«100», σε σκηνοθεσία Χάρη Θώμου: Ένας «θανάσιμος» συνδυασμός κωμωδίας, δράματος και τέχνης, που δεν πρέπει να χάσεις

Αν, τη στιγμή του θανάτου σου, το μόνο που μπορείς να κρατήσεις από τη ζωή σου είναι μία και μοναδική ανάμνηση που θα σε συντροφεύει στην αιωνιότητα και θα ορίζει όλα όσα είσαι…ποια θα ήταν αυτή;

ΘΕΑΤΡΟ ΘΕΜΑ THEOPINION

Δέσποινα Δαϊλιάνη

23 Απριλίου 2024, 08:43 UPD: 23 Απριλίου 2024, 10:42

Μοιραστείτε αυτό το άρθρο

Η Εταιρεία Θεάτρου & Πολιτισμού DOT Ensemble παρουσιάζει το «100», σε σκηνοθεσία Χάρη Θώμου, στο πλαίσιο της Ανοιχτής Θεατρικής Σκηνής της Πόλης 2024· Θέατρο Άνετον, από 26 έως 28 Απριλίου.

Ο θάνατος είναι το μόνο σίγουρο πράγμα σε αυτήν τη ζωή. Τρόπον τινά, όλοι τον έχουμε βιώσει. Έρχεται, συνήθως, απροειδοποίητα και αιωρείται στο διηνεκές ένα αναπάντητο «Γιατί;».

Αλλά ακόμα και τα πιο σοβαρά θέματα, μήπως, τελικά, μπορούμε να τα αντιμετωπίσουμε με χιούμορ; Μήπως, ο θάνατος, μπορεί να μετατραπεί σε μια ασυνήθιστα κωμικο-δραματική θεατρική περιπέτεια, υπενθυμίζοντάς μας τη φύση της ανθρώπινης ύπαρξης και τη σημασία της κάθε στιγμής;

Η παράσταση «100» κάνει πρεμιέρα την Παρασκευή, 26 Απριλίου, στο Θέατρο Άνετον, κι εσύ οφείλεις, οπωσδήποτε, να τη συμπεριλάβεις στο πολιτιστικό σου «καλεντάρι»!

Η ευρηματική σκηνοθετική προσέγγιση του Χάρη Θώμου και οι δυναμικές ερμηνείες των ηθοποιών δημιουργούν μία πλήρη συναισθηματική θεατρική εμπειρία, διατηρώντας αμείωτο το ενδιαφέρον καθόλη τη διάρκεια του έργου.

«Ποια στιγμή είναι αυτή, που θα κρατούσες για πάντα;»

Στο «100» ακολουθούμε τέσσερις εντελώς διαφορετικούς ανθρώπους, που μόλις έκαναν το «Μεγάλο Ταξίδι». Ο τρόπος, δεν έχει καμία σημασία.

Η Σόφι, ο Κετού, η Νία και ο Άλεξ βρίσκονται σε μια παράξενη μεταθανάτια κατάσταση. Υπό την καθοδήγηση ενός «μυστηριώδους» Οδηγού, οι ήρωες αντιμάχονται με τις διαφορετικές εμπειρίες, τα συναισθήματα, τις συμπεριφορές και τον χρόνο, που «μετράει» αντίστροφα.

Η σκηνοθετική ματιά του Χάρη Θώμου αναδεικνύει την ένταση της εσωτερικής «πάλης» των τεσσάρων αυτών χαρακτήρων, καθώς προσπαθούν να ανασύρουν την «τέλεια» ανάμνηση, την οποία θα ζουν ξανά και ξανά. Για πάντα. Κι όπως η ζωή κυλά σαν το νερό, το ίδιο συμβαίνει και με τα 100 δευτερόλεπτα που έχουν στη διάθεσή τους για να επιλέξουν.

Έχοντας ως εργαλεία τα σώματά τους, μερικά ραβδιά μπαμπού κι ένα πορτοκάλι, οι πρωταγωνιστές «απαντούν» σε αυτήν την πρόκληση, προβάλλοντας την αέναη ανθρώπινη «μάχη» για ψυχική και συναισθηματική πληρότητα. Οι κινήσεις τους είναι φυσικές, «αέρινες» και συντονισμένες, ενισχύοντας την αληθοφανή αναπαράσταση των αναμνήσεών τους, και «βυθίζουν» τον θεατή στα βιώματά τους.

Το σκηνικό περιβάλλον πλαισιώνουν ατμοσφαιρικοί φωτισμοί και ζωντανά ηχητικά εφέ, ενώ οι γρήγορες εναλλαγές, από τη μια σκηνή στην άλλη, και ο καταιγιστικός ρυθμός κρατούν το κοινό προσηλωμένο.

Θα επικρατήσουν η αλήθεια και η αγάπη στις ατομικές μνήμες; Θα καταφέρουν όλοι, μέχρι την εκπνοή των 100 δευτερολέπτων, να αφήσουν πίσω την έπαρση που τους συνόδευε στην επίγεια ζωή τους; Ή όχι;

«Θα μπορούσες να διαλέξεις κατευθείαν μια ανάμνηση, που να αξίζει;»

Η παρουσία του Οδηγού είναι αυτή, που προσθέτει στοιχεία μυστηρίου στην παράσταση. Με έναν σοβαρό σκοπό να κρύβεται πίσω από την κωμικο-δραματική καθοδήγησή του, οι τέσσερις χαρακτήρες «βουτούν» στα βάθη της ψυχής τους κι έρχονται αντιμέτωποι με τις προσωπικές τους ανασφάλειες, μέσα από τη δύναμη των αναμνήσεών τους.

Καθένας από αυτούς διαθέτει μια ξεχωριστή προσωπικότητα και μια μοναδική σχέση με τη μνήμη, που αναζητά. Οι ηθοποιοί βιώνουν, επί σκηνής, συναισθήματα που τους οδηγούν σε πολυδιάστατες ερμηνείες και οι θεατές, από την πλευρά τους, παρακολουθούν με αγωνία τις πληροφορίες να αποκαλύπτονται σταδιακά.

Και παρότι, ανά τους αιώνες, στοχαστές προσπαθούν να «αποκρυπτογραφήσουν» τον θάνατο ως έννοια, με την πολύτιμη συμβολή του σκηνοθέτη Χάρη Θώμου, θα συμπλεύσουμε με αυτήν την παραδοχή της αναπόφευκτης πτυχής του στην ανθρώπινη ζωή και την ταπεινότητα, ως οδοδείκτη για την επίτευξη της εσωτερικής γαλήνης κι ευτυχίας.

Μέχρι, λοιπόν, η ζωή να γίνει θάνατος, μην ξεχνάς να δημιουργείς δυνατές και ουσιαστικές στιγμές! Άλλωστε, δεν ξέρεις ποτέ πού μπορούν να σου φανούν χρήσιμες…