Η Γ’ Εθνική στα… βήματα της τέως Δ’
Η Γ' Εθνική που κάθε χρόνο γίνεται όλο και πιο ερασιτεχνική, θυμίζοντας πλέον ξεκάθαρα περιφερειακό πρωτάθλημα, επομένως και την τέως Δ' Εθνική
Αντώνης Παπαδόπουλος 
Από την περασμένη σεζόν είχε γίνει γνωστό ότι το ελληνικό ποδόσφαιρο αλλάζει λόγω της αναδιάρθρωσης, με τη Γ’ Εθνική να είναι η κατηγορία που «επηρεάζεται» περισσότερο.
Και αυτό διότι ναι μεν οι ομάδες στη Super League 2 έγιναν λιγότερες, ωστόσο κατά τη γνώμη μου το επίπεδο ανεβαίνει, σε αντίθεση με την τρίτη κατηγορία, η οποία μετατρέπεται σε περιφερειακό πρωτάθλημα, όπως δηλαδή ήταν κάποτε η Δ’ Εθνική.
Για παράδειγμα, οι ομάδες της Θεσσαλονίκης θα ταξιδέψουν το… πολύ μέχρι την Πέλλα και το Κιλκίς, η Ανατολική-Μακεδονία και Θράκη έχει τον «δικό» της όμιλο, όπως και η Κρήτη κ.ο.κ. Αυτό δεν είναι κακό. Τα μεγάλα ταξίδια μειώθηκαν, επομένως και αρκετά έξοδα, με εξαίρεση πάντα τις νησιωτικές ομάδες. Πολλοί παράγοντες πιθανότατα πανηγυρίζουν -και καλά κάνουν-, ωστόσο άλλοι απέσυραν ήδη τις ομάδες τους από το νέο πρωτάθλημα.
Το αρχικό σχέδιο προέβλεπε 10 ομίλους των 12. Πλέον, με αρκετούς συλλόγους σιγά-σιγά να αποσύρονται -πιστεύω θα ακολουθήσουν και άλλοι- και απ’ ότι φαίνεται δύσκολα να αντικαθίστανται, οι ομάδες μειώνονται, αλλά τα 10 γκρουπ δεν θα μεταβληθούν. Επομένως θα δούμε ομίλους ακόμη και με 10 ομάδες πιθανότατα, σαν να λέμε 18 αγωνιστικές. Εφόσον συμβεί αυτό, η κανονική διάρκεια ορισμένων ομίλων θα οδηγηθεί σε… μίνι πρωτάθλημα.
Επίσης, η «ευκολία» με την οποία μπορεί πια ένα σωματείο να προβιβαστεί, να παίξει, αλλά και να παραμείνει στην κατηγορία έχει γίνει τέτοια, που η Γ’ Εθνική έχει χάσει την όποια της «μαγεία», τουλάχιστον για τους πιο «ρομαντικούς». Ακόμη και πολλά γήπεδα που χρησιμοποιούνται, κάποτε δεν θα υπήρχαν ούτε ως… προπονητικά, όσο υπερβολικό και αν «ακούγεται».
Δεδομένα το επίπεδο στη Super League ανέβηκε. Το ίδιο θεωρώ ότι θα συμβεί σταδιακά και στη Super League 2, όμως αυτό δεν βλέπω στον ορίζοντα να συμβαίνει και με τη Γ’ Εθνική. Αντί να γίνεται όλο και πιο επαγγελματική -και ας είναι ερασιτεχνική-, η είσοδος τόσο πολλών ομάδων-ομίλων τη μετατρέπει, θέλοντας και μη, σε ερασιτεχνική.
Η Γ’ Εθνική και τα ερασιτεχνικά πρωταθλήματα πρέπει να αποτελούν τον «προθάλαμο» των μεγαλύτερων κατηγοριών. Όσο το επίπεδο πέφτει σε αυτή, τόσο δυσκολεύει και το συγκεκριμένο εγχείρημα. Άλλο τόσο θα δυσκολεύονται και οι προβιβασθέντες να παραμένουν -οικονομικά και αγωνιστικά- στη Super League 2.
Επίσης, ποιο ακριβώς είναι το κίνητρο για τις μισές ομάδες που θα παίξουν στην κατηγορία, όταν από τις 113 αν δεν κάνω λάθος, που υπάρχουν αυτή τη στιγμή, ανεβαίνουν μόνο 4; Πολλές εξ’ αυτών θα παλεύουν για την παραμονή (υποβιβάζονται 30), ωστόσο οι περισσότερες δεν θα έχουν απολύτως… κανένα κίνητρο.
Θεωρώ πως η μείωση των εξόδων συνιστά αναμφίβολα ένα σημαντικό βήμα για τη βιωσιμότητα των συλλόγων. Το ζητούμενο, όμως, είναι αν η νέα Γ’ Εθνική μπορεί να αποτελέσει πραγματικά μια ισχυρή -αναπτυξιακή- κατηγορία ή αν θα εξελιχθεί σε ένα καθαρά περιφερειακό πρωτάθλημα, με περιορισμένο ανταγωνισμό και ακόμη πιο περιορισμένες προοπτικές.
