Δεν σας φοβόμαστε

Αρθρογραφεί στο TheOpinion o Πρόεδρος Διοικούσας Επιτροπής ΝΔ Θεσσαλονίκης, Ζήσης Ιωακείμοβιτς

Οι πρώτες συλλήψεις  για την δολοφονική επίθεση στην πολυκατοικία όπου μένει η οικογένεια της Αφροδίτης Νέστορα αποτελεί μια ιδιαίτερα σημαντική εξέλιξη στην υπόθεση που συντάραξε τη Θεσσαλονίκη την 1η Ιουλίου. Όχι μόνο γιατί επιβεβαιώνει ότι η Ελληνική Αστυνομία κινήθηκε μεθοδικά και αποτελεσματικά, αλλά γιατί αποδεικνύει ότι σε ένα οργανωμένο κράτος δικαίου κανείς δεν μπορεί να θεωρεί ότι θα παραμείνει στο απυρόβλητο κρυμμένος κάτω από μια κουκούλα. Η έρευνα συνεχίζεται και αναμένουμε τα νεότερα για τη δεύτερη ομάδα που έβαλε στο στόχαστρο εμένα και τον Σάββα Αναστασιάδη, ώστε όλοι οι εμπλεκόμενοι να λογοδοτήσουν για τις πράξεις τους.

Αυτή είναι η θεσμική διάσταση της υπόθεσης. Υπάρχει, όμως, και μια βαθύτερη πολιτική, ίσως ακόμη πιο κρίσιμη. Όταν στοχοποιούνται τα σπίτια πολιτικών προσώπων εξαιτίας των ιδεών τους και της πολιτικής τους ταυτότητας, δεν πρόκειται για ένα ακόμη περιστατικό κοινής εγκληματικότητας, αλλά για μια οργανωμένη απόπειρα εκφοβισμού της ελεύθερης πολιτικής έκφρασης. Είναι μια επίθεση εναντίον της ίδιας της δημοκρατικής λειτουργίας, καθώς επιχειρεί να περάσει το μήνυμα ότι η πολιτική συμμετοχή μπορεί να έχει προσωπικό κόστος και ότι όποιος εκφράζει δημόσια τις απόψεις του μπορεί να μετατραπεί σε στόχο. Και για να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους και οι τρεις βρεθήκαμε στο στόχαστρο των «γνωστών-αγνώστων» γιατί ανήκουμε στη Νέα Δημοκρατία. 

Η Δημοκρατία, όμως, δεν απειλείται μόνο από τα γκαζάκια ή τις μολότοφ, αλλά και από την ύπουλη διαδικασία κανονικοποίησης, ανοχής και δικαιολόγησης της βίας. Αναφέρομαι σε εκείνες και εκείνους που επιχειρούν να… συμψηφίσουν το θύμα με τον θύτη, αλλά και στη θλιβερή απόπειρα συγκεκριμένων κύκλων να αντιμετωπίζουν αυτά τα φαινόμενα ως μια σχεδόν φυσιολογική εκδήλωση της πολιτικής ζωής. Αυτό είναι το πιο επικίνδυνο σημείο.

Στη Νέα Δημοκρατία έχουμε πληρώσει βαρύ τίμημα λόγω της τρομοκρατίας. Θρηνήσαμε ανθρώπινες ζωές, όπως του Παύλου Μπακογιάννη και έχουμε βιώσει τον πόνο που προκαλεί ο πολιτικός φανατισμός όταν μετατρέπεται σε τυφλή βία. Γι’ αυτό και η στάση μας απέναντι στην τρομοκρατία είναι στάση αρχής.

Σε αυτό το πλαίσιο έχουμε στηλιτεύσει κάθε φορά τη συμπεριφορά στελεχών της αντιπολίτευσης που αντιμετωπίζουν τέτοια περιστατικά με μισόλογα, αστερίσκους ή συμψηφισμούς. Η καταδίκη της πολιτικής βίας δεν μπορεί να εξαρτάται από την πολιτική ταυτότητα του θύματος ούτε από την ιδεολογική προέλευση του δράστη. Δεν υπάρχουν «καλές» και «κακές» μορφές πολιτικής βίας, όπως δεν υπάρχουν «καλά» και «κακά» θύματα, ούτε «δικαιολογημένες» επιθέσεις εναντίον του πολιτικού αντιπάλου.

Οι μολότοφ, τα γκαζάκια, οι εμπρηστικές επιθέσεις και κάθε άλλη μορφή τρομοκρατικής δράσης έχουν έναν κοινό παρονομαστή. Επιδιώκουν να επιβάλουν τον φόβο εκεί όπου θα έπρεπε να κυριαρχεί η ελεύθερη διακίνηση των ιδεών. Όσοι τα χρησιμοποιούν για να επιβάλλουν τις απόψεις τους δεν υπηρετούν καμία δημοκρατική διεκδίκηση. Είναι εχθροί της Δημοκρατίας και ως τέτοιοι πρέπει να αντιμετωπίζονται. Χωρίς αστερίσκους, χωρίς υποσημειώσεις, ενστάσεις και εκπτώσεις.

