Κεραμέως: «Στοχεύουμε σε πιο αποτελεσματικό και αξιοκρατικό πανεπιστήμιο» – Αντιδράσεις από τους φοιτητές

«Βασική φιλοσοφία του νομοσχεδίου είναι η δημιουργία πανεπιστημίων πιο ποιοτικών, πιο λειτουργικών, πιο αξιοκρατικών, πιο αυτόνομων, πιο εξωστρεφών. Στόχος μας είναι να δώσουμε νέες δυνατότητες στα ΑΕΙ μας, να τα ενδυναμώσουμε ώστε να ξεπεράσουν τις παθογένειες του χθες, να ανταποκριθούν στις ανάγκες του σήμερα, αλλά και να καινοτομήσουν με το βλέμμα στραμμένο στις εξελίξεις του αύριο».

Αυτό τόνισε χαρακτηριστικά η υπουργός Παιδείας, Νίκη Κεραμέως, ανοίγοντας τη πρώτη συζήτηση, στην αρμόδια επιτροπή της Βουλής, του νομοσχεδίου «Νέοι ορίζοντες στα ΑΕΙ, ενίσχυση της ποιότητας της λειτουργίας και της σύνδεσης των ΑΕΙ με την κοινωνία». Παράλληλα, δήλωσε ανοιχτή σε προτάσεις των κομμάτων, «για το νέο αυτό πλαίσιο που ανοίγει τους ορίζοντες στα πανεπιστήμιά».

«Πρόκειται για ένα μεγαλεπήβολο έργο, αποτέλεσμα ζυμώσεων και μελέτης, που στοχεύει στη συνολική βελτίωση των Ανώτατων Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων μας, μέσα από τη θεσμοθέτηση ευκαιριών για όλα τα μέλη της ακαδημαϊκής κοινότητας, για το Πανεπιστήμιο και για την κοινωνία, με την οποία πλέον συνδιαλέγεται και αποκτά αλληλεπίδραση, ως αναπόσπαστο κομμάτι της» σημείωσε.

Στη συνέχεια, η κ. Κεραμέως αναφέρθηκε στους τέσσερις βασικούς άξονες του νομοσχεδίου: Πρώτος άξονας: Αναβάθμιση της ποιότητας των ΑΕΙ με εκσυγχρονισμό των προγραμμάτων σπουδών, εσωτερικό Erasmus, ενίσχυση της πρακτικής άσκησης, κοινά και διπλά προπτυχιακά προγράμματα σπουδών, προγράμματα σπουδών δευτερεύουσας κατεύθυνσης (minor degrees), επαγγελματικά μεταπτυχιακά, βιομηχανικά διδακτορικά, αξιοποίηση των νέων τεχνολογιών στη διδασκαλία, με νέο, πιο αξιοκρατικό, πιο διαφανές σύστημα εκλογής και εξέλιξης Μελών ΔΕΠ. Καλύτερη ποιότητα σπουδών, πιο αξιοκρατική επιλογή προσωπικού, προώθηση της έρευνας και της καινοτομίας, ωθούν προς τα πάνω τα Ιδρύματά μας, αξιοποιώντας τα συγκριτικά τους πλεονεκτήματα και αναδεικνύοντας τις δυνατότητές τους.

Δεύτερος άξονας, ενίσχυση της λειτουργικότητας και της αποδοτικότητας των ΑΕΙ, με νέο μοντέλο διοίκησης, με θέσπιση αναπτυξιακών εργαλείων για την αναβάθμιση των ΑΕΙ, με εκσυγχρονισμό του πλαισίου λειτουργίας των Ειδικών Λογαριασμών Κονδυλίων Έρευνας. Με εκλεγμένα όργανα, στα οποία μετέχουν και εξωτερικά μέλη από την ελληνική και παγκόσμια ακαδημαϊκή κοινότητα και την κοινωνία, με σαφείς και διακριτές αρμοδιότητες ανά όργανο, με νέα εργαλεία στρατηγικού σχεδιασμού, με ψηφιοποίηση υπηρεσιών και δομές που υποστηρίζουν την πανεπιστημιακή κοινότητα.

