Πώς να σηκώσετε σωστά έναν μικρόσωμο σκύλο – Τι πρέπει να προσέχουν οι κηδεμόνες

Πολλοί κηδεμόνες μικρόσωμων σκύλων καταλήγουν να τους σηκώνουν συχνά στην αγκαλιά τους, κυρίως από ένστικτο προστασίας όταν βρίσκονται εκτός σπιτιού ή σε περιβάλλον που θεωρούν απειλητικό. Αν και η πρόθεση είναι συνήθως καλή, η πρακτική αυτή δεν είναι πάντα τόσο αθώα όσο φαίνεται.

Η εκπαίδευση παραμένει βασικό εργαλείο για κάθε σκύλο, ανεξαρτήτως μεγέθους, καθώς τον βοηθά να διαχειρίζεται καλύτερα το περιβάλλον του και να αντιδρά με περισσότερη ψυχραιμία σε ερεθίσματα που διαφορετικά θα τον αποσυντόνιζαν. Στην περίπτωση των μικρόσωμων σκύλων, μάλιστα, η σωστή εκπαίδευση μπορεί να μειώσει σημαντικά την ανάγκη συνεχούς παρέμβασης από τον κηδεμόνα.

Παρά τις συχνές παρανοήσεις, οι μικρόσωμοι σκύλοι δεν είναι «πιο δύσκολοι» στην εκπαίδευση, αλλά συχνά εμφανίζουν διαφορετικά μοτίβα συμπεριφοράς, όπως αυξημένη ευαισθησία σε ερεθίσματα, πιο έντονη αντίδραση σε θορύβους ή μεγαλύτερη τάση για άγχος. Ωστόσο, με συνέπεια και θετική ενίσχυση μπορούν να εκπαιδευτούν εξίσου αποτελεσματικά με μεγαλύτερες φυλές.

Πότε είναι σωστό να σηκώσετε έναν μικρόσωμο σκύλο

Η αγκαλιά μπορεί να λειτουργήσει προστατευτικά σε συγκεκριμένες συνθήκες, ειδικά όταν υπάρχει πραγματικός κίνδυνος, όπως η προσέγγιση ενός μεγαλύτερου σκύλου που δεν είναι υπό έλεγχο ή δεν φορά λουρί. Σε τέτοιες περιπτώσεις, η άμεση απομάκρυνση του μικρόσωμου ζώου μπορεί να αποτρέψει τραυματισμό και να μειώσει το στρες του.

Παράλληλα, το κράτημα στην αγκαλιά μπορεί να προσφέρει αίσθηση ασφάλειας σε σκύλους που ήδη έχουν τάση φοβικότητας, αρκεί να μην συνοδεύεται από ένταση ή πανικό από την πλευρά του κηδεμόνα. Συστήνεται επίσης η αποφυγή έντονης οπτικής επαφής μεταξύ των ζώων, ώστε να μην ενισχυθεί η ένταση της στιγμής.

Πότε η αγκαλιά μπορεί να γίνει πρόβλημα

Παρότι μοιάζει ασφαλής επιλογή, το συχνό σήκωμα του σκύλου μπορεί να έχει και αντίθετα αποτελέσματα. Σε ορισμένες περιπτώσεις, ενδέχεται να ενισχύσει τον φόβο ή την επιφυλακτικότητα του ζώου απέναντι σε άλλα σκυλιά, ενώ μπορεί να οδηγήσει και σε πιο έντονες αντιδράσεις άγχους. Υπάρχει επίσης το ενδεχόμενο ο ίδιος ο σκύλος να νιώσει πίεση ή δυσφορία όταν σηκώνεται, ειδικά αν δεν έχει συνηθίσει τη διαδικασία. Αυτό μπορεί να εκφραστεί με έντονη κινητικότητα ή ακόμη και επιθετική αντίδραση, ιδιαίτερα σε στιγμές έντασης.

Ο σωστός τρόπος να σηκώνεται ένας μικρόσωμος σκύλος

Η ασφάλεια του ζώου εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τη σωστή τεχνική. Ο πιο ενδεδειγμένος τρόπος είναι η σταθερή στήριξη του σώματος με δύο χέρια, ώστε να αποφεύγεται η πίεση σε ευαίσθητα σημεία.

Συγκεκριμένα, το ένα χέρι τοποθετείται κάτω από το στέρνο για στήριξη του μπροστινού μέρους και το άλλο στο πίσω μέρος του σώματος, ώστε το ζώο να σηκώνεται ομοιόμορφα και χωρίς αιφνιδιασμό. Η κίνηση πρέπει να είναι ήρεμη και ελεγχόμενη.

Τι πρέπει να αποφεύγεται

Υπάρχουν πρακτικές που θεωρούνται λανθασμένες και δυνητικά επικίνδυνες. Το σήκωμα από τον σβέρκο, παρότι παραπέμπει στη συμπεριφορά της μητέρας προς τα κουτάβια, δεν είναι κατάλληλο για ενήλικους σκύλους και μπορεί να προκαλέσει δυσφορία ή τραυματισμό.

Εξίσου προβληματική είναι η ανύψωση από το κολάρο, καθώς μπορεί να ασκήσει πίεση στην τραχεία και στον λαιμό, ενώ το σήκωμα από την ουρά είναι ιδιαίτερα επικίνδυνο, αφού μπορεί να προκαλέσει σοβαρές μυοσκελετικές βλάβες και απώλεια ελέγχου της κίνησης.

Η ουσία πίσω από την πρακτική

Η αγκαλιά ενός μικρόσωμου σκύλου δεν είναι λάθος από μόνη της, αρκεί να χρησιμοποιείται με μέτρο και επίγνωση. Το ζητούμενο δεν είναι να αποφεύγεται εντελώς, αλλά να μην αντικαθιστά την εκπαίδευση και την αυτοπεποίθηση του ζώου. Ένας σκύλος που έχει μάθει να διαχειρίζεται το περιβάλλον του, σπάνια χρειάζεται συνεχή «διάσωση». Και αυτό, τελικά, είναι που κάνει τη σχέση με τον κηδεμόνα του πιο ισορροπημένη.