Δημήτρης Σαμόλης: «Η ψυχούλα μου τρέμει κάθε φορά που βγάζω ένα προσωπικό τραγούδι»

Κατορθώνει να παντρεύει το χιούμορ με την ευαλωτότητα, το καθημερινό με το βαθιά προσωπικό και να μετατρέπει κάπως έτσι την προσωπική εξομολόγηση σε κοινό βίωμα. Μόλις δύο μήνες μετά την sold out παράστασή του στην Θεσσαλονίκη, ο Δημήτρης Σαμόλης επιστρέφει στην πόλη μας για ένα live στο 8Ball στις 23 Μαΐου, με τα τραγούδια της δισκογραφικής του δουλειάς «Το έπος του χωρισμού μου θα έπρεπε να διδάσκεται στα σχολεία». Είτε μέσα από τα τραγούδια του είτε μέσα από τις sold out παραστάσεις του, τις περίφημες «Στρακαστρούκες», ο ηθοποιός και τραγουδοποιός επιμένει να αναζητά την ποίηση στα πιο καθημερινά και φαινομενικά ασήμαντα στιγμιότυπα της ζωής.

Δεν έχει περάσει πολύς καιρός από την τελευταία σας – sold out μάλιστα – παράσταση στην Θεσσαλονίκη. Τι να περιμένει, λοιπόν, το κοινό από το live στο 8Ball;

Όχι, δεν πέρασε πολύς καιρός. Χαίρομαι πολύ που επιστρέφω στη Θεσσαλονίκη και μάλιστα Σάββατο, γιατί λόγω θεάτρου σπάνια έχω τη δυνατότητα να παίζω τέτοιες μέρες και αισθάνομαι ότι το χρωστάω – ειδικά σ’ αυτήν την πόλη που αγαπώ τόσο. Πρόκειται για ένα live με μόνο δικά μου τραγούδια, από όλους τους δίσκους μου. Θα υπάρχουν και κάποιες απρόσμενες διασκευές, όπως συνηθίζω να κάνω.

Αλήθεια, σε ποια σημεία της Θεσσαλονίκη πηγαίνετε όταν έρχεστε εδώ; Τι σας αρέσει να κάνετε;

Έχω πολλούς φίλους εδώ, κυρίως από το θέατρο. Αλλά και παλιούς συμφοιτητές από την Νομική. Οι περισσότεροι έχουν παντρευτεί, βέβαια, έχουν παιδιά, αλλά τα καταφέρνουμε και βρισκόμαστε. Και το πρώτο πράγμα που κάνω κάθε φορά είναι να πάρω τρίγωνα Πανοράματος. Στην Αθήνα δεν βρίσκεις τα αυθεντικά. Συνήθως έρχομαι και με τον σκύλο μου, γιατί η παραλία είναι ιδανική για βόλτες.

Χιούμορ ή συγκίνηση; Ποιο οδηγεί πιο ασφαλώς στην καρδιά του κοινού;

Ε στη δική μου περίπτωση, το ένα δεν υπάρχει χωρίς το άλλο. χιούμορ και συγκίνηση πάνε δίπλα δίπλα. Όταν γελάς, είσαι πολύ πιο ανοιχτός στο να συγκινηθείς. Το κωμικό και το συγκινητικό συνυπάρχουν και στα τραγούδια μου και στη ζωή.

Όταν γράφετε, τι έρχεται πρώτο; Ο στίχος ή η μελωδία;

Συνήθως όλα ξεκινούν από μια ιδέα ή ακόμη και από μία μόνο λέξη που μπορεί να με ιντριγκάρει. Μου αρέσουν οι ιδιαίτεροι τίτλοι. Λέξεις όπως το «Κουρκουμπίνια» ή το νέο μου τραγούδι, με τίτλο «Πίτερ Παν». Ο στίχος έχει για μένα πρωταγωνιστικό ρόλο. Θέλω πρώτα να πω μια ιστορία και μετά βρίσκω τη μελωδία που της ταιριάζει.

Η έμπνευση είναι στιγμιαία ή αποτέλεσμα πειθαρχίας;

Η έμπνευση έρχεται ξαφνικά. Με τα κινητά πλέον ηχογραφώ αμέσως μια ιδέα ή τη σημειώνω. Όμως από εκεί και πέρα ξεκινά η δουλειά του τεχνίτη. Αν καταλάβω ότι υπάρχει κάτι ζωντανό, θα καθίσω στο πιάνο ή στην κιθάρα και θα δουλέψω με πειθαρχία.

Ξέρεις, η ποίηση κρύβεται στην καθημερινότητα. Δεν με ενδιαφέρει η ποίηση μόνο ως κάτι υψηλό και απόμακρο. Με συγκινεί μια μικρή, φαινομενικά ασήμαντη στιγμή, όπως για παράδειγμα ο τρόπος που τρώει ο σύντροφός σου τα μακαρόνια του. Εκεί ψάχνω το ποιητικό στοιχείο. Στις καθημερινές στιγμές.

