Γιατί πληρώνει ο ελληνικός λαός τους βουλευτές;

Είναι πρέπον ένας βουλευτής να απέχει από τις κοινοβουλευτικές διαδικασίες αδικαιολόγητα;

Γιατί πληρώνει ο ελληνικός λαός τους βουλευτές;
ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΟΝΤΑΡΙΝΗΣ/EUROKINISSI

Είναι πρέπον ένας βουλευτής να απέχει από τις κοινοβουλευτικές διαδικασίες αδικαιολόγητα; Γιατί το να θέλεις να αποφύγεις μια ψηφοφορία δεν ειναι δικαιολογία. 

Αρχικά να δούμε τι λέει το Σύνταγμα. Στο Άρθρο 63 διαβάζουμε:

1. Oι βουλευτές, για την άσκηση του λειτουργήματός τους, δικαιούνται από το Δημόσιο αποζημίωση και δαπάνες το ύψος τους καθορίζεται με απόφαση της Oλομέλειας της Bουλής.

2. Oι βουλευτές απολαμβάνουν συγκοινωνιακή, ταχυδρομική και τηλεφωνική ατέλεια, που η έκτασή της καθορίζεται με απόφαση της Oλομέλειας της Bουλής.

3. Aν βουλευτής απουσιάσει αδικαιολόγητα σε περισσότερες από πέντε συνεδριάσεις το μήνα, κρατείται υποχρεωτικά, για κάθε απουσία, το ένα τριακοστό της μηνιαίας αποζημίωσής του.

Αλήθεια, πόσες φορές έχουμε δει σε πλάνα από την Βουλή οι συνεδριάσεις να είναι σε άδεια έδρανα και να βρίσκονται στην αίθουσα 2-3 βουλευτές μόνο από κάθε κόμμα; Υπάρχει δημόσια το παρουσιολόγιο των βουλευτών να δούμε αν τηρείται το σχετικό άρθρο του Συντάγματος;

Ο βουλευτής λοιπόν πληρώνεται για την άσκηση του λειτουργήματός του. Ποιο είναι αυτό το λειτούργημα; Κυρίαρχο είναι να εκφράζει την βούλησή του στις ψηφοφορίες. Στο Σύνταγμα ξεκαθαρίζεται ότι οι βουλευτές έχουν απεριόριστο το δικαίωμα της γνώμης και ψήφου κατά συνείδηση.

Ο βουλευτής λοιπόν έχει ψηφιστεί από τον ελληνικό λαό για να βρίσκεται αρχικά στο κοινοβούλιο, να ενημερώνεται και να ενημερώνει για τα ζητήματα των πολιτών (όχι μόνο της εκλογικής του περιφέρειας) και να ψηφίζει κατά βούληση.

Όταν λοιπόν ένας βουλευτής προτρέπεται σε αποχή ως την εύκολη λύση της αποφυγής των ευθυνών του και της άσκησης του λειτουργήματός του για να μην κάνει κακό στο κόμμα τότε γιατί να πληρώνεται από τον ελληνικό λαό; Τι μήνυμα στέλνεται στην κοινωνία όταν για να εξυπηρετηθούν τα κομματικά συμφέρονται προτρέπουμε σε μια ΜΗ ΗΘΙΚΑ πράξη;

Δεν είναι μόνο αν προκρίνεται η αποχή ως λύση και αυτό μπορεί να το βρει μπροστά του το πολιτικό σύστημα με τεράστια αποχή στις εκλογές. Αυτό είναι το λιγότερο.

Η προτροπή σε αποχή που κάκιστα έπραξε ο Πρωθυπουργός με μια μικροκομματική αντίληψη, μου μοιάζει προσωπικά με την στάση των γονέων των 15χρονων στο ιδιωτικό σχολείο της Αθήνας. Όταν έμαθαν γιατί κατηγορούνται τα παιδιά τους, αντί να τα πάνε οι ίδιοι στην δικαιοσύνη για να επωμιστούν τις ευθύνες των πράξεών τους, συμβουλεύτηκαν δικηγόρους και προέτρεψαν τα παιδιά τους να “εξαφανιστούν” για να γλυτώσουν το αυτόφωρο. Δηλαδή τους έδειξαν το δρόμο πως να γλυτώσουν, να ξεγλιστρήσουν προσωρινά και όχι να πληρώσουν για τις πράξεις τους.

Κρίμα. Γιατί είναι σπουδαία η κίνηση του Πρωθυπουργού να φέρει αυτό το νομοσχέδιο για την αντιμετώπιση ανισοτήτητων και αδικιών καθώς τόσα χρόνια συνάνθρωποι μας δεν είχαν τα ίδια δικαιώματα λόγω του σεξουαλικούς τους προσανατολισμού.