Τρίτος άξονας, προώθηση της σύνδεσης με την κοινωνία, με ολοκληρωμένο πλαίσιο για την παροχή υπηρεσιών των πανεπιστημιακών εργαστηρίων και αναβάθμιση του ρόλου των Κέντρων Επιμόρφωσης και Δια Βίου Μάθησης, με αξιοποίηση των ερευνητικών αποτελεσμάτων, διασύνδεση των φοιτητών με την αγορά εργασίας και υποστήριξη για την ίδρυση νεοφυών επιχειρήσεων φοιτητών (start-ups).

Τέταρτος άξονας, εκσυγχρονισμός ΔΟΑΤΑΠ, με ένα νέο πλαίσιο για την οργάνωση και λειτουργία του, που στοχεύει στην απλοποίηση της διαδικασίας ακαδημαϊκής αναγνώρισης τίτλων σπουδών από Ιδρύματα της αλλοδαπής με στόχο τη μείωση της γραφειοκρατίας και την αποτελεσματικότερη εξυπηρέτηση των πανεπιστημίων και του πολίτη σε θέματα αναγνώρισης τίτλων σπουδών από Ιδρύματα της αλλοδαπής. Η υπουργός Παιδείας έδωσε ιδιαίτερη έμφαση σε «δύο ιστορικής σημασίας ρυθμίσεις για τα θρησκεύματα», όπως είπε.

Η πρώτη αφορά τη σύσταση οργανικών θέσεων κληρικών και η δεύτερη τη θεσμοθέτηση νομικής προσωπικότητας των Μητροπόλεων της Δωδεκανήσου και της Πατριαρχικής Εξαρχίας της Πάτμου. «Λύνεται μία νομική ανακολουθία που εκκρεμεί εδώ και 77 χρόνια, ώστε να αντιστοιχισθεί ο αριθμός των κληρικών που μισθοδοτούνται από το κράτος με τις οργανικές θέσεις που έχουν συσταθεί νομίμως, χωρίς καμία επιβάρυνση για τον κρατικό προϋπολογισμό. Έτσι οι προσλήψεις κληρικών εντάσσονται ρητά στην διαδικασία που προβλέπει ο νόμος για τον ετήσιο προγραμματισμό ανθρωπίνου δυναμικού της δημόσιας διοίκησης και για πρώτη φορά ρυθμίζεται η δυνατότητα της Εκκλησίας να προσλαμβάνει κληρικούς που θα πληρώνει η ίδια, χωρίς να γεννάται καμία υποχρέωση του Δημοσίου» είπε και συμπλήρωσε:

«Το νομικό καθεστώς των Επαρχιών του Οικουμενικού Θρόνου στη Δωδεκάνησο παρέμενε αρρύθμιστο από το 1947, σε αντίθεση με όσα συνέβαιναν στην Εκκλησία της Ελλάδος και την Εκκλησία της Κρήτης». Η κυρία Κεραμέως υποστήριξε ότι «έγινε ιδιαίτερα μακρά και γόνιμη διαβούλευση και υιοθετήθηκαν αρκετές προτάσεις και σχόλια τόσο από τους αρμόδιους φορείς και τα μέλη της ακαδημαϊκής κοινότητας, όσο και από κόμματα της αντιπολίτευσης», και έφερε για παράδειγμα την πρόταση του ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ για την εκλογή σε νέα θέση μέλους ΔΕΠ, που προβλέπει ότι ο υποψήφιος πρέπει απαραιτήτως να έχει ολοκληρώσει τουλάχιστον έναν από τους τρεις κύκλους σπουδών εκτός του Ιδρύματος στο οποίο επιθυμεί να εκλεγεί.

«Ο νέος νόμος πλαίσιο κωδικοποιεί την υφιστάμενη νομοθεσία σχετικά με τη λειτουργία των ΑΕΙ, καθορίζει σαφές νομικό πλαίσιο για ζητήματα που για χρόνια είχαν μείνει αρρύθμιστα, και παρέχει νέες δυνατότητες στα πανεπιστήμια, στους φοιτητές, στους πανεπιστημιακούς και στους πολίτες.

