Φράγμα Χαβρία: Στο «μηδέν» το έργο που θα «ξεδιψάσει» τη Χαλκιδική

Μία ακόμη δέσμευση, χωρίς όμως τίποτα συγκεκριμένο, ήταν αυτό που εισέπραξε η Χαλκιδική για το περίφημο έργο του φράγματος του Χαβρία, μετά την πρόσφατη επίσκεψη Μητσοτάκη στον νομό.

Κι ενώ ο Κυριάκος Μητσοτάκης δεσμεύτηκε ότι το έργο θα γίνει («θα βρούμε ανάδοχο να το κατασκευάσει με τις σωστές προδιαγραφές. Είναι μια δέσμευση δική μου προς τη Χαλκιδική», είπε), η τοπική κοινωνία φαίνεται πως δεν είναι και πολύ αισιόδοξη ότι το έργο θα κατασκευαστεί και κυρίως ότι θα κατασκευαστεί σύντομα.

Το έργο που θα «ξεδιψάσει» τη Χαλκιδική και διαφημίστηκε το 2018 ως το πρώτο μεγάλο έργο ύδρευσης στη χώρα με τη διαδικασία ΣΔΙΤ (Σύμπραξη Δημόσιου Ιδιωτικού Τομέα) «ξεκίνησε» με… φόρα (τρεις όμιλοι είχαν καταθέσει αρχικά ενδιαφέρον), κατέληξε όμως στο… μηδέν και μάλιστα θεαματικά, αφού κανένας από αυτούς τους τρεις ομίλους δεν κατέθεσε τελική προσφορά στα τέλη Μαίου, τότε που έληγε η σχετική προθεσμία.

Και μάλιστα, ενώ είχαν δοθεί και τέσσερις παρατάσεις για την κατάθεση προσφορών.

Τα αίτια του «ναυαγίου»

Σύμφωνα με πηγές του TheOpinion από την ΕΥΑΘ (τη μία εκ των εταιριών που συμμετείχε σε κοινοπραξία που έδειξε αρχικά ενδιαφέρον), αφενός το έργο ήταν σαφέστατα υποκοστολογημένο και αφετέρου βασιζόταν σε μια υδρολογική μελέτη του 2008, η οποία εκ των πραγμάτων σήμερα έχει ξεπεραστεί.

«Το έργο είναι υποκοστολογημένο. Προέβλεπε συνολικά 167 εκατ. ευρώ (εκ των οποίων τα 87 εκατ. ευρώ για την κατασκευή και τα 80 εκατ. ευρώ για τη συντήρηση και λειτουργία. Με τους δικούς μας υπολογισμούς απαιτούνται περίπου 120 εκατ. ευρώ για την κατασκευή και 67 εκατ. ευρώ για τη συντήρηση και λειτουργία. Είναι ξεκάθαρα ασύμφορο», τονίζει πηγή από την ΕΥΑΘ.

«Πρέπει να αναπροσαρμοστούν οι τιμές, αλλά και οι μελέτες στις οποίες βασίζεται το έργο. Η υδρολογική μελέτη είναι παλιά, έχουν αλλάξει πάρα πολλά, η στάθμη του νερού δεν είναι πλέον η ίδια. Παράλληλα, μεγάλο θέμα είναι οι απαλλοτριώσεις, τις οποίες έχει αναλάβει το κράτος. Μιλάμε για μια περιοχή με ελαιώνες, που είναι η κύρια πηγή εισοδήματος των κατοίκων εκεί. Υπολογίστε πόσο χρόνο θα πάρουν οι απαλλοτριώσεις, με τις ενστάσεις, τις δικαστικές διαδικασίες κλπ», προσθέτει η ίδια πηγή.

Με αυτά τα δεδομένα, μηχανικοί εκτιμούν ότι το έργο θα μπορούσε να έχει καλύτερο χρονοδιάγραμμα, εάν γινόταν με μελετοκατασκευή με χρηματοδότηση μέσω ΕΣΠΑ και όχι με τη διαδικασία των ΣΔΙΤ.

