Νικόλας Φραγκιουδάκης στο TheOpinion: «Η αστρολογία τελειώνει εκεί που αρχίζει η απόλυτη βεβαιότητα»
theopinion 
Από τα viral βίντεο με τα 12 ζώδια μέχρι τη θεατρική σκηνή, ο Νικόλας Φραγκιουδάκης έχει καταφέρει να μετατρέψει την καθημερινότητα, τις σχέσεις, τα red flags και όλες εκείνες τις μικρές ανθρώπινες «παραξενιές» σε υλικό για γέλιο.
Ηθοποιός, θεατρολόγος, σκηνοθέτης, stand-up comedian και δημιουργός περιεχομένου, κινείται με την ίδια άνεση ανάμεσα στο θέατρο και τα social media, αποδεικνύοντας πως ένα βίντεο λίγων δευτερολέπτων μπορεί τελικά να γίνει αφορμή για μια ολόκληρη θεατρική εμπειρία.
Η «Κοσμική Αγάπη», η παράσταση που ξεκίνησε από την επιτυχία των βίντεό του για τα ζώδια, επιστρέφει στη Θεσσαλονίκη στις 31 Αυγούστου, στο Θέατρο Κήπου, πιο μουσική και πιο… διαγαλαξιακή από ποτέ. Με τη Joanna Drigo και τον Tom Yosi επί σκηνής, ο Νικόλας αφήνει για λίγο την οθόνη του κινητού και συναντά το κοινό ζωντανά, μιλώντας με χιούμορ για τον έρωτα, τους χωρισμούς, τη ζήλια, την καθημερινότητα και, φυσικά, την αιώνια ανάγκη μας να ρίχνουμε την ευθύνη στα άστρα.
Με αφορμή την επιστροφή της «Κοσμικής Αγάπης» στη Θεσσαλονίκη, μιλήσαμε με τον Νικόλα Φραγκουδάκη για το πώς ένας χωρισμός έγινε αφορμή για δημιουργία, πώς τα ζώδια μετατράπηκαν από viral περιεχόμενο σε θεατρικούς χαρακτήρες, τι σημαίνει να κάνεις κωμωδία σε μια εποχή αλγορίθμων και γιατί, τελικά, γελάμε περισσότερο όταν αναγνωρίζουμε τον ίδιο μας τον εαυτό πάνω στη σκηνή. Και φυσικά, τον ρωτήσαμε τι προβλέπουν τα άστρα για τη βραδιά της 31ης Αυγούστου στη Θεσσαλονίκη.
«Στις 31 Αυγούστου η «Κοσμική Αγάπη» προσγειώνεται στο Θέατρο Κήπου της Θεσσαλονίκης. Τι διαφορετικό έχει αυτή η παράσταση από όσα έχουμε δει μέχρι σήμερα από εσένα και τι θέλεις να πάρει μαζί του ο θεατής φεύγοντας από το θέατρο;
Η «Κοσμική Αγάπη» ξεκίνησε από τα ζώδια, αλλά στην πραγματικότητα μιλάει για εμάς. Για το πώς ερωτευόμαστε, πώς χωρίζουμε, πώς κολλάμε, πώς ζηλεύουμε, πώς λέμε «δεν με νοιάζει» ενώ μας νοιάζει πάρα πολύ. Τα ζώδια είναι ουσιαστικά η αφορμή για να μιλήσουμε για όλες αυτές τις μικρές γελοιότητες και τις μεγάλες αλήθειες των σχέσεων.
Και είναι διαφορετική γιατί δεν είναι ένα κλασικό stand-up. Υπάρχει ζωντανή μουσική, υπάρχει θεατρικότητα, υπάρχουν στιγμές που αλλάζει τελείως η ενέργεια. Θέλω ο άλλος να φύγει έχοντας γελάσει πολύ, αλλά κάπου μέσα στο γέλιο να έχει πει και «ώπα, αυτό το κάνω κι εγώ». Και μετά φυσικά να κατηγορήσει το ζώδιό του για να μη χρειαστεί να αναλάβει καμία ευθύνη.