Είναι το 8ο κατά σειρά νομοσχέδιο του Υπουργείου Παιδείας και Θρησκευμάτων κατά την τελευταία τριετία, και με αυτό υλοποιούμε πλέον το σύνολο των βασικών προεκλογικών μας δεσμεύσεων στον τομέα της Παιδείας. Προχωράμε λοιπόν, σε μία ευρεία, οριζόντια αναβάθμιση της ποιότητας της εκπαίδευσης, που θα εξασφαλίζει στη νέα γενιά περισσότερα και καλύτερα εφόδια για το παρόν και το μέλλον» υπογράμμισε η κυρία Κεραμέως. Επίσης έμφαση έδωσε η υπουργός στη θεσμοθέτηση του Συμβουλίου Διοίκησης του Πανεπιστημίου, τονίζοντας ότι «ασκεί κυρίως διοικητικές, οικονομικές, διαχειριστικές και στρατηγικές αρμοδιότητες», ενώ δήλωσε ανοιχτή να ακούσει τις αντιπροτάσεις της αντιπολίτευσης.

«Σήμερα κυρίαρχος στο ΑΕΙ είναι ένα πρόσωπο, ο πρύτανης, ενώ η πρότασή μας φέρνει επικεφαλής ένα συλλογικό 11μελές όργανο με εσωτερικά συστήματα ελέγχου και πολλαπλά φίλτρα: φίλτρα συλλογικότητας, λογοδοσίας και εξωστρέφειας, δικλείδες αξιοκρατίας και πλουραλισμού, όρια στην εκπροσώπηση ανά σχολή, σε ευθυγράμμιση με καλές διεθνείς πρακτικές.

Ο πρύτανης δεν θα είναι πλέον εξαρτώμενος από καμία εκλογική βάση, η διοίκηση θα είναι ισχυρότερη, αφού εκχωρούνται επιπλέον αρμοδιότητες από το Υπουργείο στα ΑΕΙ, ενισχύοντας το αυτοδιοίκητο. Κινούμαστε σαφώς υπέρ της ενίσχυσης της αυτονομίας τους, της αποκέντρωσης και της ενίσχυσης του αυτοδιοίκητου των Πανεπιστημίων, προκειμένου να λαμβάνουν αποφάσεις σύμφωνα με τις ανάγκες τους, τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά και τη φυσιογνωμία τους», επισήμανε η υπουργός.

Σχολιάζοντας δε, τις αντιδράσεις που υπάρχουν για το νέο σύστημα διοίκησης των Πανεπιστημίων, η κυρία Κεραμέως αντέτεινε ότι «από έναν νόμο-πλαίσιο 460 άρθρων, που αλλάζει θεμελιωδώς τα πανεπιστήμιά μας και την ακαδημαϊκή ζωή, η συζήτηση εστιάζεται από ορισμένους σε 10 άρθρα».

«Ενώ για το 98% του σχεδίου νόμου υπάρχει γενική ομοψυχία, επικεντρωνόμαστε στο διάλογο επί του 2%», είπε και επικαλούμενη έρευνα που διεξήχθη σε 1.003 νοικοκυριά, ανέφερε ότι «καταδεικνύει ευρύτατη συμφωνία των ερωτηθέντων με τις βασικές νομοθετικές ρυθμίσεις του Υπουργείου Παιδείας για την τριτοβάθμια εκπαίδευση». «Εξαιρετικά ενδιαφέρον είναι ότι, σύμφωνα με την έρευνα, η θετική απήχηση των αλλαγών είναι διακομματική, αφού εκτός από ψηφοφόρους της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ, θετικά διακείμενο είναι ένα πολύ μεγάλο ποσοστό ψηφοφόρων του ΣΥΡΙΖΑ, του ΚΚΕ, και άλλων μικρότερων κομμάτων -λαμβάνοντας υπόψη την ψήφο των ερωτηθέντων στις τελευταίες εκλογές», σημείωσε.

