«Άγιος Στυλιανός»: Παιδιά του ιδρύματος «επιστρέφουν» αναζητώντας τις ρίζες τους

Περί τις 500 αναζητήσεις βιολογικών γονέων μέχρι στιγμής, μέσα από το πρόγραμμα «Αναζήτηση ριζών».

«Άγιος Στυλιανός»: Παιδιά του ιδρύματος «επιστρέφουν» αναζητώντας τις ρίζες τους

Περί τις 500 αναζητήσεις βιολογικών γονέων πραγματοποιήθηκαν τα τελευταία 20 χρόνια από παιδιά που έχουν φιλοξενηθεί στο δημοτικό βρεφοκομείο του «Αγίου Στυλιανού».

Πρόκειται για το πρόγραμμα «Αναζήτηση Ριζών», μέσω του οποίου παιδιά που έχουν υιοθετηθεί και ενηλικιωθεί, μπορούν να καταθέσουν αίτηση στο ίδρυμα προκειμένου να πληροφορηθούν για τους βιολογικούς γονείς τους.

Προσκομίζοντας απλώς μία φωτοτυπία της αστυνομικής τους ταυτότητας, καταθέτουν τη σχετική αίτηση, η οποία χρεώνεται στον κοινωνικό λειτουργό που είναι υπεύθυνος για την αναζήτηση στο αρχείο για την ανεύρεση του φακέλου.

Αρχικά, ο κοινωνικός λειτουργός ελέγχει τον αντίστοιχο φάκελο και επιλέγει τα στοιχεία που θα πιστοποιηθούν, καθώς σε πολλές περιπτώσεις υπάρχουν προσωπικά δεδομένα που αφορούν κυρίως τους γονείς, τα οποία δεν μπορούν να γνωστοποιηθούν στα παιδιά.

Έπειτα, εκείνα μπορούν να πάρουν μέσα από το φάκελο φωτογραφίες, στοιχεία που μπορούν να δοθούν και να ενημερωθούν για την υιοθεσία τους.

Μάλιστα, σε περίπτωση που κάποιο παιδί θελήσει να γνωρίσει τους βιολογικούς του γονείς -και υπάρχει η δυνατότητα επικοινωνίας- το ίδρυμα έρχεται σε επαφή μαζί τους και τους ενημερώνει ότι το παιδί τους τους αναζητά.

Υπάρχουν, όμως, και αιτήματα που υποβάλλονται στο ίδρυμα, τα οποία δεν είναι εφικτό να ικανοποιηθούν βάσει ισχύουσας νομοθεσίας. Αυτά αφορούν τις αναζητήσεις από τους βιολογικούς γονείς ή αδέρφια των παιδιών που φιλοξενήθηκαν στον «Άγιο Στυλιανό», καθώς το δικαίωμα αναζήτησης το έχει μόνο ο υιοθετούμενος.

Διαβάστε επίσης: «Άγιος Στυλιανός»: Αν και με τεράστια περιουσία σε ακίνητα, πληρώνει ενοίκιο 108.000 ευρώ ετησίως!

Ισχυροί δεσμοί

Παράλληλα, αρκετά από τα παιδιά του «Αγίου Στυλιανού», συνεχίζουν να διατηρούν δεσμούς ακόμη και όταν φύγουν από αυτόν.

Λόγου χάρη, στη γιορτή του Αγίου Στυλιανού, το βρεφοκομείο ανοίγει τις πόρτες του στο κοινό, με αρκετά παιδιά που φιλοξενήθηκαν σε αυτό να το επισκέπτονται και να περιηγούνται στους χώρους όπου έζησαν σε μικρότερη ηλικία.

Όπως μαρτυρούν εργαζόμενοι, το κλίμα σε αυτές τις επισκέψεις είναι ιδιαίτερα φορτισμένο, ενώ αρκετά συχνό είναι και το φαινόμενο, ενήλικα -πλέον- παιδιά να τηλεφωνούν στον «Άγιο Στυλιανό», να ζητούν τη βρεφονηπιοκόμο, με την οποία είχαν συνδεθεί όταν ήταν μικρά και ρωτούν αν θα μπορούσαν να την επισκεφθούν.

Υιοθεσία αντί αναδοχής

Ερωτηθείς, για τα προβλήματα που εντοπίζονται στη διαδικασία αναδοχής και υιοθεσίας, ο πρόεδρος του «Αγίου Στυλιανού», Δρόσος Τσαβλής, μιλώντας στο TheOpinion κάνει λόγο για μικρό αριθμό παιδιών, αλλά και για λίγες αιτήσεις αναδοχής.

«Οι αιτήσεις για ανάδοχη είναι πολύ λιγότερες από τις αιτήσεις για υιοθεσία. Επειδή τα παιδιά για αναδοχή συνήθως δεν είναι “καθαρά” νομικά, έχουν δηλαδή εκκρεμότητες, συνήθως επιλέγεται απευθείας η υιοθεσία. Κάποιος που πιστεύει ότι θα πάρει το παιδί για 2-3 χρόνια και μετά θα το πάρουν πίσω οι βιολογικοί του γονείς, που θα έχουν ξεκαθαρίσει τις όποιες υποχρεώσεις τους με τη δικαιοσύνη, αποφεύγει να πάρει αυτά τα παιδάκια», σημειώνει σχετικά, τονίζοντας πως είναι πιο εύκολη η αναδοχή σε οικογένειες που έχουν ήδη βιολογικά παιδιά και «δε θα πληγωθούν τόσο πολύ όταν θα τους πάρουν πίσω το ανάδοχο παιδί».

«Το ίδρυμά μας είναι μέσα στη σχετική πλατφόρμα που υπάρχει και μπορεί το σύστημα να “ματσάρει” ένα παιδί από εδώ με κάποιους υποψήφιους γονείς από τα Χανιά, για παράδειγμα. Αυτό πιστεύω ότι είναι λίγο λάθος. Γιατί συνήθως οι γονείς που είναι μακριά, θα δουν το παιδάκι 2-3 φορές διαδικτυακά. Είναι κάτι που θα εισηγηθούμε αργότερα στην υπουργό, την κα Ζαχαράκη, να το αναθεωρήσουμε. Ίσως θα έπρεπε να γίνεται η αναδοχή τους και η υιοθεσία τους από κοντινές περιοχές. Δεν γίνεται σωστά η προσαρμογή μέσω ενός zoom», τονίζει ο κ. Τσαβλής.

Σκοπός του ιδρύματος, σύμφωνα με τον ίδιο, είναι όλα τα παιδιά να βρίσκουν μία οικογένεια, πριν την ηλικία των πέντε ετών, οπότε και μεταφέρονται σε άλλα ιδρύματα έως ότου ενηλικιωθούν.