5ο Λύκειο: Η άγνωστη ιστορία με δωρεά ιδιώτη για την έναρξη των εργασιών!

Στα τέλη της… επόμενης σχολικής χρονιάς, δηλαδή τον Ιούνιο του 2024, υποτίθεται ότι θα είναι έτοιμο το διατηρητέο κτήριο της Κριεζώτου, «έδρα» του ιστορικού 5ου Λυκείου στα ανατολικά της πόλης.

Πρόκειται για μια ακόμη ημερομηνία παράδοσης του έργου, μετά από άλλες που προηγήθηκαν, από τότε που ξεκίνησαν οι εργασίες αποκατάστασης. Κι αυτές, όμως, οι εργασίες άρχισαν το 2020, με χαρακτηριστική καθυστέρηση, την ώρα που το  σχολείο ήδη από το 2013 είχε μετακομίσει «προσωρινά, για έξι μήνες» σε kibo στη Νέα Παραλία.

Αποτέλεσμα; Για δέκατη χρονιά φέτος, περισσότεροι από 210 μαθητές και εκπαιδευτικοί του 5ου Λυκείου εξακολουθούν να κάνουν μάθημα μέσα σε δέκα προκατασκευάσμενα εργοταξιακά kibo, παραταγμένα το ένα δίπλα στο άλλο, και μάλιστα στη σκιά του πολυτελούς και επιβλητικού οικοδομήματος του Μεγάρου Μουσικής Θεσσαλονίκης, εκεί στο τέλος της Νέας Παραλίας.

Ο «άγνωστος» ευεργέτης

Αυτό που πολύ λίγοι γνωρίζουν για το έργο της αποκατάστασης του διατηρητέου είναι ότι το μεγαλύτερο ποσό από την οικονομική συμμετοχή του Δήμου (περίπου 60.000 ευρώ) που «άνοιξε» τον δρόμο για τη χρηματοδότηση του έργου (από το Πράσινο Ταμείο) δεν έδωσε ο Δήμος αλλά ένας… ιδιώτης, απόφοιτος του σχολείου!

«Πρόκειται για τον Χρήστο Καραμανλίδη, απόφοιτο του σχολείου μας, ο οποίος δούλεψε πολλά χρόνια ως μαθηματικός στη Γερμανία και όταν γύρισε, ήθελε να προσφέρει στο σχολείο από το οποίο ξεκίνησε, όπως μας έλεγε. Αρχικά, είχε εξοπλίσει με ηλεκτρομηχανολογικό εξοπλισμό όλο το σχολείο, αλλά και στη συνέχεια, μόλις έμαθε ότι η έναρξη των εργασιών για την αποκατάσταση του διατηρητέου ενδεχομένως “κολλάει” στην οικονομική συμμετοχή του Δήμου ο ίδιος έδωσε άμεσα τα περίπου 60.000 ευρώ που απαιτούνταν, ως δωρεά. Όλα αυτά τα χρόνια περίμενε το έργο να ολοκληρωθεί, αλλά δυστυχώς πέθανε πριν δυο μήνες χωρίς να το δει να ολοκληρώνεται», εξιστορεί μιλώντας στο TheOpinion η διευθύντρια του 5ου λυκείου, Ελπινίκη Κοντέλη.

Μάλιστα, σύμφωνα με την κ. Κοντέλη, πριν τον θάνατό του ο κ. Καραμανλίδης θέλησε να δώσει και ένα ποσό ως υποτροφία για σπουδές σε αποφοίτους του σχολείου, δωρεά που επεξεργάζεται νομικά η αρμόδια υπηρεσία του Δήμου Θεσσαλονίκης.

Το «ευχαριστώ» του Συλλόγου Αποφοίτων

Τις βαθύτατες ευχαριστίες του για τον Χρήστο Καραμανλίδη εκφράζει και με σχετικό κείμενο στη σελίδα του Συλλόγου Αποφοίτων του Ιστορικού 5ου λυκείου, ο πρόεδρος του Συλλόγου, Γιάννης Χατζόπουλος:

«Επαναστάτησε όταν του είπαν οι γονείς του, ότι θα δώσουν για υιοθεσία τον μικρό του αδελφό, που ήταν και ο αγαπημένος του. Τους είπε ότι είναι διατεθειμένος να πάει να δουλέψει, αρκεί να μην τον δώσουν. Έτσι μετά το σχολείο πήγαινε έξω από τον κινηματογράφο, που ήταν ο ΚΡΟΝΟΣ, όπου και πουλούσε τσιγάρα.

Πέρασε στην Μαθηματική Σχολή του ΑΠΘ, μετά την αποφοίτησή του από το Πέμπτο και μόλις πήρε το πτυχίο του δούλεψε σαν βοηθητικό διδακτικό προσωπικό στην σχολή. Στην Γερμανία δούλεψε πάνω από εικοσιπέντε χρόνια σε γερμανικό σχολείο, απ’ όπου και πήρε σύνταξη. Είχε μεγάλο πάθος με την επιστήμη του, γεγονός που αποδεικνύεται από την ενασχόλησή του με τα μαθηματικά, μέχρι το τέλος της ζωής του.