Τέλος η κυρία Κεραμέως απέρριψε αιτιάσεις περί υπερ-ρύθμισης θεμάτων των ΑΕΙ και της έρευνας, αντιτείνοντας ότι «το αντίθετο γίνεται, καθώς θεσμοθετούνται ελευθερίες και δυνατότητες τους», ενώ επισήμανε ότι ο πρύτανης δεν θα είναι ταυτόχρονα ελέγχων και ελεγχόμενος γιατί υπάρχουν μηχανισμοί ελέγχου και θεσμικά αντίβαρα εντός του ίδιου του Συμβουλίου Διοίκησης αλλά και εκτός αυτού.

Αντιδράσεις από τον φοιτητικό, ακαδημαϊκό και πολιτικό κόσμο έχει ξεσηκώσει αυτό το νομοσχέδιο «έκτρωμα» το οποίο πολλοί αποκαλούν. Η φοιτητική παράταξη της Σοσιαλιστικής Σπουδαστικής Πάλης είναι κομμάτι αυτής της αντίδρασης και μέσα σε ανακοίνωση – καταγγελία αναφέρει:

Ο Βοναπάρτης Μητσοτάκης, βλέποντας τον χρόνο εξουσίας του να τελειώνει και την φθορά της κυβέρνησης να μεγαλώνει, επιτίθεται όλο και πιο βάναυσα στα δικαιώματα των εργαζομένων, της νεολαίας και των φτωχών λαϊκών στρωμάτων. Με ογκώδη αντεργατικά νομοσχέδια και fasttrack διαδικασίες προσπαθεί να  φορτώσει, όπως όπως, πριν καταρρεύσει, όλα τα βάρη της οικονομικής κρίσης, του πολέμου, της ακρίβειας στην ελληνική κοινωνία, με μόνο σκοπό τη διάσωση του ελληνικού καπιταλισμού .Σε αυτό το πλαίσιο, η Υπουργός Παιδείας Νίκη Κεραμέως ανακοίνωσε ένα νέο αντι-εκπαιδευτικό Νόμο- Πλαίσιο, με περίπου 345 άρθρα και 400 σελίδες, που μπήκε σε «δημόσια διαβούλευση» στις 29/5 και θα ψηφιστεί τον Ιούνιο! Αποτελεί την πιο βαθιά, αντιδραστική τομή στην τριτοβάθμια εκπαίδευση από τη Μεταπολίτευση. Συμπυκνώνει όλα τα αντι-εκπαιδευτικά νομοσχέδια της τελευταίας 10ετίας, μετά τον προηγούμενο τέτοιο νόμο της Διαμαντοπούλου (κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ, 2011). Ουσιαστικά ο νέος νόμος προχωρά ολοταχώς προς την πλήρη κατάργηση του Δημόσιου και Δωρεάν Πανεπιστημίου και το αντικαθιστά με μια Αγορά της Εκπαίδευσης!

Βασικοί άξονες που περιλαμβάνει:

1)«Εταιρείες Αξιοποίησης και Διαχείρισης Περιουσίας των ΑΕΙ». Κάθε πανεπιστήμιο θα μπορεί να ιδρύει μια τέτοια εταιρεία, απαραίτητα μετοχική, μέσω της οποίας θα ξεπουλά την κινητή και ακίνητη περιουσία του, καθώς και τη «διανοητική ιδιοκτησία» του. Μια ακόμα προσπάθεια ξεπουλήματος της δημόσιας περιουσίας (όπως ΔΕΗ, Σύστημα Υγείας κ.ά.), του πλούτου και των υποδομών που δημιούργησε η εργατική τάξη με ιδρώτα και αίμα – και που, αντί να αξιοποιηθούν για τις κοινωνικές ανάγκες και τη βελτίωση του σπουδών μας, θα δίνονται βορά σε κοράκια επιχειρηματίες.