Όπως με τον στίχο ‘Hey Siri / μ’ έχεις διασύρει’…

Ακριβώς! Μα μου έχει συμβεί. Να μιλώ για συγκεκριμένο άτομο, και καθώς λέω το όνομά του, ακριβώς επειδή είχα ενεργοποιημένη την Siri, να καλεί το άτομο αυτό.

Στις διασκευές σας συχνά επιλέγετε τραγούδια που δεν θα περίμενε κανείς…

Μου αρέσει να παίρνω τραγούδια που αγαπώ και να τα πειράζω. Τραγούδια που φαινομενικά, τουλάχιστον, δεν ανήκουν στο δικό μου καλλιτεχνικό σύμπαν. Δεν πιστεύω στις ταμπέλες της μουσικής. Μπορεί να διασκευάσω κάτι που μοιάζει τελείως ξένο προς το ύφος μου, αλλά αν με συγκινεί, βρίσκει τη θέση του στο πρόγραμμα. Για παράδειγμα, στο live θα πω ένα τραγούδι του Βασίλη Παΐτέρη. Είναι μια ιστορία που θέλω να πω, που αισθάνομαι ότι συνδέομαι κάπως μαζί της… Οπότε, το πειράζω και το φέρνω στα μέτρα μου.

Πόσο σημαντικό ρόλο έπαιξαν τα social media στην πορεία σας;

Τεράστιο. Είμαι παιδί των social media, τα αγαπώ πραγματικά. Μου αρέσει η αμεσότητά τους. Το ότι μπορείς εκεί που κάθεσαι, να πάρεις το κινητό και να βγάλεις ένα βίντεο. Είναι τόσο άμεσο δείχνει αυτό που πραγματικά είσαι, χωρίς να παρεμβαίνουν οι εταιρίες. Με εμένα, τουλάχιστον, έτσι έγινε και λειτούργησε πολύ καλά. Δεν έκανα καμία παραδοσιακή προώθηση. Κυκλοφόρησα τα τραγούδια μόνος μου, χωρίς εταιρεία, και τα μοιράστηκα μέσω social media. Έτσι με γνώρισε ο κόσμος.

Η επιτυχία σου και η αγάπη του κόσμου έχει λειτουργήσει καθόλου και ως «διαβατήριο» για να σε αποδεχτούν όσοι σου είχαν φερθεί κακοποιητικά στο παρελθόν; Εχεις μιλήσει ανοιχτά για το bullying που αντιμετώπισες ως παιδί.

Δεν νομίζω και δεν με ενδιαφέρει πως με βλέπουν σήμερα αυτοί. Αλλά, νομίζω ότι ταυτίστηκαν μαζί μου άνθρωποι που είχαν περάσει αντίστοιχες δυσκολίες στη δική τους ζωή. Είδαν ότι αυτό δεν είναι εμπόδιο για να προχωρήσεις και να καταφέρεις κάτι. Κι αυτό έχει την σημασία του. Τώρα, για όσους δεν με έβλεπαν τότε, δεν ξέρω αν έχει νόημα να με δουν τώρα.

Θα μπορούσες να φανταστείς τον εαυτό σας σε οποιοδήποτε άλλο επάγγελμα, μη καλλιτεχνικό;

Δούλεψα για τέσσερις μήνες σε δικηγορικό γραφείο και υπέφερα. Έβγαλα ψυχοσωματικά. Πλέον ξέρω ότι αυτό είναι που θέλω να κάνω στη ζωή μου. Ακόμη κι αν κάποια στιγμή τα πράγματα δεν πάνε καλά, δεν θα μπορούσα να κάνω κάτι άλλο, όπως να δουλέψω σε γραφείο. Παλιότερα το έλεγα ότι ίσως και να χρειαστεί να το κάνω. Πλέον γνωρίζω ότι θα σήμαινε την κατάρρευσή μου.

Πιστεύεις ότι η ευαλωτότητα που έχεις και βγάζεις στην δουλειά σου είναι από τα πιο δυνατά στοιχεία σου;

Η ψυχούλα μου τρέμει κάθε φορά που γράφω ένα τραγούδι, γιατί είναι πολύ προσωπικά όλα αυτά. Τα περισσότερα είναι πολύ αληθινά. Οι άνθρωποι γύρω μου ξέρουν ακριβώς για ποιες ιστορίες μιλάω. Κάτι όμως με τραβάει στο να εκτίθεμαι και να μοιράζομαι αυτό το ευάλωτο κομμάτι μου.

Ποια είναι τα επόμενα σχέδια;

Στις 22 Ιουνίου ξεκινώ καλοκαιρινή περιοδεία σε περίπου 20 πόλεις. Στις 22 Ιουλίου θα είμαστε στη Θεσσαλονίκη, στο Θέατρο Δάσους. Παράλληλα γράφω τα τραγούδια του νέου δίσκου, ο οποίος ευελπιστώ να κυκλοφορήσει το φθινόπωρο.

Info  23 Μαΐου, 21.00

8Ball Club