Ήταν πολύ υπερήφανος και δεν δεχόταν “μύγα στο σπαθί” του. Αυτό του κόστισε πολλές φορές και σε προσωπικό, αλλά και σε επαγγελματικό επίπεδο. Το Πέμπτο ήταν γι’ αυτόν η οικογένειά του και τα τελευταία χρόνια της ζωής του, το αγαπημένο του σχολείο ήταν συνέχεια μέσα στο μυαλό του.

Δημιούργησε, στο  σχολείο, την αίθουσα των ηλεκτρονικών υπολογιστών, με δική του χορηγία. Όταν του είπα, για την πρόταση που έκανα σε έναν ευκατάστατο Ελληνοαμερικάνο, απόφοιτο του σχολείου μας, για την υποτροφία σε απόφοιτο του Λυκείου μας, που θα έχει οικονομικό πρόβλημα για τις σπουδές του, δέχτηκε να δώσει αυτός χρήματα, χωρίς δεύτερη κουβέντα. Μόλις έμαθε ότι το έργο της αποκατάστασης του διατηρητέου της Κριεζώτου ωρίμασε και ήταν έτοιμο να πραγματοποιηθεί, προσφέρθηκε να δώσει εξήντα χιλιάδες ευρώ, που ήταν ολόκληρη η συμμετοχή του Δήμου στο έργο».

Τι λένε οι μαθητές

Με τις εργασίες να βρίσκονται σε εξέλιξη, οι ίδιοι οι μαθητές εκφράζουν πάντως τη δυσπιστία τους για το κατά πόσο το σχολείο θα μεταφερθεί στο διατηρητέο κτήριο εντός του 2024.

«Φέτος κάναμε ήδη τρεις φορές κατάληψη για το ότι εξακολουθούμε να κάνουμε μάθημα σε λυόμενα, χωρίς τέντες, χωρίς αίθουσες κανονικές, χωρίς εργαστήρια, χωρίς, χωρίς, χωρίς… Την περσινή χρονιά, είχαμε κάνει πέντε φορές κατάληψη. Δυστυχώς, μάλλον κανείς δεν ακούει. Μήπως είναι σαν τα έργα του μετρό;», αναρωτιούνται μιλώντας στο TheOpinion οι μαθήτριες Θωμαή Πασχάλη και Χριστίνα Βάια.

«Αναρωτιέμαι για πόσα χρόνια ακόμη, εν έτει 2023, οι μαθητές του 5ου λυκείου θα κάνουν μάθημα σε αίθουσες όχι σχολείου, αλλά εργοταξίου. Στο παρελθόν έχουμε κάνει και αγώνες, παρακαλέσαμε για να προσθέσουν τουλάχιστον άλλα δύο kibo που ήταν απαραίτητα για τη λειτουργία του σχολείου. Άλλοι διαμαρτύρονται για να φύγουν τα kibo κι εμείς φτάσαμε να παρακαλάμε…», τονίζει στο TheOpinion η πρόεδρος του Συλλόγου Γονέων, Μερόπη Μακροπούλου.

Η θάλασσα στα θεμέλια

Πρόκειται για το ιστορικό σχολείο στα ανατολικά της πόλης από το οποίο αποφοίτησαν ουκ ολίγοι μαθητές, όλα αυτά τα χρόνια, μεταξύ των οποίων και προσωπικότητες όπως ο Διονύσης Σαββόπουλος, ο Ευάγγελος Βενιζέλος, ο εθνικός μας προπονητής Γιάννης Ιωαννίδης και άλλοι. Το κτήριο στο οποίο το σχολείο στεγαζόταν έως το 2013 έχει κριθεί διατηρητέο και η αποκατάστασή του αποδείχτηκε τελικά πολύ πιο δύσκολη από τις αρχικές εκτιμήσεις.

Η σύμβαση με τον ανάδοχο υπογράφηκε τον Οκτώβριο του 2020, με ορίζοντα ολοκλήρωσης τα δύο χρόνια. Ωστόσο, λόγω των σοβαρών στατικών προβλημάτων, το έργο πήρε παρατάσεις με την τελευταία έως τον Ιούνιο του 2024.

«Στην αρχή, το σχολείο έφυγε από την έδρα του για να μην υπάρχει όχληση από τις εργασίες για το 5ο γυμνάσιο, που τοποθετήθηκε ακριβώς δίπλα. Η τότε δημοτική αρχή είχε ενημερώσει ότι η μεταστέγαση αυτή θα γινόταν για έξι μήνες. Ωστόσο, οι μηχανικοί που είδαν ξανά το κτήριο επιβεβαίωσαν ότι είχε σοβαρό στατικό πρόβλημα που έπρεπε άμεσα να αποκατασταθεί, προκειμένου να είναι ασφαλές για όλους μας», τονίζει η κα Κοντέλη.

Όπως έγινε γνωστό κατά τον έλεγχο στο διατηρητέο, αποκαλύφθηκε ότι κατά την κατασκευή του τη δεκαετία του ‘40 είχε χρησιμοποιηθεί άμμος από τη θάλασσα με αποτέλεσμα τα σίδερα να έχουν οξειδωθεί, ενώ είχε εισχωρήσει και νερό στα θεμέλια.