2) Συμβούλια Διοίκησης και Μάνατζερ για τη «νέα» εμπορευματοποιημένη εκπαίδευση. Το Πανεπιστήμιο Α.Ε. δεν μπορεί να λειτουργήσει με τις υπάρχουσες ακαδημαϊκές διοικήσεις, χρειάζονται ακόμη πιο αυτονομημένες και ανεξέλεγκτες: τα Συμβούλια Διοίκησης, που θα ασκούν πλήρη έλεγχο σε κάθε πτυχή της ζωής και λειτουργίας του Πανεπιστημίου και θα έχουν εξουσίες σε όλα τα επίπεδα, ενώ δεν θα λογοδοτούν σε κανέναν, παρά μόνο στην κυβέρνηση. Θα αποτελούνται από 11 μέλη, 6 εσωτερικά (μέλη της ακαδημαϊκής κοινότητας) και 5 εξωτερικά, τα οποία δεν θα είναι κατ’ ανάγκη καθηγητές! Θα είναι προφανώς άνθρωποι της Αγοράς και «παιδιά» των νεοφιλελεύθερων κυβερνήσεων και κομμάτων, όπως και οι υπόλοιποι «άριστοι» που διορίζονται με παχυλούς μισθούς στις διοικήσεις δημόσιων οργανισμών: goldenboys, CEO εταιρειών, βιομήχανοι, τραπεζίτες και εργοδότες. Θα λειτουργούν με βάση τον ισολογισμό εσόδων-εξόδων: Κάθε ίδρυμα θα πρέπει να κυνηγά πόρους, σε μια νεοφιλελεύθερη αγορά-σούπερ μάρκετ τίτλων και πιστοποιήσεων για φοιτητές πελάτες με βαθιές τσέπες και σε ένα έδαφος εύφορο για μπίζνες από κάθε απατεώνα επιχειρηματία.

3) Κάθε πανεπιστήμιο και σχολή θα έχει «στρατηγικό σχεδιασμό 4ετίας», για τη σύνδεσή του με την «αγορά», δηλαδή με την χρεωκοπημένη οικονομία του ελληνικού καπιταλισμού. Αυτό σημαίνει πώς προγράμματα σπουδών, έρευνα, ολόκληρο το ακαδημαϊκό έργο θα λειτουργούν με ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια. Και μάλιστα σε συνθήκες που όλος ο ελληνικός καπιταλισμός μπαίνει, ξανά, σε μια τεράστια οικονομική αποσταθεροποίηση και κρίση (έκρηξη χρεών, ανεργία 40% στη νεολαία κ.λπ.).Έτσι, π-προγράμματα-τμήματα-μεταπτυχιακά θα αλλάζουν ή θα καταργούνται αν δεν προσελκύουν «επενδυτές» ή δεν έχουν «ζήτηση». Περιλαμβάνονται ποικίλοι τρόποι παρέμβασης ιδιωτικών επιχειρήσεων στις σπουδές ή στο ερευνητικό έργο, ακόμα και μέσω της ένταξης των ιδρυμάτων σε εταιρικά σχήματα! Όλα αυτά δεν σημαίνουν μαζικές επενδύσεις στη δημόσια εκπαίδευση, αλλά αρπαγή και λεηλασία της από κάθε ιδιώτη.

4) «Κινητικότητα» φοιτητών ανάμεσα σε τμήματα. «Ευέλικτα» προγράμματα σπουδών. Αυτό είναι απ’ τα πιο επικίνδυνα, διότι στοχεύει να «αλώσει» με τις προπτυχιακές σπουδές μας! Τα πτυχία ουσιαστικά διαλύονται με τη θέσπιση προγραμμάτων σπουδών – «σούπα», χωρίς συγκεκριμένο γνωστικό-επιστημονικό αντικείμενο ή συγκεκριμένα κατοχυρωμένα επαγγελματικά δικαιώματα: Ξενόγλωσσα, Θερινά, Εξ αποστάσεως, 2ετή, δια βίου μάθησης κ.α. Οι φοιτητές θα «έχουν την ελευθερία να επιλέγουν» πολλαπλά προγράμματα μέσα σε ένα τμήμα – σούπερ μάρκετ δεξιοτήτων, κοινά προγράμματα μεταξύ 2 ή παραπάνω σχολών ή τμημάτων, εισαγωγή δευτερευουσών κατευθύνσεων από άλλα τμήματα, ακόμα και «εσωτερικό erasmus» (σπουδές σε άλλο τμήμα  για ένα συγκεκριμένο χρονικό διάστημα). Οι νεοφιλελεύθεροι κανίβαλοι επιτρέπουν έτσι τη δημιουργία μίας ιδιωτικής παραπαιδείας, που θα ασχολείται με πιστοποιήσεις, σεμινάρια, ημερίδες κ.ά., οδηγώντας τους νέους σε ένα ατελείωτο κυνήγι προσόντων – και στον ταξικό αποκλεισμό όσων δεν έχουν να πληρώσουν.

