Κεντροαριστερά: Πυρ ομαδόν, αλλά χωρίς σχέδιο – Ποιος θα τραβήξει τη σκανδάλη;

Η χθεσινή προ ημερησίας συζήτηση για το κράτος Δικαίου στη Βουλή μπορεί να εξελίχθηκε -ως αναμενόταν- σε μετωπική σύγκρουση κυβέρνησης – αντιπολίτευσης, ωστόσο για πολλούς το πραγματικό ενδιαφέρον βρισκόταν στο αν και πώς η κεντροαριστερά μπορεί να κινηθεί συντονισμένα.

Τα μέτωπα της κυβέρνησης είναι πολλά και ορθάνοιχτα. Η υπόθεση των υποκλοπών παραμένει στην επικαιρότητα-με προσπάθειες και δράσεις κυρίως του παρολίγον παρακολουθούμενου Νίκου Ανδρουλάκη-, ο ΟΠΕΚΕΠΕ -που σύμφωνα με εκτιμήσεις προσώπων που γνωρίζουν καλά την υπόθεση- αναμένεται να «φέρει» κι άλλες δικογραφίες και το «πτυχίο Λαζαρίδη» που έχει μονοπωλήσει τον δημόσιο διάλογο εντός και εκτός Βουλής και τηλεοπτικών παραθύρων, έμοιαζαν ως η καλύτερη «ασίστ» για μία πιο «επιθετική» κοινοβουλευτική πρωτοβουλία… Όμως, αυτή δεν ήρθε.

Οι τόνοι ανέβηκαν -κυριολεκτικά και μεταφορικά- τα επιχειρήματα ήταν «εκεί», αλλά αυτό φάνηκε ότι δεν αρκεί.

Μία «σπόντα» από τα… παλιά

Κάπου ανάμεσα στις επιθέσεις προς την κυβέρνηση και τις δηλώσεις για την ανάγκη πολιτικής αλλαγής, ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ και μέχρι πρότινος αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης, Σωκράτης Φάμελλος, απευθυνόμενος προς το ΠΑΣΟΚ είπε πως είναι αξιωματική αντιπολίτευση «χωρίς να το έχει εκλέξει ο λαός» και καλείται να αποδείξει αν θα παίξει τον ρόλο του ή θα περιοριστεί σε καταγγελίες.

«Πληρωμένη» αν μη τι άλλο η σπόντα του Σωκράτη Φάμελλου και ξεκάθαρο το κάλεσμά του προς την Χαριλάου Τρικούπη. Το ζήτημα δεν είναι μόνο εάν θα μπορέσει να «σηκώσει» το βάρος της πρωτοβουλίας, αλλά κυρίως η στήριξη που θα λάβει από την αντιπολίτευση.

Στο επίκεντρο και η αναφορά στον Μυλωνάκη

Την ίδια ώρα, ενδιαφέρον είχε και η τοποθέτηση -μέσω ανάρτησης -του επικεφαλής της Νέας Αριστεράς, Γαβριήλ Σακελλαρίδη, ο οποίος εξαπέλυσε σφοδρή επίθεση στον Κυριάκο Μητσοτάκη, μιλώντας για «θεσμικό εκτροχιασμό» και κατηγορώντας τον πρωθυπουργό ότι αποφεύγει την ουσία, επιλέγοντας την πόλωση.

Μάλιστα, μίλησε για «χυδαιότητα» του πρωθυπουργού αναφερόμενος στις κατηγορίες που εξαπέλυσε ο Κυριάκος Μητσοτάκης για τον ρόλο που διαδραματίζουν οι καταγγελίες που βλέπουν το φως της δημοσιότητας για βουλευτές και στελέχη, κατηγορώντας τον για «εργαλειοποίηση» της προσωπικής περιπέτειας της υγείας του υφυπουργού παρά τω Πρωθυπουργώ, Γ. Μυλωνάκη.

Και αναρωτήθηκε: «Αλήθεια, όταν παρακολουθούταν με Predator κάθε πτυχή της ιδιωτικής ζωής πολιτικών αρχηγών, κορυφαίων υπουργών της κυβέρνησής του, της ηγεσίας του στρατού, δημοσιογράφων και δικαστικών, τότε η ιδιωτική ζωή όλων αυτών δεν παραβιαζόταν; Όλοι αυτοί δεν δέχονταν πίεση;».

Εκτός κάδρου, αλλά με… δημοσκοπικό αποτύπωμα

Τον τόνο, έστω και εκτός κοινοβουλευτικού πλαισίου, ανέβασε και η παρέμβαση της Μαρίας Καρυστιανού, η οποία έκανε λόγο για «υποκριτική διαδικασία» και για ανυπαρξία κράτους δικαίου στη χώρα. Η τοποθέτησή της έβαλε στο ίδιο κάδρο κυβέρνηση, αντιπολίτευση και ευρωπαϊκούς θεσμούς, εκφράζοντας την δυσπιστία που -όπως προκύπτει και δημοσκοπικά- νιώθει η κοινωνία.

Ποιος παίρνει την πρωτοβουλία;

Στο τέλος της ημέρας, το ερώτημα παραμένει το ίδιο. Με τη Νέα Δημοκρατία υπό πίεση σε πολλαπλά μέτωπα, η συγκυρία δείχνει -τουλάχιστον θεωρητικά- ευνοϊκή για την αντιπολίτευση.

Στην πράξη, όμως, η κεντροαριστερά εξακολουθεί να κινείται χωρίς κοινό βηματισμό. Το ΠΑΣΟΚ κρατά θεσμική στάση, ο ΣΥΡΙΖΑ πιέζει για πιο επιθετικές κινήσεις και η υπόλοιπες συνάμεις ανεβάζουν τους τόνους χωρίς να διαμορφώνουν ενιαία στρατηγική.

Και πλέον γίνεται όσο ποτέ ξεκάθαρο ότι δεν αρκεί το πυρ ομαδόν, χωρίς συντονισμό και σχέδιο.

Και ίσως το βασικό πρόβλημα να είναι ότι δεν υπάρχει -ακόμη- το πρόσωπο που θα μετατρέψει το… «αντάρτικο» σε συντονισμένη επίθεση.