«Δακρυγόνα» μετά το χειροκρότημα – Όταν οι πυροσβέστες συγκρούονται με τα ΜΑΤ

«Βόμβα» στα θεμέλια της κανονικότητάς μας αποτέλεσαν προχτές οι εικόνες με τα επεισόδια μεταξύ των ΜΑΤ και των εποχικών πυροσβεστών στο υπουργείο Πολιτικής Προστασίας και  Κλιματικής Κρίσης. 

Ο χώρος μετατράπηκε σε πεδίο μάχης, έπεσαν χημικά, έπεσε ξύλο, υπήρξαν τραυματίες, έγιναν επεισόδια. Μεταξύ των αστυνομικών δυνάμεων και των δυνάμεων της Πυροσβεστικής.

Μπλέχτηκαν οι μαύρες στολές των αστυνομικών με αυτές των εποχικών πυροσβεστών, μπλέχτηκαν οι καλοί με τους κακούς. Ή μήπως οι καλοί με τους καλούς;

Μπερδευτήκαμε, κύριοι. Μας μπερδεύετε.

Οι ήρωες που χειροκροτούμε το καλοκαίρι, αυτοί που δίνουν «ολονύχτιες μα΄χες με τις φλόγες», αυτοί που «με αυταπάρνηση και υψηλό αίσθημα καθήκοντος» δουλεύουν μερόνυχτα στα μέτωπα της φωτιάς, έγιναν ξαφνικά οι καταληψίες, έγιναν οι «εχθροί», έγιναν οι κακοί.

Μείναμε άφωνοι. Γιατί τόσο αγριότητα; Γιατί τέτοιο μένος; Γιατί ως εκεί;

Ας πάμε στην ουσία. Τι ζήτησαν οι εποχικοί πυροσβέστες; Τι ζητούν από το 2019 και μετά; Να μετατραπούν οι συμβάσεις τους σε αορίστου χρόνου, να γίνουν οι συμβάσεις τους συμβάσεις μόνιμης εργασίας. Τι θα πει εποχικοί, κύριοι; Ότι προσλαμβάνονται για λίγους μήνες και μετά απολύονται. ΄Λήγει η αντιπυρική, λήγει και η σύμβασή τους.

Είναι δίκαιο αυτό; Είναι ηθικό; «Η διαφορά μας από τους μόνιμους πυροσβέστες είναι στη στολή. Οι μόνιμοι φοράνε κόκκινη, εμείς όχι. Κατά τα άλλα, πάμε όπου μας πουν, υπηρετούμε όπου μας στείλουν», έλεγε στο TheOpinion o πρόεδρος των εποχικών πυροσβεστών, Θάνος Ψαρόπουλος.

Τα ίδια δεν είδαμε και με τους γιατρούς; Ήρωες στην πανδημία, «ζήτουλες» όταν μίλησαν για ανθρώπινες συνθήκες εργασίας, για κάλυψη κενών, για αύξηση μισθών.

Τελικά, πότε κάποιος είναι καλός και πότε ξαφνικά μετατρέπεται σε κακό; Όταν διεκδικεί; Όταν διεκδικεί το αυτονόητο;

Ή μήπως όταν «ξεφεύγει» από τους κανόνες που του βάζουμε;