Στον… τάκο οι μισές αλήθειες για τη Βηρυτό

• Δύο πράγματα που μου έκαναν εντύπωση στη λιβανέζικη πρωτεύουσα
• Ο εμφύλιος είναι πιο κοντά από ποτέ στο άλλοτε Παρίσι της Ανατολής
• Το Ισραήλ κλιμακώνει τις επιθέσεις του και σφίγγει τη θηλιά στο λαιμό του Λιβάνου κάθε μέρα και πιο πολύ

Τα χθεσινά χτυπήματα, που ήταν για πρώτη φορά στο κέντρο της Βηρυτού, δείχνουν ότι το Ισραήλ έχει αποφασίσει να περάσει τον πόλεμο εναντίον της Χεσμπολάχ, αλλά και ολόκληρου του Λιβάνου, σε άλλη πίστα. Αυτά που έζησα χτες στο Λίβανο δεν τα έζησα ούτε τις προηγούμενες 12 μέρες του πολέμου αλλά ούτε και κατά τον προηγούμενο πόλεμο τον Νοέμβρη του 2024 οπότε βρέθηκα και πάλι εδώ.

Τα χτυπήματα τις τελευταίες 16 ώρες δεν αφορούν τη συνοικία της Ντάχια, το λεγόμενο προπύργιο της σιιτικής οργάνωσης Χεσμπολάχ που υποτίθεται ότι διαθέτει σε αυτό το προάστιο της Βηρυτού όλες τις εγκαταστάσεις, τα γραφεία, τις αποθήκες και γενικότερα τα logistics για να κάνει τον πόλεμό της με το Ισραήλ.

Τα χτεσινά χτυπήματα βρίσκονται σε αυτή την περιοχή που ονομάζουμε downtown, δηλαδή στο κέντρο της Βηρυτού, σε μέρη μπροστά σε πλατείες , σε πανεπιστημιακούς χώρους, σε συνοικίες που βρίσκονται πολύ κοντά στο κέντρο της πόλης και σχεδόν σε επαφή με τις χριστιανικές συνοικίες της λιβανέζικης πρωτεύουσας που είναι πολλές και σημαντικές αλλά μέχρι στιγμής  δεν έχουν πληγεί από τα χτυπήματα του Ισραήλ.

Χτες για πρώτη φορά βομβαρδίστηκε ένα κτίριο του Πανεπιστημίου. Επίσης έγινε γνωστό ότι στη διάρκεια αυτού του χτυπήματος σκοτώθηκαν δύο καθηγητές, ο πρόεδρος του τμήματος φυσικής και ένα μέλος του διδακτικού προσωπικού του. Η επίθεση αυτή χαρακτηρίστηκε ως έγκλημα από τον πρόεδρο της χώρας Τζοσέφ Αούν.

Το δεύτερο χτύπημα έγινε σε ένα κτίριο γραφείων. Η προειδοποίηση δόθηκε λίγο μετά τις τρεις το μεσημέρι. Το κτίριο εκενώθηκε. Εκατοντάδες υπάλληλοι αλλά και κάτοικοι των διαμερισμάτων του, καθώς στους πάνω ορόφους διαθέτει κατοικίες, έφυγαν αλλόφρονες από το κτίριο, απομακρύνθηκαν αρκετές εκατοντάδες μέτρα μακρύτερα για να προφυλαχθούν από την έκρηξη. Η αστυνομία έκλεισε τους δρόμους που περνάνε μπροστά από το κτίριο και με βιαστικές κινήσεις προσπάθησε να διώξει τα αυτοκίνητα.

Αυτό που αντίκρισα όταν έφτασα στο σημείο ήταν πραγματικά εξοργιστικό. Είναι εξαιρετικά δύσκολο να αποδεχθεί το μάτι σου μία απόλυτα πολεμική σκηνή στο κέντρο μιας σύγχρονης μεγαλούπολης. Εικόνες με στρατιώτες και αστυνομικούς να τρέχουν αλλόφρονες, με αμάχους να προσπαθούν  μέσα σε απόλυτη αγωνία να διαφύγουν από τα επικίνδυνα μέρη, ασθενοφόρα να στριγγλίζουν για να προσεγγίσουν αλλά και διάφορους νεαρούς υποστηριχτές των εξτρεμιστών να προσπαθούν να αντλήσουν λίγη χαρά από τις εικόνες αυτές, είναι σίγουρα ένα σκηνικό το οποίο ταιριάζει είτε στο ύπαιθρο είτε στις λαϊκές συνοικίες των προαστίων της Βηρυτού, όπου η Χεσμπολάχ είναι η παντοκράτωρ δύναμη.