Στην Ορμύλια

Το έργο αφορά κυρίως την ύδρευση της Χαλκιδικής, ενώ προβλεπόταν κάποια εκατομμύρια κυβικά μέτρα να «κατευθυνθούν» στην πεδιάδα της Ορμύλιας (το έργο θα γινόταν  3 χμ. ΒΑ της Ορμύλιας). μια περιοχή που «ζει» κυρίως από τις καλλιέργειες της ελιάς.

«Οι αγρότες ανησυχούν για το φαινόμενο της λειψυδρίας. Η στάθμη του νερού τα τελευταία τρία χρόνια έχει πέσει. Το φράγμα είναι ένα έργο ζωτικής σημασίας για την περιοχή μας», τονίζει στο TheOpinion ο σύμβουλος της κοινότητας Ορμύλιας, Γιάννης Λελεγιάννης.

«Η αρχική μελέτη δεν προέβλεπε αρδευτικό δίκτυο για να καλύψει τις ανάγκες στην Ορμύλια. Χρειάστηκε συμπληρωματική μελέτη στην πορεία, η οποία είναι άγνωστο αν έχει ολοκληρωθεί», προσθέτει ο ίδιος και επισημαίνει: «γενικότερα υπήρξε ένας μυστικισμός, δεν έχει ενημερωθεί η κοινότητα πλήρως. Ήρθε μία φορά κάποιος από το υπουργείο που μας είπε κάποια πράγματα, αλλά πολύ γενικά, τα οποία γνωρίζαμε ήδη από δημοσιεύματα. Δεν απαντήθηκαν βασικά  ερωτήματα και σε αυτό φταίει και η δημοτική αρχή».

Για παράδειγμα, ακόμη κι αν το έργο ξεκινήσει, κανείς δεν ενημέρωνε τους κατοίκους με το τι θα γινόταν με τις γεωτρήσεις στην Ορμύλια κατά τη διάρκεια κατασκευής του έργου.

Σημειώνεται ότι η διάρκεια του έργου είναι 30 έτη, εκ των οποίων τα τρία πρώτα θα ήταν η περίοδος κατασκευής.

Το έργο

Το έργο προέβλεπε την κατασκευή, αλλά και τη συντήρηση και λειτουργία του φράγματος Χαβρία, των έργων μεταφοράς από το φράγμα σε Εγκατάσταση Επεξεργασίας Νερού δυναμικότητας 55.000 λίτρων τη μέρα (με δυνατότητα επέκτασης στα 165.000 λίτρων τη μέρα) και των εξωτερικών δικτύων συνολικού μήκους 62 χλμ, δεξαμενών και αντλιοστασίων.

Σύμφωνα με το Υπουργείο Υποδομών, με το έργο θα καλύπτονταν οι υδρευτικές ανάγκες του 33% του συνόλου των υδατικών αναγκών της Χαλκιδικής, η οποία πλέον θα είχε πρόσβαση σε επαρκείς και καλές ποιοτικά ποσότητες πόσιμου νερού και στη βελτιστοποίηση των υφιστάμενων μεθόδων αποθήκευσης νερού και δημιουργία νέων.

Συγκεκριμένα αφορά την ύδρευση των Δημοτικών Ενοτήτων Πολυγύρου και Ορμυλίας του Δήμου Πολυγύρου, Κασσάνδρας και Παλλήνης του Δήμου Κασσάνδρας, Σιθωνίας και Τορώνης του Δήμου Σιθωνίας, καθώς και τις Τοπικές και Δημοτικές Κοινότητες Αγίου Μάμα και Ν. Ποτίδαιας του Δήμου Νέας Προποντίδας και την Τοπική Κοινότητα Πυργαδικίων του Δήμου Αριστοτέλη.