Τα ζώδια έγιναν το «σήμα κατατεθέν» σου στα social media και σε έκαναν viral. Πότε κατάλαβες ότι αυτό το περιεχόμενο μπορούσε να μετατραπεί από ένα viral βίντεο σε μια ολοκληρωμένη θεατρική εμπειρία;
Δεν νομίζω ότι υπήρξε μία συγκεκριμένη στιγμή που είπα «αυτό τώρα θα γίνει παράσταση». Ήρθε πολύ οργανικά. Άρχισα να βλέπω ότι ο κόσμος δεν έβλεπε απλώς ένα βίντεο και προχωρούσε στο επόμενο. Έγραφε από κάτω «αυτός είναι ο άντρας μου», «αυτή είναι η μάνα μου», «με παρακολουθείς;». Άρχισε δηλαδή να αναγνωρίζει ανθρώπους και καταστάσεις.
Κάπου εκεί κατάλαβα ότι πίσω από τα ζώδια υπάρχει ένας ολόκληρος κόσμος χαρακτήρων. Και επειδή εγώ προέρχομαι από το θέατρο, το μυαλό μου πήγε κατευθείαν εκεί. Ήθελα να δω τι γίνεται αν αυτοί οι χαρακτήρες φύγουν από την οθόνη των 30 δευτερολέπτων και αποκτήσουν σώμα, διάρκεια, μουσική και κυρίως ζωντανό κοινό.
Έχεις πει ότι ξεκίνησες τα βίντεο για τα ζώδια μετά από έναν χωρισμό. Τελικά, πόσο συχνά μια προσωπική απογοήτευση μπορεί να γίνει αφορμή για κάτι δημιουργικό και πόσο από τον πραγματικό Νικόλα κρύβεται πίσω από το χιούμορ;
Ναι, τα βίντεο ξεκίνησαν μετά από έναν χωρισμό. Οπότε, με έναν παράξενο τρόπο, χρωστάω κι ένα «ευχαριστώ» εκεί. Όχι ότι θα το στείλω κιόλας, μην τρελαθούμε.
Νομίζω όμως ότι πολλές φορές η δημιουργία ξεκινάει ακριβώς από κάτι που δεν ξέρεις πού αλλού να το βάλεις. Από έναν χωρισμό, έναν φόβο, μια αποτυχία, μια αμηχανία. Το χιούμορ για μένα δεν είναι τρόπος να κρύβω αυτά τα πράγματα. Είναι τρόπος να τα κοιτάζω χωρίς να με καταπίνουν.
Και φυσικά υπάρχει πολύς πραγματικός Νικόλας μέσα σε όλο αυτό. Απλώς έχω μάθει να παίρνω κάτι που με πόνεσε και, αντί να το αφήνω μόνο πόνο, να του βάζω έναν προβολέα από πάνω και να λέω «για να δούμε τώρα, έχει και κάτι αστείο εδώ μέσα;».
Η «Κοσμική Αγάπη» δεν μιλά μόνο για ζώδια, αλλά και για έρωτα, σχέσεις, καθημερινότητα και αυτοσαρκασμό. Πιστεύεις ότι γελάμε περισσότερο όταν αναγνωρίζουμε τον εαυτό μας μέσα σε αυτό που σατιρίζεται;
Απόλυτα. Νομίζω ότι το μεγαλύτερο γέλιο έρχεται ένα δευτερόλεπτο μετά την αναγνώριση. Εκεί που λες «Χριστέ μου, το έχω κάνει». Για μένα αυτή είναι και η πιο ωραία λειτουργία της κωμωδίας.
Δεν με ενδιαφέρει να δείχνω με το δάχτυλο τον άλλον και να λέω «κοίτα πόσο γελοίος είναι». Με ενδιαφέρει περισσότερο να λέμε όλοι μαζί «κοίτα πόσο γελοίοι είμαστε». Γιατί είμαστε. Ερωτευόμαστε και ξαφνικά ένας άνθρωπος που θεωρεί τον εαυτό του απολύτως λογικό μπορεί να αναλύει επί δύο ώρες γιατί κάποια του έβαλε τελεία αντί για θαυμαστικό.
Ο αυτοσαρκασμός μάς ξεφουσκώνει λίγο. Και νομίζω μας κάνει και πιο τρυφερούς με τις αδυναμίες μας.
Η παράσταση συνδυάζει stand-up comedy με ζωντανή μουσική, με τη Joanna Drigo και φέτος και τον Tom Yosi. Τι προσφέρει η μουσική σε ένα stand-up και πώς αλλάζει τη σκηνική σου ενέργεια;
Η μουσική αλλάζει τα πάντα. Μπορεί μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα να σε πάει από το γέλιο σε κάτι πολύ πιο συναισθηματικό και μετά να σε ξαναπετάξει πίσω. Αυτό είναι κάτι που αγαπώ πολύ στην «Κοσμική Αγάπη».
