τέιλορ Τζόνσον) και ονομάζεται Κολτ Σίβερ. Ο Κόλτ, επίσης, είναι τρελά ερωτευμένος με την διευθύντρια φωτογραφίας , Τζόντι Μορένο. Ενώ το φέλρτ τους πάει καλά και οι σκηνές του κασκαντέρ ακόμα καλύτερα, ο Κόλτ τραυματίζεται άσχημα θέτοντας σε κίνδυνο την ζωή του και βάζοντας στον «πάγο» την καριέρα του και κάνοντας ghosting την Τζόντι.
Μετά από ένα χρόνο, αναγκάζεται να επιστέψει ώστε να ξανά κερδίσει την καρδία της αγαπημένης του, που πλέον έγινε σκηνοθέτης. Βέβαια η επιστροφή του δεν γίνεται για καλό καθώς, ενώ πρέπει να αντικαταστήσει τον κασκαντέρ του Τομ Ράιντερ και να γυρίσει στην παλιά του δουλεία, του φορτώνουν να βρει και τον πρωταγωνιστή ο οποίος εξαφανίστηκε και χωρίς αυτόν δεν βγαίνει η ταινία.
Ένας αναπάντεχος συνδυασμός δράσης, ανατροπών, γέλιου και ρομαντισμού που σου σκάει από εκεί που δεν το περιμένεις, διότι στην αρχή η ταινία κυλάει λίγο αργά, αλλά το τέλος της αξίζει όλη την αναμονή που προηγήθηκε για να σε βάλει στο νόημα. Ο Γκόσλινγκ, κουμπώνει τέλεια στον ρόλο με το «Kenergy» του που μόνο αυτός μπορεί να το αποδώσει τόσο αβίαστα. Ενώ από την μια στιγμή πέφτει πάνω σε τζάμια και τρώει απίστευτο ξύλο παραμένοντας άτρωτος και κούλ, την άλλη τραγουδάει ένα από τα πιο στενάχωρα τραγούδια της Τέιλορ Σουίφτ, κλαίγοντας στο αμάξι του. Καταφέρνει να συνδυάζει την αρρενωπότητα, ευαισθησία του και την σκληράδα του τραβώντας όλους τους προβολείς πάνω του.
Βέβαια, η δράση και η τόσο σωστή αντιπροσώπευση της αφάνειας των κασκαντέρ οφείλεται στην σκηνοθεσία του Ντέιβιντ Λιτς , ο οποίος ήταν παλιότερα κασκαντέρ. Μέσα από προσωπικές του εμπειρίες κατάφερε να κάνει μια ταινία για τον αφανή ήρωα απίστευτα διασκεδαστική και ενδιαφέρουσα. Ήταν πραγματικά σαν να είμαστε στα παρασκήνια και να βλέπουμε τι τραβάνε οι άσημοι που δεν φαίνονται στην κάμερα για πολύ λιγότερα χρήματα από τους αλαζονικούς στάρς και με καθόλου αναγνώριση.