«Αμερικανική Συνωμοσία: Οι Φόνοι του Χταποδιού»: Το κυνήγι της αλήθειας ενός δημοσιογράφου και το απρόσμενο τέλος (VIDEO)

Μία σειρά για την ελευθερία του Τύπου και τη δύναμη του ψέματος.

«Αμερικανική Συνωμοσία: Οι Φόνοι του Χταποδιού»: Το κυνήγι της αλήθειας ενός δημοσιογράφου και το απρόσμενο τέλος (VIDEO)

Το νέο ντοκιμαντέρ που δημοσίευσε το Netflix, μας οδηγεί στην  αληθινή ιστορία πίσω από την αυτοκτονία ενός Αμερικάνου δημοσιογράφου.

Υπόθεση

Με αφορμή την αυτοκτονία του 44χρονου Danny Casolaro, το πρωτότυπο ντοκιμαντέρ του Netflix, το οποίο χωρίζεται σε 4 επεισόδια της μιας ώρας σχεδόν, μας καθοδηγεί στη ζωή του αλλά και στην διερεύνηση της υπόθεσης του «χταποδιού», μιας θεωρίας συνομωσίας που δεν έχει εξακριβωθεί ακόμα και σχετίζεται με  μυστικά της αμερικανικής κυβέρνησης και τους Illuminati.

Η εκτενής ενασχόληση και δημοσιογραφική έρευνα του Casolaro ξεκίνησε όταν εργαζόταν στο «Computer Age», ένα περιοδικό τεχνολογίας, τη δεκαετία του 1980. Τότε ανακάλυψε μια διαμάχη ανάμεσα στο υπουργείο δικαιοσύνης και τον ιδρυτή της «Washington DC», μιας εταιρίας που διαχειρίζεται ηλεκτρονικές πληροφορίες. Όσο έψαχνε ο Casolaro, άρχισε να ανακαλύπτει πως η κυβέρνηση του Reagan είχε περισσότερες σχέσεις με αυτή την εταιρία, όπως διακίνηση κλεμμένων  λογισμικών κατασκοπείας, ξέπλυμα χρήματος και εμπορία ναρκωτικών.

Πλέον ήταν πεπεισμένος ότι ανακάλυψε ένα από τα πιο σημαντικά σκάνδαλα στην Αμερική ,το «The Octopus», και δεν θα το άφηνε  μέχρι να μπορέσει να βρει όλα τα στοιχεία και να αποκαλύψει την αλήθεια στο κοινό. Η ονομασία της θεωρίας συνωμοσίας προέρχεται από την πεποίθηση του δημοσιογράφου ότι μια ομάδα 8 μεγάλων πολυεθνικών εταιριών έλεγχαν όλο τον κόσμο κυρίως στο πεδίο της πολιτικής και των επιχειρήσεων.

Ο Casolaro, δεν σταμάτησε να ψάχνει μέχρι το τέλος της ζωής του. Πλέον θα έκανε τα πάντα για να βρει την αλήθεια και να αφυπνίσει τον κόσμο. Στη προσπάθεια του να συναντηθεί με μια ανώνυμη πηγή που θα του έδινε πληροφορίες για το «Χταπόδι», ο Casolaro βρέθηκε νεκρός σε ξενοδοχείο στην Δυτική Βιρτζίνια στις 10 Αυγούστου 1991.

Αυτός που είδε πρώτος το αποκρουστικό θέαμα του δημοσιογράφου, στην μπανιέρα να «κολυμπάει» στο ίδιο του το αίμα, ήταν ένας υπάλληλος του ξενοδοχείου. Όταν οι αρχές ανακάλυψαν το σώμα του, ανακοίνωσαν ότι είχε αυτοκτονήσει, κάτι που επιβεβαίωσε ακόμα και ο ιατροδικαστής. Ωστόσο, όταν η οικογένειά του ενημερώθηκε για τον θάνατό του, δεν πίστεψαν ότι επρόκειτο για αυτοκτονία. Καθώς, εβδομάδες πριν την φαινομενική «αυτοκτονία» του, είχε ενημερώσει τον αδελφό του ότι αν του συνέβαινε κάτι, δεν θα ήταν ατύχημα αλλά κάποιος θα του είχε κάνει ηθελημένα κακό.