Διότι απέναντι σε αυτή τη λογική, η απάντηση δεν μπορεί να είναι ο φόβος, ούτε η σιωπή. Πόσο μάλλον η αποχώρηση από τη δημόσια ζωή. Το σύνθημα «Δεν σας φοβόμαστε», που ακούστηκε δυνατά έξω από το Ιπποκράτειο Νοσοκομείο, τις πρώτες ώρες μετά την τραγωδία που στοίχησε τη ζωή στην Βάγια Νέστορα, μητέρα της Αφροδίτης, ήταν μια συνειδητή πολιτική δήλωση. Μια υπενθύμιση, αν προτιμάτει, ότι η δημοκρατική δεν εκβιάζεται ούτε υποκύπτει στον φόβο.

Η ανθρώπινη αλυσίδα που σχηματίσαμε εκείνο το βράδυ είχε έναν βαθύ συμβολισμό. Δεν εξέφραζε μόνο τη συμπαράσταση προς τους τραυματίες, μα εξέφραζε την απόφαση μιας κοινωνίας να μην επιτρέψει στους τρομοκράτες να καθορίζουν τους όρους της πολιτικής ζωής. Θα ήταν, ασφαλώς, ακόμη πιο ισχυρό το μήνυμα αν σε αυτή την πρωτοβουλία συμμετείχαν και εκπρόσωποι όλων των κομμάτων της αντιπολίτευσης. Γιατί απέναντι στην τρομοκρατία δεν υπάρχουν κυβερνητικές και αντιπολιτευτικές παρατάξεις. Υπάρχει μόνο η Δημοκρατία απέναντι στους εχθρούς της.

Σε κάθε περίπτωση η επιτυχία των διωκτικών αρχών, με τη σύλληψη των πρώτων δραστών, αποδεικνύει ότι η απάντηση της Πολιτείας δεν μπορεί να είναι από την εφαρμογή του νόμου. Όπως επισήμανε και ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης, οι υπεύθυνοι θα λογοδοτήσουν ως εγκληματίες. Αυτή είναι η δύναμη του κράτους δικαίου. Όχι να απαντά στη βία με περισσότερη βία, αλλά με Δικαιοσύνη.

Το πραγματικό διακύβευμα, ωστόσο, ξεπερνά τη συγκεκριμένη υπόθεση και αφορά την ίδια την ποιότητα της δημοκρατίας μας. Ως πολιτικό σύστημα έχουμε χρέος να διασφαλίσουμε ότι κανένας πολίτης δεν θα σκεφθεί να αποσυρθεί από τη δημόσια ζωή επειδή κάποιοι επιχειρούν να επιβάλουν τη δικτατορία του φόβου. Η πολιτική δεν μπορεί να γίνει πεδίο δράσης όσων κρατούν μολότοφ ή τοποθετούν εκρηκτικούς μηχανισμούς. Πρέπει να παραμείνει χώρος ελεύθερης έκφρασης, σύγκρουσης επιχειρημάτων και δημοκρατικής αντιπαράθεσης.

Γι’ αυτό και η ευθύνη όλων των δημοκρατικών δυνάμεων είναι σήμερα μεγαλύτερη από ποτέ. Να διαμορφώσουμε ένα κοινό, αρραγές και αδιαπραγμάτευτο μέτωπο απέναντι σε κάθε μορφή πολιτικής βίας. Χωρίς μικροκομματικούς υπολογισμούς. Χωρίς επιλεκτικές ευαισθησίες. Χωρίς δεύτερες σκέψεις.

Γιατί η Δημοκρατία δεν μπορεί να έχει επιλεκτικά αντανακλαστικά. Δεν μπορεί να συγκινείται περισσότερο ή λιγότερο ανάλογα με το ποιος βρίσκεται κάθε φορά στη θέση του θύματος. Έτσι, το «Δεν σας φοβόμαστε» δεν είναι απλώς ένα σύνθημα. Είναι μια στάση ζωής. Είναι η διαβεβαίωση ότι η πολιτική ζωή δεν εκβιάζεται, δεν τρομοκρατείται και δεν φιμώνεται. Αντίθετα, γίνεται ακόμη πιο ανθεκτική όταν δοκιμάζεται. Και αυτό είναι, τελικά, το πιο ισχυρό μήνυμα προς κάθε τρομοκράτη, κάθε κουκουλοφόρο και κάθε επίδοξο εκφραστή της βίας. Όσο εσείς επενδύετε στον φόβο, τόσο εμείς και η Δημοκρατία θα απαντά με περισσότερη αποφασιστικότητα, περισσότερη συμμετοχή και μεγαλύτερη ενότητα.

Δεν σας φοβόμαστε. Και δεν θα σας φοβηθούμε ποτέ.