«Ο θερμότερος Ιούνιος και Ιούλιος στη χώρα μας από τότε που υπάρχει καταγραφή»

Μετά από έναν από τους πιο θερμούς και ξηρούς χειμώνες, χωρίς βροχές και χιόνια, ο ακολούθησε ίσως το θερμότερο καλοκαίρι όλων των εποχών. Ο Ιούνιος και ο Ιούλιος που πέρασαν ήταν οι θερμότεροι στη χώρα μας από τότε που υπάρχει καταγραφή.

Σύμφωνα με τον μετεωρολόγο και Διευθυντή Ερευνών του Αστεροσκοπείου Αθηνών, Κώστα Λαγουβάρδο, “ο Ιούνιος ήταν ο θερμότερος μήνας που έχουμε καταγράψει ποτέ και δυστυχώς και ο επόμενος μήνας, ο Ιούλιος επίσης ήταν ο θερμότερος Ιούλιος που έχουμε καταγράψει ποτέ, επομένως οι δύο από τους τρεις μήνες του καλοκαιριού ήταν εξαιρετικά ζεστοί. Ο Αύγουστος επίσης έχει ξεκινήσει με υψηλές θερμοκρασίες, αρκετά πάνω από τα κανονικά. Η εκτίμησή μας είναι ότι μάλλον το φετινό καλοκαίρι θα είναι το θερμότερο ή το δεύτερο πιο θερμό που έχει καταγραφεί ποτέ στη χώρα μας” αναφέρει ο γνωστός μετεωρολόγος.

Με συνέπειες τόσο στην καθημερινότητά μας, εν μέσω τουριστικής περιόδου, όσο και στην αγροτική παραγωγή

“Τα δύο τελευταία χρόνια έχουμε περιορισμένες βροχοπτώσεις στην ανατολική και νότια χώρα κι αυτό έχει δημιουργήσει αρκετά προβλήματα. Σε αυτό επίσης έχει συντελέσει και η έλλειψη χιονοπτώσεων στα βουνά, οι λίγες χιονοπτώσεις που είχαμε τον χειμώνα που μας πέρασε, που ήταν ο πιο θερμός χειμώνας, επίσης, που έχουμε καταγράψει ποτέ. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα σε αρκετές περιοχές να έχουμε πρόβλημα με το νερό, ειδικά εκεί όπου υπάρχει μεγάλη ζήτηση το καλοκαίρι, κυρίως λόγω τουρισμού και αγροτικών εργασιών” τονίζει στο TheOpinion o κ. Λαγουβάρδος και προσθέτει πως “στις Κυκλάδες, για παράδειγμα, που ξέρουμε ότι έτσι κι αλλιώς το νερό είναι περιορισμένο διαχρονικά και είχαμε λιγότερες βροχές τα τελευταία δύο χρόνια, αυξάνεται πάρα πολύ η ζήτηση για τον τουρισμό, ενώ σε άλλες περιοχές λόγω της αγροτικής παραγωγής υπάρχουν μεγάλες ανάγκες.

Πρέπει να δούμε λοιπόν το σύνολο και της προσφοράς, τι νερό πέφτει, πώς το συγκρατούμε, πως το αποθηκεύουμε, αλλά φυσικά και στη ζήτηση. Πρέπει να δούμε και τις καλλιέργειες, αλλά και το μοντέλο τουριστικής ανάπτυξης, ώστε να περιορίσουμε κάπως τη ζήτηση για νερό” σημειώνει ο Κώστας Λαγουβάρδος.

Το ζήτημα της λειψυδρίας σε αρκετές περιοχές της Ελλάδας οδηγεί σε καταστροφές καλλιεργειών και σημαντικές απώλειες για τους παραγωγούς. Μάλιστα, αγρότες στρέφονται ήδη σε εναλλακτικές μορφές καλλιέργειας, που δεν χρειάζονται μεγάλη ποσότητα νερού, όπως είναι το σκληρό και το μαλακό σιτάρι, το κριθάρι και η ελαιοκράμβη για να μπορέσουν να διαχειριστούν τις ακραίες συνθήκες που απειλούν την παραγωγή και την επιβίωσή τους.