Η νέα έρευνα

Επιπλέον πολλοί ερευνητές επισήμαναν πολλά στοιχεία και ευρήματα που δεν κούμπωναν στον αφήγημα της αστυνομίας. Παρά την έντονη δημοσιογραφική κάλυψη του τραγικού θανάτου του Casolaro και τα αλλεπάλληλα ερώτημα που δημιουργούνταν δεν συνελήφθη κανένας.

Όμως τρεις δεκαετίες αργότερα, ένας δημοσιογράφος ονόματι Christian Hansen είχε την ίδια εμμονή με τον Cosolaro και άρχισε να έρευνα και για τον θάνατο του αλλά και για την υπόθεση «Χταπόδι». Αποφάσισε ότι ο μόνος τρόπος για να ξεσκεπάσει την αλήθεια θα ήταν να ολοκληρώσει την αποστολή του Casolaro. Οπλισμένος με χιλιάδες σελίδες από την έρευνα του Casolaro, ώρες από τις προσωπικές του ηχογραφήσεις και πολλές πηγές, θα μπορούσε να λύσει το μυστήριο.

Έτσι ο Hansen ξεκίνησε μια πολυετή έρευνα και αυτό που ανακάλυψε ήταν εξαιρετικά συνταρακτικό. Ο θάνατος του Casolaro δεν είναι ο καταλύτης της σειράς αλλά ανοίγει τις πόρτες σε ένα σκοτεινό ταξίδι που κρύβει πολλά μυστικά για τις κρυφές υποθέσεις στην Αμερικής αλλά και για την δημοσιογραφία.

Κριτική

Μέσα από την σκηνοθεσία του Zachary Treitz τονίζεται ο παραλληλισμούς μεταξύ των δύο ανδρών, Casolaro και Hansen, αφού ο τελευταίος υποδύεται στη σειρά και τον εαυτό του αλλά και τον Casolaro. Μπορεί με αυτόν τον τρόπο να φαίνεται η σύνδεση των δυο ερευνητών, αλλά τα συνεχόμενα κοψίματα και οι εναλλαγές ανάμεσα στα πλάνα αρχείου και στην δραματοποίηση της αλήθειας δημιουργούσε μερικά προβλήματα στην εύπεπτη κατανόηση της πλοκής και των ακατάπαυστων πληροφοριών. Παρόλα αυτά, η σύνθετη ιστορία που κάνει το «The Octopus Murders» είναι μια  ασυνήθιστα φιλόδοξη  προσπάθεια στην κατηγορία του «true crime».

Το docu-series είναι γεμάτο με αναξιόπιστους χαρακτήρες όπως, δολοφόνους και βασιλιάδες ναρκωτικών, μυστικούς πράκτορες και σκληροτράχηλους δημοσιογράφους. Όμως το πλήθος των χαρακτήρων και ο τρόπος που εισάγονται μέσα στην αφήγηση κάνουν την ιστορία λίγο δυσνόητη. Με το που γνωρίζεις έναν χαρακτήρα, πετάγεται ο επόμενος και δεν μπορείς να συμβαδίσεις με την ιστορία.

Επιπλέον, τα πολλαπλά και διαφορετικά πορίσματα και η πληθώρα πληροφοριών μπορεί να σε κάνουν να χάσεις την ροή της ιστορίας. Γεμίζεις με αμφιβολίες και δεν ξέρεις τι να πιστέψεις. Βέβαια μπορεί τα στοιχεία να παρουσιάζονται έτσι ώστε να μπεις στη θέση του πρωταγωνιστή και να δυσκολευτείς να διαχωρίσεις την απόλυτη αλήθεια σε σχέση με την δίκη σου κατανόηση των πεπραγμένων και των στοιχείων που σου παρουσιάζονται.

Είναι εύκολο στη ζωή να έχεις απόλυτη πίστη ή μήπως η δυσπιστία και η αναζήτηση θα σε οδηγήσει στην δίκη σου αλήθεια; Άλλωστε, το πάθος του Casolaro για την έρευνα, τη δημοσιογραφία και την αλήθεια τον έφεραν αντιμέτωπο με μια πραγματικότητα που εν μέρη περίμενε αλλά όσο προετοιμασμένος ήταν για τα χειρότερα, ο θάνατος του δημιούργησε απανωτά ερωτήματα, τα οποία πλέον δεν μπορούσε να διερευνήσει.