Όταν η Ζωή Κωνσταντοπούλου και ο Φραπές γίνονται trend στο TikTok

Εδώ και λίγο καιρό, ο μικρός μου, μαθητής στην Α’ γυμνασίου, μαζί με τους φίλους του, παρακολουθούν μετά μανίας ένα νέο trend στο TikTok. Είναι οι διάλογοι στην Εξεταστική της Bουλής μεταξύ της Zωής Kωνσταντοπούλου και εμπλεκομένων μαρτύρων, αλλά κυρίως του Φραπέ.

Το θέμα σταμάτησε να έχει γούστο και πήρε… ανησυχητικές διαστάσεις όταν, σε κάθε δική μου ερώτηση για μαθήματα ή υποχρεώσεις, αντί οποιασδήποτε άλλης απάντησης από μέρους του, εισέπραττα το εξής: «Επικαλούμαι το δικαίωμα της σιωπής».

Με την πρώτη ευκαιρία, τώρα στις γιορτές, που βρήκα μαζεμένο το παρεάκι, ρώτησα το γιο μου και τους φίλους του: Ξέρετε για ποιο πράγμα μιλάνε σε αυτά τα βιντεάκια;

Η απάντηση ήταν λίγο πολύ η εξής: Είναι κάποιοι και κυρίως ένας, ο Φραπές, που πήρε πάρα πολλά λεφτά ενώ δεν έπρεπε να τα πάρει. Οι συνάδελφοί του είναι θυμωμένοι και έχουν βγει στους δρόμους ζητώντας να τους μοιραστούν τα λεφτά και είναι και μια δικαστής που θέλει μάλλον να δείρει τον Φραπέ, αυτός όμως δεν νοιάζεται καν, bro. Επικαλείται συνεχώς το δικαίωμα της σιωπής.

Η μανία με την οποία τα σημερινά παιδιά «παρακολουθούν ΟΠΕΚΕΠΕ στο TikTok» είναι αξιοσημείωτη. Τα βιντεάκια στις οθόνες τους «παίζουν» πιο συχνά από ατάκες influencers ή άλλα reels της ηλικίας τους.

Σε κάθε περίπτωση, οι μικροί «θεατές» όχι μόνο δεν δείχνουν να αντιλαμβάνονται τη σοβαρότητα των καταγγελιών και των όσων εξετάζονται, αλλά επιπροσθέτως δανείζονται ατάκες, θαυμάζουν μάνες που έχουν πάρει στα παιδιά τους Porsche, «απειλούν» με ειρωνικό κι αυταρχικό ύφος, αλά Ζωή Κωνσταντοπούλου.

Το σήριαλ του ΟΠΕΚΕΠΕ αποτελεί έτσι, δυστυχώς, για πολλά 13χρονα και 15χρονα το βάπτισμα του πυρός στην πολιτική ή εν πάση περιπτώσει σε αυτό που λέμε δημόσια πράγματα.

Το πρόβλημα δημιουργείται όταν τέτοιες ακρότητες γίνονται trend και «διαπαιδαγωγούν» μια νεολαία που κατά τα άλλα είναι πλήρως αδιάφορη για τα κοινά και σε λίγο θα πάει να ψηφίσει, θεωρώντας μάλιστα ότι η υπόθεση αυτή είναι κανονικότητα και ότι όλοι αυτοί που ψηφίζουμε «το διασκεδάζουν στη Βουλή», η οποία στα μάτια τους είναι μάλλον ένας γραφικός θεσμός. Προφανώς και ελάχιστα ασχολούμαστε με την πολιτική αγωγή των αυριανών ψηφοφόρων μας (πόσω μάλλον όταν και εμείς οι ίδιοι ως πολίτες είμαστε απαθείς, γυρνώντας την πλάτη ακόμη και στην κάλπη των εθνικών εκλογών). Όταν όμως τη «διαπαιδαγώγηση» αυτή την αναλαμβάνουν τα trends, τότε κάτι πάει λάθος. Και προφανώς, δεν είναι το μόνο.