Γιατί δεν πρέπει να πετάμε την φλούδα από τα αβοκάντο
Από το κομπόστ μέχρι τα smoothies και τα καλλυντικά, η εξωτερική πλευρά του αβοκάντο μπαίνει στο μικροσκόπιο των ερευνητών, αν και οι ειδικοί συστήνουν μέτρο και προσοχή στη χρήση της
Επιμέλεια - Νικολέτα Τσορμπατζόγλου 
Το αβοκάντο έχει καθιερωθεί τα τελευταία χρόνια ως μία από τις πιο δημοφιλείς τροφές στη σύγχρονη διατροφή, όμως σχεδόν πάντα η φλούδα του καταλήγει στα απορρίμματα.
Παρότι θεωρείται άχρηστο μέρος του φρούτου, φαίνεται πως περιέχει ουσίες που έχουν αρχίσει να απασχολούν την επιστημονική κοινότητα, κυρίως λόγω της αντιοξειδωτικής τους δράσης και των πιθανών εφαρμογών τους σε τρόφιμα και καλλυντικά προϊόντα.
Η εξωτερική επιφάνεια του αβοκάντο περιλαμβάνει φυτικές ενώσεις όπως φλαβονοειδή, τανίνες και φαινόλες, στοιχεία που συνδέονται με την προστασία των κυττάρων απέναντι στο οξειδωτικό στρες. Παράλληλα, διαθέτει φυτικές ίνες και μικρές ποσότητες μετάλλων, χωρίς ωστόσο να θεωρείται ισάξια διατροφική επιλογή με τη σάρκα του καρπού. Η γεύση της παραμένει έντονα πικρή και η υφή της ιδιαίτερα σκληρή, γεγονός που την καθιστά δύσκολη στην κατανάλωση.
Τα μέχρι στιγμής επιστημονικά δεδομένα δείχνουν ότι εκχυλίσματα από τη φλούδα ενδέχεται να παρουσιάζουν αντιμικροβιακές και αντιοξειδωτικές ιδιότητες. Για τον λόγο αυτό εξετάζονται πιθανές εφαρμογές τους στη βιομηχανία τροφίμων, στα συμπληρώματα διατροφής αλλά και σε προϊόντα περιποίησης. Παρ’ όλα αυτά, οι ειδικοί υπογραμμίζουν ότι δεν υπάρχουν ακόμη επαρκείς αποδείξεις πως η κατανάλωσή της προσφέρει ουσιαστικά οφέλη στον ανθρώπινο οργανισμό.
Αρκετοί επιλέγουν να αξιοποιούν τη φλούδα με άλλους τρόπους, κυρίως για να περιορίσουν τη σπατάλη τροφίμων. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε κομπόστ, να αποξηρανθεί και να μετατραπεί σε σκόνη για μικρή προσθήκη σε smoothies ή σάλτσες, ενώ ορισμένοι τη βράζουν ώστε να παρασκευάσουν αφέψημα. Παράλληλα, εκχυλίσματα αβοκάντο βρίσκονται ήδη σε ορισμένα καλλυντικά προϊόντα, λόγω της παρουσίας αντιοξειδωτικών συστατικών.
Οι ειδικοί πάντως επισημαίνουν ότι απαιτείται ιδιαίτερη προσοχή πριν από οποιαδήποτε χρήση. Το αβοκάντο πρέπει να πλένεται σχολαστικά πριν κοπεί, καθώς στην επιφάνειά του μπορεί να υπάρχουν υπολείμματα φυτοφαρμάκων ή βακτήρια που μεταφέρονται εύκολα στη σάρκα κατά την κοπή. Επίσης, φλούδες από φρούτα που έχουν αλλοιωθεί, εμφανίζουν μούχλα ή έχουν περίεργη οσμή δεν θα πρέπει να χρησιμοποιούνται.
Άτομα με αλλεργία στο αβοκάντο ή ευαισθησία που σχετίζεται με το σύνδρομο latex καλό είναι να αποφεύγουν κάθε πειραματισμό με τη φλούδα. Οι ειδικοί ξεκαθαρίζουν ακόμη ότι δεν πρέπει να συγχέεται με το κουκούτσι του αβοκάντο, το οποίο δεν θεωρείται ασφαλές για κατανάλωση.
Σε ό,τι αφορά την περιποίηση του δέρματος, οι έρευνες επικεντρώνονται κυρίως στα εκχυλίσματα της φλούδας και όχι στη χρήση της αυτούσιας πάνω στο δέρμα. Αντίθετα, το έλαιο και η σάρκα του αβοκάντο παραμένουν οι πιο διαδεδομένες μορφές αξιοποίησης στην κοσμετολογία, χάρη στην περιεκτικότητά τους σε καλά λιπαρά και βιταμίνη Ε.
Παρά το αυξανόμενο ενδιαφέρον γύρω από τη φλούδα του αβοκάντο, οι επιστήμονες επιμένουν ότι τα οφέλη της εξακολουθούν να διερευνώνται και δεν θα πρέπει να παρουσιάζεται ως κάποια «υπερτροφή». Για την καθημερινή διατροφική αξία, η σάρκα του αβοκάντο εξακολουθεί να θεωρείται η πιο ασφαλής και ωφέλιμη επιλογή.