Στην Θεσσαλονίκη δεν χρειαζόμαστε οδηγούς στο μετρό, αλλά σεκιούριτι που μας μαθαίνουν τα αυτονόητα

Κλείνουμε μια βδομάδα με μετρό στο μικρό μας χωριό και δεν έπεσα από τα σύννεφα όταν το χρησιμοποίησα και είδα τις συμπεριφορές άλλων. 

Θα προσπαθήσω αρκετά να κρατήσω τα νεύρα μου, δεν ξέρω όμως άμα τα καταφέρω. Μετά από 5- 6 διαδρομές με το υπερσύγχρονο μετρό κατάλαβα πως σε μια πόλη των Βαλκανίων, γιατί άμα συνεχίσουμε έτσι Ευρώπη δεν θα γίνουμε πότε, όσο και να ενοχλεί μερικούς αυτή η δήλωση, όσο καλές υποδομές και να έχεις τους κατοίκους δεν μπορείς να τους κάνεις ανθρώπους.

Δεν ξέρω, συμπολίτες μου, εξωτερικό δεν έχετε πάει, έστω μια Αθηνά να δείτε λίγο πως συμπεριφερόμαστε μέσα στα μέσα μεταφοράς; Ή έστω δεν υπάρχει ούτε μια σπιθαμή κοινής λογικής μέσα στα κεφάλια σας για το πως ανεβαίνεις και κατεβαίνεις από ένα όχημα που δεν χρησιμοποιείς  μόνο εσύ. Ειδικά τις πρώτες μέρες που ήταν δωρεάν γινόταν χαμός ο οποίος δεν προκαλούνταν μόνο από το πλήθος αλλά από την συμπεριφορά του.

Στις κυλιόμενες σκάλες γινόταν πανικός από όλες τις πλευρές. Όταν ήθελες να βγεις από τον συρμό ή θα βριζόσουν με 20 απολίτιστους (θα έγραφα άλλη λέξη αλλά τα λεφτά για τα δικαστήρια είναι πολλά) που σε έσπρωχναν για να μπουν χωρίς να περιμένουν να βγεις ή θα σε ποδοπατούσαν. Στην καλύτερη υπήρχε ένας καημένος σεκιούριτι που κρατούσε με όλες τις δυνάμεις του τους αγαπημένους διανοούμενους συμπολίτες μου ώστε να βγούμε από το βαγόνι. Εδώ να προσθέσω ότι τόση δύναμη δεν έβαζαν οι σεκιούριτι στην συναυλία της Taylor Swift που συγκρατούσαν χιλιάδες τρελαμένα κορίτσια με άγχος να πιάσουν καλές θέσεις.

Κανόνες συμπεριφοράς στα μέσα μεταφοράς

Πάμε τώρα να μάθουμε μαζί πως να είμαστε άνθρωποι στο μετρό. Είναι απλά βήματα θεωρώ και ένα 2χρονο θα τα καταλάβαινε. Αρχικά, στις κυλιόμενες, καθόμαστε από τα ΔΕΞΙΑ. Τα αριστερά είναι για όποιον θέλει  να τρέξει να προλάβει  ή να περπατήσει πιο γρήγορα. Μετά, όταν περιμένουμε να μπούμε στον συρμό, ΔΕΝ ΚΑΘΟΜΑΣΤΕ ΜΠΡΟΣΤΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΟΡΤΑ και ούτε μπαίνουμε αμέσως. Περιμένουμε δίπλα, να κατέβει ο κόσμος και μετά ανεβαίνουμε. Αυτό ισχύει και στα λεωφορεία παρεμπιπτόντως, σε περίπτωση που το ξεχάσατε.

Πάντως να το δώσω στους Θεσσαλονικιούς που έχουν 60 λεπτά και όντως δουλείες και λόγο να χρησιμοποιούν το μετρό, αυτές τις μέρες κάνουν σαν άνθρωποι. Ούτε μπαίνουν και μπλοκάρουν τις σκάλες, ούτε κόβουν βόλτες και κοιτάνε σαν χάνοι τα αρχαία ούτε μας δυσκολεύουν την ζωή από το να πάμε στην δουλεία μας.

Εγώ αυτό που θα συμβούλευα είναι υπομονή και  ταξίδια στο εξωτερικό μπας και μάθουμε βασικούς κανόνες συνύπαρξης με άλλους ανθρώπους, γιατί στο γιδοχώρι που μένουμε δεν θα τα μάθουμε. Μην νομίζεται και εγώ στο εξωτερικό τα είδα πρώτη φορά αυτά, γιατί άμα περίμενα από την Ελλάδα να μου τα μάθει θα ήμουν όσο ενοχλητική και βάρβαρη στους υπόλοιπους, όσο ο μέσος χρήστης  μέσων μεταφορών στην «Ελλάδα 2.0».

Καλές μας διαδρομές, με αγάπη!!!