Ο ΟΑΣΘ μπορεί να σε στείλει σε… ψυχολόγο!

Εν αναμονή των νέων ηλεκτρικών λεωφορείων από την Κίνα, και ενώ ο στόλος του ΟΑΣΘ μετρά επί του παρόντος περισσότερα από 300 οχήματα, μία περιοχή -απόστασης μόλις 15 λεπτών από το κέντρο της πόλης- εξακολουθεί να είναι συγκοινωνιακά παραμελημένη.

Ο λόγος για την περιοχή της Τούμπας και συγκεκριμένα άνωθεν της Γρηγορίου Λαμπράκη, μίας από τις κεντρικότερες οδούς ολόκληρης της πόλης.

Δεν αποτελεί κάτι καινούργιο και δεν έχει να κάνει με το πολύκροτο έργο του FlyOver. Το πρόβλημα με τα λεωφορεία και με τη συγκοινωνία εν γένει υπήρχε εδώ και πολλά χρόνια.

Κι αυτό μπορεί να το επιβεβαιώσει οποιοσδήποτε μένει στην Τούμπα, περιοχή η οποία παρότι βρίσκεται κυριολεκτικά μια ανάσα από το κέντρο και είναι ιδιαίτερα δημοφιλής για ανεύρεση σπιτιού από τους φοιτητές της Θεσσαλονίκης, διαθέτει περιορισμένες επιλογές για τη μετακίνηση των κατοίκων της.

Η περιοχή της Άνω Τούμπας εξυπηρετείται από μόλις δύο λεωφορειακές γραμμές με κατεύθυνση το κέντρο της Θεσσαλονίκης, εκ των οποίων η μία καλύπτει πολύ μικρό κομμάτι της Γρ. Λαμπράκη. Ως εκ τούτου μένει μόνο μια βασική γραμμή για να εξυπηρετήσει όσοι διαμένουν στην περιοχή.

Μολονότι, θα έπρεπε η συχνότητα των δρομολογίων να είναι τουλάχιστον δεκάλεπτη, ειδικά για τη βασική γραμμή, ιδιαίτερα από τη στιγμή που ξεκίνησαν και οι εργασίες για το FlyOver οπότε και γέμισαν οι κεντρικές οδικές αρτηρίες της πόλης, κάτι τέτοιο δε συμβαίνει.

Αποτέλεσμα αυτού είναι, αν δεν είσαι τυχερός και χάσεις ένα δρομολόγιο, να αναμείνεις για 20 με 30 λεπτά -πολλές φορές- το επόμενο. Ακόμη και τότε υπάρχει περίπτωση να μη χωράς να επιβιβαστείς, οπότε αναγκάζεσαι να περιμένεις ακόμη περισσότερο. Συνέπεια αυτών να αργήσεις τόσο στην εργασία σου, όσο και να επηρεαστεί ιδιαιτέρως αρνητικά η ψυχολογία σου.

Όσο για την έτερη λεωφορειακή γραμμή, δεν υφίσταται καν συζήτηση, διότι η χρονική απόσταση μεταξύ δύο δρομολογίων μπορεί να αγγίξει έως και τα 50 λεπτά.

Αν καταφέρεις, ωστόσο, να επιβιβαστείς, τότε θα αρχίσει μία ακόμη «Οδύσσεια», ιδιαίτερα στις ώρες αιχμής, όπου δε θα μπορείς να κάνεις ούτε μισό βήμα. Για ανεύρεση θέσης ούτε λόγος.

Αξιοσημείωτα και τα κάθε λογής εμπόδια που επρόκειτο να συναντήσει το λεωφορείο στη διαδρομή του και θα πρέπει συνεχώς να «υπερπηδά».

Διπλοπαρκαρισμένα ή με αλάρμ αυτοκίνητα επάνω στη λεωφορειολωρίδα, τα οποία εμποδίζουν την ομαλή διέλευση του λεωφορείου και καθυστερούν και εσένα τον ίδιο από τον τελικό προορισμό σου.

Όταν επιτέλους φτάσεις -σπανίως στην ώρα σου- λόγω της εξάντλησής σου, το μοναδικό πράγμα που χρειάζεσαι είναι ένας καφές.

Βέβαια και η επίσκεψη σε έναν ψυχολόγο δεν θα ήταν καθόλου κακή ιδέα…