5) Επαναφορά των ΤΕΙ. «Απελευθέρωση» των καταργήσεων-συγχωνεύσεων σχολών, εντείνοντας ακόμα περισσότερο τη συνεχή υποβάθμιση των ΤΕΙ(ξεκίνησε με την «ανωτατοποίηση» του ΣΥΡΙΖΑ), τη συρρίκνωση του εκπαιδευτικού χάρτη. Έτσι το κράτος απαλλάσσεται από το «βάρος» της χρηματοδότησης. Ένα σημαντικό μέρος θα κλείσει, σύμφωνα με τα νεοφιλελεύθερα κριτήρια της «αξιολόγησης». Τα υπόλοιπα θα συγχωνευτούν ή υπολειτουργούν, αφήνοντας στον αέρα χιλιάδες φοιτητές. Δεν είναι τυχαίο, άλλωστε, ότι ορίζεται στον νέο Νόμο Πλαίσιο πως κάθε τμήμα/σχολή/ίδρυμα μπορεί ανά πάσα στιγμή να συγχωνεύεται/μετατοπίζεται/καταργείται με ένα προεδρικό διάταγμα. Σειρά προφανώς θα έχουν και τμήματα των ΑΕΙ.

6) Εξίσωση πτυχίων ΑΕΙ με Ιδιωτικά κολλέγια-πανεπιστήμια του εξωτερικού. Καταργείται η ατομική αίτηση αναγνώρισης πτυχίου και ιδρύεται «Εθνικό Μητρώο Αναγνωρισμένων Ιδρυμάτων της αλλοδαπής» και «Εθνικό Μητρώο Τύπων Τίτλων Σπουδών Αναγνωρισμένων Ιδρυμάτων της αλλοδαπής» και καταργούνται οι διαδικασίες της «ισοτιμίας» και της «ισοτιμίας με αντιστοιχία». Αποτέλεσμα είναι η αναγνώριση-εξίσωση αμφιβόλου ποιότητας τίτλων σπουδών, με διαδικασίες –  εξπρές, χωρίς έλεγχο και κριτήρια. Σε συνδυασμό με τα «πολλαπλά προγράμματα σπουδών», ουσιαστικά έτσι καταργείται το άρθρο 16 του Συντάγματος για το δημόσιο χαρακτήρα της γ΄ βάθμιας εκπαίδευσης.

7) Νομιμοποιείται η τηλεκπαίδευση και εξισώνεται με την δια ζώσης. Η τηλεκπαίδευση οδηγεί στη διάλυση του ίδιου του πανεπιστημίου ως χώρου κοινωνικοποίησης και πολιτικοποίησης της νεολαίας, και στη μείωση της χρηματοδότησης (δεν χρειάζονται αίθουσες και υλικοτεχνικός εξοπλισμός). Επιπλέον, αποτελεί πρόσθετο τρόπο για την παγίωση αυτής της «αγοράς της εκπαίδευσης».

8) Θεσπίζεται η Μαθητεία στα ΑΕΙ με την «επέκταση και αναβάθμιση του θεσμού της πρακτικής άσκησης των φοιτητών σε σύνδεση με τον παραγωγικό ιστό της χώρας, με την ίδρυση Μονάδας Πρακτικής Άσκησης» και τα βιομηχανικά διδακτορικά (δωρεάν εργασία ερευνητών για βιομηχανίες). Η «σύνδεση» με έναν «παραγωγικό ιστό» που συρρικνώνεται και παρακμάζει διαρκώς εδώ και δεκαετίες, σημαίνει κυριολεκτικά καταστροφή των μορφωτικών δικαιωμάτων της νεολαίας. Αποτελεί ένα ακόμα δώρο στο κεφάλαιο, με δωρεάν ειδικευμένο εργατικό δυναμικό. Εντείνει τη διάλυση των εργασιακών σχέσεων. Μισθοί και δικαιώματα των φοιτητών-εργαζομένων θα είναι ανύπαρκτα.

