Οι κρυφές ζωές του Διονύση Σαββόπουλου – Πέντε στιγμές που δεν γράφτηκαν ποτέ στα εξώφυλλα
theopinion
Από εχθές ο Διονύσης Σαββόπουλος δεν πατά στη γη, ωστόσο θα παραμείνει για πάντα «ζωντανός» μέσα από τις ιστορίες και τα τραγούδια του.
Μπορεί από εχθές ο Διονύσης Σαββόπουλος να μην βρίσκεται βιολογικά ανάμεσά μας, ωστόσο οι ιστορίες του, του εξασφάλισαν μία θέση στην αιωνιότητα. Κι ενώ πολλά είναι τα αφιερώματα για τη ζωή του, αυτές είναι πέντε ιστορίες που δεν γράφτηκαν ποτέ στα πρωτοσέλιδα.
https://www.theopinion.gr/reportaz/dionysis-savvopoylos-i-istoria-toy-spoydaioy-tragoydopoioy-apo-ti-thessaloniki-sti-megali-skini-video/
Πέντε ιστορίες παρορμητισμού, θάρρους και… έρωτα
1. Γεννημένος μέσα στα Δεκεμβριανά (1944). Διονύσης Σαββόπουλος γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη στις 2 Δεκεμβρίου 1944, ακριβώς τη στιγμή που ο πόλεμος και τα Δεκεμβριανά δημιουργούσαν χαοτικές συνθήκες γύρω του.
2. Ο φόβος των φίλων του στις 21 Απριλίου 1967. Στις 21 Απριλίου 1967, την ημέρα που εκδηλώθηκε το στρατιωτικό πραξικόπημα στην Ελλάδα, ο 23χρονος τότε Σαββόπουλος κοιμόταν ανυποψίαστος στο σπίτι του στην Αθήνα. Λοΐζος και Μικρούτσικος τρέχουν να τον προλάβουν πριν βγει να βρίσει τα τανκς. «Θα τον σκοτώσουν!», είπαν. Κλασικός Νιόνιος — παρορμητικός και ανυπότακτος.
3. Τραγούδια μέσα στη φυλακή. Η αντιστασιακή στάση του Σαββόπουλου απέναντι στη δικτατορία δεν άργησε να έχει συνέπειες. Λίγους μήνες μετά το πραξικόπημα, συνελήφθη για πολιτικούς λόγους δύο φορές, τον Αύγουστο και τον Σεπτέμβριο του 1967. Βρέθηκε κρατούμενος σε απομόνωση, όπου η δημιουργική του φύση βρήκε διέξοδο στη μουσική.
4. Ο έρωτας που τον κράτησε στη μουσική. Την ίδια ταραγμένη εποχή, ένα προσωπικό γεγονός καθόρισε την πορεία του Σαββόπουλου με τρόπο που λίγοι γνωρίζουν. Στα μέσα της δεκαετίας του ’60, ενώ η καριέρα του βρισκόταν ακόμα στα πρώτα της βήματα, ο Σαββόπουλος πέρασε φάσεις απογοήτευσης και σκεφτόταν ακόμη και να εγκαταλείψει οριστικά το τραγούδι. Έτοιμος να τα παρατήσει, γνώρισε την Άσπα. Μια μαθήτρια που έγινε μούσα, σύζυγος και λόγος να συνεχίσει. Ο έρωτας νίκησε την απόγνωση.
5. Η «Συννεφούλα» έγινε η υπογραφή του Σαββόπουλου, όμως λίγοι γνωρίζουν ότι η μελωδία της υπήρξε αντικείμενο μιας απίθανης περίπτωσης κλοπής. Τη δεκαετία του 1970, χρόνια αφού είχε κυκλοφορήσει το τραγούδι, ο Σαββόπουλος ανακάλυψε τυχαία ότι σε μια ιταλική ταινία με τίτλο «Il Corsaro Nero» (Ο Μαύρος Κορσάρος) χρησιμοποιήθηκε αυτούσια η μουσική της «Συννεφούλας» χωρίς την άδειά του.
Εμ κλεμμένος, εμ και δαρμένος”, είπε γελώντας. Η πιο ειρωνική δικαίωση του αγαπημένου μας Νιόνιου.
Διονύσης Σαββόπουλος: Το «Ζεϊμπέκικο» της Ψυχής και το Τέλος μιας Εποχής