Το νερό και η διαχείριση του δεν είναι ένα ουδέτερο ζήτημα, είναι μια βαθιά πολιτική επιλογή

Το νερό και η διαχείριση του δεν είναι ένα απλό τεχνοκρατικό ζήτημα. Το νερό δεν είναι απλώς ένας φυσικός πόρος προς εκμετάλλευση. Είναι δημόσιο αγαθό, κοινωνικό δικαίωμα και θεμελιώδης όρος ζωής. Γι’ αυτό και η συζήτηση γύρω από αυτό δεν μπορεί να περιορίζεται σε αποσπασματικές διαχειριστικές λογικές ή σε πολιτικές που αντιμετωπίζουν το περιβάλλον ως παράπλευρη απώλεια. Η υπεράσπισή του είναι μια βαθιά πολιτική επιλογή.

Σήμερα, μέσα στις συνθήκες της κλιματικής κρίσης, της ενεργειακής αβεβαιότητας, της πίεσης στα οικοσυστήματα και της αυξανόμενης εμπορευματοποίησης βασικών αγαθών, το ερώτημα γίνεται πιο επιτακτικό: ποιος σχεδιάζει για το νερό, με ποια κριτήρια, για ποιο δημόσιο συμφέρον και με ποια κοινωνική λογοδοσία;

Δεν μπορούμε να συνεχίσουμε να μιλάμε για βιώσιμη ανάπτυξη για όλους χωρίς να συζητάμε σοβαρά για τη βιώσιμη διαχείριση των υδάτων. Δεν μπορούμε να μιλάμε για ανθεκτικότητα χωρίς προστασία των φυσικών πόρων. Και δεν μπορούμε να μιλάμε για δημοκρατία όταν κρίσιμα αγαθά, όπως το νερό, αντιμετωπίζονται με όρους αγοράς, απομάκρυνσης της κοινωνίας από τις αποφάσεις και συρρίκνωσης του δημόσιου ελέγχου.

Το νερό αφορά ταυτόχρονα το περιβάλλον, την υγεία, την κοινωνική συνοχή, την αγροτική παραγωγή, την τοπική ανάπτυξη, την πολιτική προστασία και τελικά την ίδια την ποιότητα της δημοκρατίας. Γι’ αυτό απαιτείται μια νέα πολιτική αντίληψη: με δημόσιο σχεδιασμό, επιστημονική τεκμηρίωση, θεσμική διαφάνεια, κοινωνική συμμετοχή και ξεκάθαρη προτεραιότητα στην προστασία του κοινού συμφέροντος.

Η σημερινή εκδήλωση του ΚΟΣΜΟΥ με θέμα Τι τρέχει με το Νερό; Βιώσιμη Διαχείριση Υδάτων έχει αξία ακριβώς επειδή έρχεται να υπηρετήσει αυτή την ανάγκη. Να ανοίξει έναν ουσιαστικό δημόσιο διάλογο για ένα θέμα που δεν προσφέρεται ούτε για επικοινωνιακή διαχείριση ούτε για εύκολες γενικότητες. Προσφέρεται μόνο για σοβαρή πολιτική συζήτηση.

Στην πραγματικότητα, το ερώτημα είναι απλό: θέλουμε το νερό ως αντικείμενο διαχείρισης από λίγους ή ως συλλογικό αγαθό με δημοκρατική προστασία; Θέλουμε πολιτικές πρόληψης, ανθεκτικότητας και δικαιοσύνης ή θα συνεχίσουμε να τρέχουμε πίσω από τις συνέπειες; Θέλουμε μια κοινωνία που υπερασπίζεται τα κοινά ή μια κοινωνία που τα παραδίδει σταδιακά στην απαξίωση και στην ιδιωτικοποίηση;

Η απάντηση δεν μπορεί παρά να είναι πολιτική, καθαρή και δημόσια: το νερό δεν είναι εμπόρευμα. Είναι κοινό αγαθό και ως τέτοιο πρέπει να προστατευθεί.