Εκεί αυτές οι εικόνες μοιάζουν συμβατές αλλά να υπάρχει αυτός ο πολεμικός οργασμός μέσα στο κέντρο μιας τόσο όμορφης πόλης πλάι σε πάρκα, αγάλματα, μουσεία, σύγχρονες κατοικίες, πανέμορφα αρχιτεκτονήματα, είναι εξαιρετικά -πέρα από θλιβερό – και αφύσικο, δεν κολλάει στο μάτι. Η έκρηξη ήταν συγκλονιστική, ο κρότος έμοιαζε να έχει βγει από το ηχοσύνολο των κρότων της κόλασης, κάπως έτσι θα πρέπει να είναι οι ήχοι που έρχονται από τον άλλον κόσμο: οξύς, διαρκής, τρομακτικός, που σου κόβει την ανάσα.

Την ίδια ώρα ερχόταν ακόμη μία προειδοποίηση για ένα νέο χτύπημα σε ένα κτίριο εμπορικού κέντρου πάλι στο κέντρο της Βηρυτού. Δεν πρόλαβα να πάω, ωστόσο υποψιάζομαι ότι και εκεί θα επικράτησαν οι ίδιες εικόνες.

Κανείς δεν μπορεί να πει με σιγουριά τι επιδιώκει το Ισραήλ με τέτοια κλιμάκωση. Οι περισσότεροι εδώ στον Λίβανο ισχυρίζονται ότι το Τελ Αβίβ προσπαθεί να δημιουργήσει έναν ασφυκτικό κλοιό στην πολιτική ηγεσία του Λιβάνου, ούτως ώστε να τους πιέσει για να αναλάβουν δράση όχι πολιτική ή σε επίπεδο λεκτικών καταγγελιών όπως μέχρι σήμερα, αλλά πολεμική δράση εναντίον της Χεσμπολάχ.

Το Ισραήλ είναι ξεκάθαρο ότι περιμένει από τη Βηρυτό να στείλει το στρατό της εναντίον της Χεσμπολάχ, να τους δώσει την εντολή να ξετρυπώσουν τους μαχητές της σιιτικής οργάνωσης από τα σημεία στα οποία κρύβονται με τόση μεγάλη επιτυχία να τους καταδιώξει, να τους συλλάβει, να τους φυλακίσει και μέχρι να το κάνε, να έχει την απειλή της ολικής καταστροφής ως πιστόλι στον κρόταφο.

Στη διάρκεια της χθεσινής ημέρας στην περιοχή του Λιβάνου είχαμε ακόμα τέσσερα χτυπήματα, τα δύο από αυτά αφορούσαν κατοικίες αλλά και εδώ προκύπτουν πολύ περίεργα ζητήματα: Στην πρώτη κατοικία λίγο έξω από τη λιβανέζικη πρωτεύουσα  χτυπήθηκε ένα σημαντικό στέλεχος μιας μουσουλμανικής οργάνωσης, η οποία όμως εκφράζει το σουνίτικο στοιχείο και όχι το σιιτικό, το οποίο εκφράζεται  από τη Χεσμπολάχ.

Ο Σουνίτης  αξιωματούχος έχασε τη ζωή του μαζί με τρία μέλη της οικογένειάς του  στο σπίτι το οποίο είχε νοικιάσει προφανώς για να κρύψει τα ίχνη του. Εκεί όμως τον εντόπισαν οι Ισραηλινοί και τον σκότωσαν, αλλά κανείς δεν μπορεί να καταλάβει γιατί το σουνίτικο στοιχείο  του Ισλάμ είναι σε πλήρη αντίθεση μέχρι και έχθρα με το σιιτικό στοιχείο στον Λίβανο.

Η αντίθεση είναι εξαιρετικά  εμφανής. Συνάντησα ανθρώπους σουνίτες οι οποίοι δεν θέλουν να βλέπουν τους σιίτες στις γειτονιές τους, γιατί θεωρούν ότι ανάμεσά τους μπορεί να κρύβονται τρομοκράτες της Χεσμπολάχ, τους οποίους κάποια στιγμή θα εντοπίσει το Ισραήλ και όταν τους βομβαρδίσει τότε θα κινδυνεύσουν και αυτοί και οι οικογένειές τους.

Η κατάσταση, όπως συμβαίνει σε κάθε πόλεμο, χειροτερεύει μέρα με την ημέρα  και ακόμη και το προσφυγικό ζήτημα, έρχεται να γεννήσει νέες τοξικές σχέσεις ακόμη και ανάμεσα σε γείτονες. Αυτό το στοιχείο είναι κάτι που περνά κάτω από τα ραντάρ των δημοσιογράφων, δεν καταγράφεται και δεν μεταδίδεται, ωστόσο μπορώ να σας βεβαιώσω είναι ένα από τα πιο ισχυρά στοιχεία στο κοινωνικό επίπεδο τα οποία διαδραματίζονται  σε αυτή την τυραννισμένη χώρα.