Με την Joanna και τον Tom δεν αισθάνομαι ότι έχω απλώς δύο μουσικούς δίπλα μου. Είναι κομμάτι της παράστασης και υπάρχει μια πραγματική συνομιλία πάνω στη σκηνή. Άλλωστε έχουμε έναν Κριό, έναν Σκορπιό και έναν Ταύρο μαζί. Το ότι έχουμε καταφέρει να ολοκληρώσουμε πρόβα χωρίς να επέμβει κάποια αρχή είναι ήδη καλλιτεχνικό επίτευγμα.
Η μουσική μού επιτρέπει επίσης να δείξω μια άλλη πλευρά μου. Να μην είμαι συνέχεια αυτός που πρέπει να πετάξει την επόμενη ατάκα. Υπάρχουν στιγμές που αφήνομαι στη μουσική, κι αυτό για μένα δημιουργεί μια πολύ όμορφη ανάσα μέσα στην παράσταση.
Έχεις περάσει από το θέατρο, την υποκριτική και τα social media, ενώ έχεις ασχοληθεί και με το ραδιόφωνο. Ποιος από όλους αυτούς τους ρόλους σε εκφράζει περισσότερο σήμερα και ποιος σε έχει εκπλήξει περισσότερο στην πορεία σου;
Δυσκολεύομαι πια να τα ξεχωρίσω. Στη βάση όλων υπάρχει το ίδιο πράγμα: μου αρέσει να επικοινωνώ με τον κόσμο και να λέω ιστορίες. Είτε υπάρχει κάμερα, είτε μικρόφωνο, είτε μια θεατρική σκηνή, αυτό που ψάχνω είναι η επαφή.
Η υποκριτική είναι η βάση μου και το θέατρο παραμένει για μένα κάτι πολύ βαθύ. Τα social όμως με εξέπληξαν περισσότερο από όλα, γιατί δεν περίμενα ποτέ ότι ένα κινητό θα μπορούσε να δημιουργήσει μια τόσο μεγάλη γέφυρα με ανθρώπους που δεν έχω συναντήσει ποτέ. Και μετά συμβαίνει το παράξενο: αυτοί οι άνθρωποι που σε γνώρισαν μέσα από μια μικρή οθόνη έρχονται στο θέατρο. Και ξαφνικά η σχέση γίνεται πραγματική. Αυτό για μένα έχει τεράστια αξία.
Ένα από τα ενδιαφέροντα στοιχεία της δουλειάς σου είναι ότι παίρνεις κάτι που πολλοί αντιμετωπίζουν σοβαρά, όπως την αστρολογία, και το μετατρέπεις σε αφορμή για γέλιο. Πού τελειώνει για σένα η αστρολογία και πού αρχίζει η ανάγκη μας να βρίσκουμε εξηγήσεις για τις σχέσεις και τη ζωή μας;
Για μένα τα ζώδια είναι ένας υπέροχος καμβάς για να παρατηρώ συμπεριφορές. Δεν προσπαθώ να αποδείξω ότι η αστρολογία είναι επιστήμη, ούτε ανεβαίνω στη σκηνή για να πω σε κάποιον τι θα του συμβεί την επόμενη Τρίτη στις 17:40.
Αυτό που με ενδιαφέρει είναι η ανάγκη μας να εξηγήσουμε τους ανθρώπους. Γιατί ερωτεύτηκα αυτή; Γιατί εξαφανίστηκε; Γιατί εγώ αντιδρώ έτσι; Γιατί η φίλη μου κάνει αυτό; Και κάπου εκεί έρχονται τα ζώδια και μας δίνουν ένα πολύ ωραίο άλλοθι.
Γιατί καμιά φορά είναι πολύ πιο βολικό να πεις «είναι Δίδυμος» από το να παραδεχτείς ότι απλώς δεν σου απάντησε επειδή δεν ενδιαφέρεται. Η αστρολογία για μένα τελειώνει εκεί που αρχίζει η απόλυτη βεβαιότητα. Το χιούμορ όμως αρχίζει ακριβώς εκεί.
Έχεις καταφέρει να δημιουργήσεις μια πολύ μεγάλη σχέση με το κοινό σου μέσα από τα social media. Είναι τελικά πιο δύσκολο να κάνεις κάποιον να γελάσει μέσα από την οθόνη ή μπροστά σου, ζωντανά, σε ένα γεμάτο θέατρο;
Είναι δύο τελείως διαφορετικά πράγματα. Στα social έχεις ένα τεράστιο κοινό, αλλά ο καθένας σε βλέπει μόνος του, στο κινητό του, στο λεωφορείο, στο κρεβάτι του, στην τουαλέτα του, ας μη γελιόμαστε.
