Δημογραφικό πρόβλημα: Μπορεί η τοπική αυτοδιοίκηση να βοηθήσει στην επίλυση;
Αρθρογραφεί στο TheOpinion o Στέλιος Τσούλιας, Δημοτικός Σύμβουλος, Εντεταλμένος Δημογραφικού και πολύτεκνων οικογενειών.
Αρθρογραφεί στο TheOpinion o Στέλιος Τσούλιας, Δημοτικός Σύμβουλος, Εντεταλμένος Δημογραφικού και πολύτεκνων οικογενειών.
Σε πρώτη ανάγνωση θα πει κανείς, και τι μπορεί να κάνει ο Δήμος για ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα που αντιμετωπίζει σήμερα η χώρα μας? Πως είναι δυνατό να βοηθήσει στην αναστροφή της υπογεννητηκότητας η αυτοδιοίκηση?
Το δημογραφικό είναι ένα σύνθετο πρόβλημα που έχει πολλές προεκτάσεις και σας παραθέτω κάποια καθημερινά και ίσως απλά στην επίλυση, αρκεί βέβαια να υπάρχει η βούληση και οι οικονομικοί πόροι.
● Προσβασιμότητα σε δημόσιους χώρους:
Πιστεύει κανείς ότι σήμερα έχει την δυνατότητα ο γονέας (μητέρα ή πατέρας) να κυκλοφορήσει με παιδικό καροτσάκι σε οποιαδήποτε πεζοδρόμιο; ότι υπάρχουν ράμπες όπου χρειάζεται; ότι υπάρχουν διαβάσεις ευδιάκριτες; κι όπου υπάρχουν τις σέβεται ο Έλληνας οδηγός; Το τελευταίο μόνο δεν είναι θέμα αυτοδιοίκησης, αλλά θέμα παιδείας.
● Βρεφονηπιακοί Σταθμοί:
Όταν θα πρέπει η νέα μητέρα να επιστρέψει στην εργασία της υπάρχουν οι δομές αυτές που θα φιλοξενήσουν ότι πολυτιμότερο έχει η εργαζόμενη, επαγγελματίας, επιστήμονας κλπ. Μιλάμε φυσικά για δωρεάν Βρεφονηπιακούς σταθμούς για παιδιά όχι από 8 μηνών (που ούτε αυτοί υπάρχουν) αλλά από την στιγμή που η μητέρα θα πρέπει να επιστρέψει στην εργασία της, γιατί οι υποχρεώσεις τρέχουν και δεν περιμένουν. Ή μήπως τα vouchers που δίνει απλόχερα η πολιτεία πιστευει κανείς ότι έχουν αντίκρισμα; Ούτε καν με μικρή επιβάρυνση που ίσως θα μπορούσε να ανταποκριθεί η οικογένεια.
● Παιδικές χαρές και πάρκα:
Η καθεμία και ο καθένας μπορεί να σκεφτεί, πόσο κοντά στην γειτονιά του υπάρχει παιδική χαρά ή τουλάχιστον ένα ασφαλές πάρκο που να μπορεί να πάει ένα παιδί. Δυστυχώς οι πόλεις μας απευθύνονται μόνο σε ενήλικες. Φτιάχτηκαν για να εξυπηρετούν συγκεκριμένες ανάγκες και σε ελάχιστο βαθμό τις ανάγκες μικρών παιδιών. Πάντα μιλώντας για την χώρα μας.
● Σχολεία:
Είμαστε ευχαριστημένοι από τις υποδομές των Δημοσίων Σχολείων ή βλέπουμε τα Σχολεία της βόρειας Ευρώπης και δεν πιστεύουμε στα μάτια μας! Φυσικά αυτό δεν αλλάζει από την μία μέρα στην άλλη. Αλλά θυμάται κανείς από πότε έχει να παραδοθεί κάποιο νέο Σχολεία οποιασδήποτε βαθμίδας στον Δήμο Θεσσαλονίκης;
● Γυμναστήρια και κολυμβητήρια:
Είναι αρκετά τα δημοτικά Γυμναστήρια και αν είναι, είναι κατάλληλα για παιδιά; Είναι αρκετά τα κολυμβήτρια για ολόκληρο το πολεοδομικό συγκρότημα; Τα 5-6 κολυμβήτρια που υπάρχουν μπορούν να καλύψουν τις ανάγκες 500 χιλιάδων κατοίκων; και πόσα από αυτά είναι κατάλληλα για μικρά παιδιά;
Σίγουρα η κεντρική πολιτεία έχει την ευθύνη για την επιδοματικη πολιτική, για τα ιδικά τιμολόγια ΔΕΚΟ, για την μοριοδότηση στην εργασία των γονέων και πολλά άλλα. Όμως υποχρέωση της αυτοδιοίκησης είναι να εξασφαλίσει την διευκόλυνση σε καθημερινές (αυτονόητες) ανάγκες οικογενειών με μικρά παιδιά. Δεν θα πρέπει να προβληματίζετε για την γέννηση του δεύτερου ή του τρίτου παιδιού το νέο ζευγάρι, τουλάχιστον με την διευκόλυνση της πρόσβασης όπου είναι απαραίτητο και της φιλοξενίας όταν την ζητούν, ώστε να επιστρέψουν στην εργασία τους.
Υπάρχουν πάρα πολλά πράγματα που μπορούν να γίνουν. Πράματα που είναι δεδομένα στην Βόρεια Ευρώπη, δεν χρειάζεται να ανακαλύψουμε τον τροχό.
Η σημερινή διοίκηση του Δήμου Θεσσαλονίκης θα κάνει ότι είναι δυνατόν για την διευκόλυνση των νέων ανθρώπων ώστε να δημιουργήσουν οικογένεια.
Αρκεί να είναι σε θέση η κεντρική πολιτεία να κρατήσει τους νέους στην Ελλάδα.