Όταν δοξάζεται η αυτοδικία

Η χθεσινή είδηση για τον διαρρήκτη στο Νέο Ρύσιο της Θεσσαλονίκης που τον πυροβόλησε ο ιδιοκτήτης έσπασε όλα τα κοντέρ στα sites της πόλης.

Παράλληλα και η διάδραση στις σελίδες των ΜΜΕ στο Facebook ξεπέρασε κάθε προηγούμενο. Χιλιάδες likes και καρδούλες, εκατοντάδες σχόλια, δεκάδες κοινοποιήσεις. Κανένα λυπάμαι, κανένα έλεος, κανένα ουάου. Όλα επευφημούσαν την πράξη του ιδιοκτήτη.

Στις τρεις πρώτες ώρες από την είδηση και καταγράφηκαν 2.222 like, 584 σχόλια και 67 κοινοποιήσεις στο page του Thestival. Αντίστοιχα 763 like, 124 σχόλια και 10 κοινοποιήσεις στη Voria. Ακόμα και στο page του αδελφού PAOK24 η ίδια αντίδραση στην ανάρτηση του TheOpinion. 577 like, 130 σχόλια, 5 κοινοποιήσεις. Παρόμοια εικόνα και στα υπόλοιπα μέσα της Θεσσαλονίκης.

Όλα τα ΜΜΕ της Θεσσαλονίκης δεν έχουν το ίδιο αναγνωστικό κοινό. Όταν όμως από τα πιο mainstream μέχρι τα πιο πολιτικοποιημένα βλέπεις τέτοιου είδους ραγδαία αύξηση στην διαδραστικότητα και τέτοιον μονοσήμαντο σχολιασμό βγάζεις τουλάχιστον ένα σημαντικό συμπέρασμα.

Ο κόσμος έχει αγανακτήσει-εξοργιστεί με την μικροεγκληματικότητα και την αδυναμία πάταξής της. Μια αδυναμία που την εκφράζουν και τα ίδια τα αστυνομικά όργανα είτε στο τηλέφωνο όταν αναφέρεις κάποιο μικροσυμβάν είτε όταν έρχονται μετά.

Η αδυναμία του να κάνουν οτιδήποτε φαίνεται και από το γεγονός ότι για να έρθει η σήμανση πρέπει να το ζητήσεις και να πας στο αστυνομικό τμήμα να κάνεις καταγγελία. Ενώ έρχονται αστυνομικοί στο σπίτι, βλέπουν τον χαμό που άφησαν οι κλέφτες, καταγράφουν για τη δική τους αναφορά το συμβάν και αν θέλεις μετά κυνήγησε το σου λένε και αν τους πιάσουν και βρεθούν τα κλοπιμαία να τα πάρεις πίσω. Πάρτο αυγό και κουρευτο.

Όποιον έχουν ληστέψει, οποίος έχει βρει το σπίτι του βιασμένο και αναποδογυρισμένο για μια χούφτα ευρώ και κοσμήματα μπορεί να καταλάβει πολύ καλά τα συναισθήματα που δημιουργούνται .

Απέναντι λοιπόν σε μια καθομολογίαν αδυναμία της αστυνομίας και του κράτους που ακόμα και να συλλάβει τον κλέφτη τον βλέπεις έξω την επόμενη μέρα να σε χαιρετάει, ο κόσμος εξοργισμένος αποθεώνει την αυτοδικία. Κάτι σαν τον πνιγμένο που πιάνεται από τα μαλλιά του.

Είναι επικίνδυνο και δεν είναι η λύση. Είναι σαν τους νταήδες που ήρθαν να δώσουν δύο σφαλιάρες στη Βουλή να “στρώσουν” το πολιτικό σύστημα και τελικά δολοφονούσαν αριστερούς και μετανάστες στους δρόμους.

Η αυτοδικία στην περίπτωση του Ρυσίου δοξάστηκε. Ας το αντιληφθούν οι αρχές και επιτέλους ας βρεθεί μια κυβέρνηση που δεν θα την ενδιαφέρει να τροφοδοτεί με αστυνομικές δυνάμεις την δική της προστασία, αλλά της γειτονιάς και των πολιτών. Γιατί αστυνομικοί υπάρχουν και προσλήψεις γίνονται. Αλλά για τα ΜΑΤ. Όχι για τον αστυνομικό της γειτονιάς. Εκεί κάνουμε οικονομία και καταργούμε αστυνομικά τμήματα.

Υγ. Στη φωτογραφία η δική μου εμπειρία όταν μου «βίασαν» το πατρικό μου. Με τη μισή αστυνομία της χώρας στην πόλη ελέω ΔΕΘ. Αλλά οι κλέφτες δεν ήταν προτεραιότητα. Οι διαδηλωτές ήταν.