9) Εφαρμογή του δόγματος «Νόμος και Τάξη»(νόμος Κεραμέως – Χρυσοχοϊδη): ΟΠΠΙ, κάμερες, ελεγχόμενη είσοδος με τουρνικέ, πειθαρχικά. Γιατί Πανεπιστήμιο Α.Ε. και δημόσια παιδεία –  φοιτητικοί αγώνες – σύλλογοι – ελευθερίες είναι ασυμβίβαστες έννοιες! Όποιος συμμετέχει σε συνελεύσεις, καταλήψεις, εκδηλώσεις που «δεν συνάδουν με τον σκοπό του νέου πανεπιστημίου» ή απλά δεν έχει να πληρώσει τα δίδακτρα θα αντιμετωπίζει απαγόρευση συμμετοχής στις εξετάσεις, αφαίρεση φοιτητικής ιδιότητας προσωρινά ή και οριστική διαγραφή (!), εξώσεις από τις φοιτητικές εστίες κ.ά.

10) Κατάργηση των παρατάξεων και των φοιτητικών συλλόγων: πρώτα από όλα με την ίδρυση ενός «θεσμικού συνομιλητή» της κυβέρνησης, του Συμβουλίου Φοιτητών, το οποίο θα υποκαταστήσει τους Συλλόγους, τα ΔΣ, τις Γενικές Συνελεύσεις και τους αγώνες μας. Οι εκλογές προβλέπονται για τη συγκρότηση μόνο αυτού του οργάνου και όχι για τα ΔΣ των Συλλόγων μας, θα είναι αποκλειστικά ηλεκτρονικές και δεν θα κατεβαίνει κάθε δύναμη με το δικό της ψηφοδέλτιο, αλλά όλες μαζί θα κατεβαίνουν με ένα ενιαίο, απολιτίκ ψηφοδέλτιο!! Δηλαδή, δεν θα ψηφίζει ο κάθε φοιτητής διαφορετικές πολιτικές δυνάμεις και προγράμματα, αλλά τον Τάκη, τη Δήμητρα κ.ο.κ. Πρόκειται για το σπάσιμο κάθε πολιτικοποίησης και ριζοσπαστικοποίησης. Κατά τα άλλα, ο νόμος «αναγνωρίζει το δικαίωμα ίδρυσης σωματείου στις σχολές», κάτι που προφανώς αποτελεί ξεκάθαρη κοροϊδία από την Κεραμέως!

Δεν θα επιτρέψουμε την κατάργηση του Δημόσιου-Δωρεάν Πανεπιστημίου, να μας πετάξουν εκτός εκπαίδευσης. Η δημόσια δωρεάν εκπαίδευση είναι κατάκτησή μας, όχι κάτι που χαρίστηκε. Η ήττα της ΔΑΠ στις εκλογές ήταν η αρχή, αλλά πρέπει να «μεταφραστεί» σε οργάνωση της αντεπίθεσής μας. Βάζοντας τα θεμέλια ενός ανυποχώρητου αγώνα διαρκείας, κόντρα σε λογικές ανάθεσης, «συμβολικές κινήσεις» και στο αέναο «κυνήγι» των πρυτανικών διοικήσεων. Χρειαζόμαστε την αναγέννηση των Φοιτητικών μας Συλλόγων, έναν Αγώνα Διαρκείας, που θα εκπορεύεται από δομές αυτοοργάνωσης (επιτροπές, συντονιστικά) και μαχητικά μέσα πάλης (καταλήψεις κ.λπ.).Αυτός είναι ο μοναδικός τρόπος για να ενώσουμε το φοιτητικό κίνημα, να μπλοκάρουμε τη ψήφιση του νέου Νόμου. Να διώξουμε την αστυνομία από τις σχολές, ως πρώτο βήμα για να διώξουμε τη λαομίσητη κυβέρνηση Μητσοτάκη, μαζί με εργαζόμενους και φτωχούς.