Στο θέατρο όμως τους έχεις όλους μπροστά σου. Και δεν υπάρχει μοντάζ, δεύτερη λήψη ή «κάτσε, αυτό δεν μου άρεσε, πάμε άλλη μία». Λες την ατάκα και περιμένεις. Αυτά τα δύο δευτερόλεπτα μέχρι να έρθει το γέλιο μπορούν να κρατήσουν περίπου τρία οικονομικά έτη.
Αλλά όταν έρχεται το γέλιο από εκατοντάδες ανθρώπους ταυτόχρονα, η αίσθηση δεν συγκρίνεται. Είναι ζωντανή ανταλλαγή ενέργειας. Γι’ αυτό και όσο κι αν αγαπώ τα social, η σκηνή έχει κάτι που καμία οθόνη δεν μπορεί να αντικαταστήσει.
Αν μπορούσες να κάνεις μια «συναστρία» ανάμεσα στον Νικόλα του παρελθόντος και στον Νικόλα που είναι σήμερα, τι θα έλεγες ότι ταιριάζει απόλυτα μεταξύ τους και τι έχει αλλάξει περισσότερο;
Νομίζω ότι ταιριάζει απόλυτα η ανάγκη να δημιουργώ. Αυτή υπήρχε πάντα. Όπως και μια παιδικότητα που προσπαθώ να μην τη χάσω, γιατί θεωρώ ότι από εκεί ξεκινάει μεγάλο μέρος της φαντασίας μου.
Αυτό που έχει αλλάξει περισσότερο είναι ότι σήμερα εμπιστεύομαι λίγο περισσότερο τον εαυτό μου. Ο παλιότερος Νικόλας περίμενε ίσως περισσότερο την επιβεβαίωση. Να του πει κάποιος «ναι, αυτό αξίζει», «ναι, προχώρα». Σήμερα έχω μάθει περισσότερο να ακούω το ένστικτό μου.
Βέβαια και οι δύο είναι Κριοί, οπότε στη συναστρία θα υπήρχε ένα βασικό πρόβλημα: κανένας από τους δύο δεν θα άφηνε τον άλλον να τελειώσει την πρόταση. Κατά τα άλλα, νομίζω θα συμπαθιόντουσαν. Και ο σημερινός Νικόλας θα έλεγε στον παλιότερο να αγχωθεί λίγο λιγότερο. Τα περισσότερα πράγματα που τότε έμοιαζαν τεράστια, τελικά πέρασαν. Και μερικά από αυτά έγιναν και υλικό.
Αν το κοινό της Θεσσαλονίκης ήταν ένα ζώδιο, ποιο θα ήταν και γιατί; Και τι προβλέπουν τα άστρα για τη βραδιά της 31ης Αυγούστου στο Θέατρο Κήπου;
Η Θεσσαλονίκη για μένα θα ήταν Τοξότης με ωροσκόπο Λέοντα. Θέλει να βγει, να γελάσει, να ερωτευτεί, να κάνει φασαρία και κυρίως να περάσει καλά χωρίς να κοιτάζει συνέχεια το ρολόι. Και έχει και λίγο Λέοντα γιατί, ας είμαστε ειλικρινείς, η Θεσσαλονίκη ξέρει ότι είναι Θεσσαλονίκη. Δεν χρειάζεται να της το πεις.
Όσο για τις 31 Αυγούστου, τα άστρα προβλέπουν πολύ γέλιο, ζωντανή μουσική, έρωτες, χωρισμούς, πρώην που καλό θα ήταν να παραμείνουν πρώην και δώδεκα ζώδια που για μία βραδιά θα βρεθούν όλα μαζί στο Θέατρο Κήπου.
Έχω να έρθω δύο χρόνια στη Θεσσαλονίκη, οπότε θέλω πραγματικά αυτή η βραδιά να είναι μια μεγάλη γιορτή. Να κλείσουμε το καλοκαίρι όλοι μαζί, λίγο πριν επιστρέψουμε στην πραγματικότητα και αρχίσουμε πάλι να κατηγορούμε τον ανάδρομο Ερμή για ό,τι δεν προλάβαμε να κάνουμε.
Στις 31 Αυγούστου λοιπόν, τα άστρα λένε Θέατρο Κήπου. Και ποιος είμαι εγώ για να τα αμφισβητήσω;»
