Τα «ασυντήρητα μηχανήματα» είναι πιο δίπλα μας απ’ ότι νομίζετε
«Στη χώρα αυτή ζούμε από τύχη», είναι μια έκφραση που συναντάμε παντού γύρω μας τελευταία. Γράφει η Βιβή Κοτσαπουϊκίδου
«Τα μηχανήματα όλα του Κ. 9 στα 10 είναι άχαρτα πρώτον, κάποια είναι κλεμμένα από την Βουλγαρία, ασυντήρητα σε πολύ άθλια κατάσταση».
Κοιτάζω την τηλεόραση και βλέπω τα λεγόμενα πρώην εργαζομένου στο λούνα παρκ που σκόρπισε τον θάνατο, παντού. Εκπομπές, δελτία, τα διαβάζω σε site, τα γράφω εγω η ίδια εδώ στο TheOpinion, βλέποντας ταυτόχρονα εικόνες από σκουριασμένα ή τελείως χαλασμένα παιχνίδια.
Αναρωτιέμαι, πόσοι γλίτωσαν επειδή ήταν λίγο πιο τυχεροί; Πόσα παιδιά γύρισαν σπίτι τους το βράδυ και όχι μέσα σε ένα φέρετρο όπως ο 19χρονος Γιάννης ή παλιότερα η 13χρονη Σεράινα… Κι αμέσως σκέφτομαι και κάτι άλλο, πόσο τυχεροί ήμασταν όσοι γυρίσαμε υγιείς κι από μια παιδική χαρά στη γειτονιά μας…
Γιατί ναι, αγαπημένοι αναγνώστες τα «ασυντήρητα μηχανήματα» είναι πιο δίπλα μας απ΄ότι νομίζετε! Πόσες φορές έχετε επισκεφτεί παιδικές χαρές και πάρκα με παιχνίδια και διαπιστώσατε ότι το λιγότερο θα έπρεπε να είναι κλειστά για συντήρηση, αν όχι να ξανά φτιαχτούν από την αρχή;
«Πρέπει» να πεθάνει κάποιο παιδί μάλλον για να το σκεφτούν αυτοί που είναι αρμόδιοι, αλλιώς ξέρουμε… «μπαλάκι» οι ευθύνες για το ποιος δεν έκανε σωστά τη δουλειά του, όπως ακριβώς έγινε στην περίπτωση της Χαλκιδικής.
«Στη χώρα αυτή ζούμε από τύχη», είναι μια έκφραση που συναντάμε παντού γύρω μας τελευταία. Όταν ψυχαγωγικά πάρκα λειτουργούν χωρίς ελέγχους και ένα παιδί καταλήγει νεκρό, όταν φωτιές καταστρέφουν περιουσίες μιας ζωής και αγνά δάση, όταν γυρνάς τη μισή χώρα για να γεννήσεις το παιδί σου, όταν κάνεις 23 εφημερίες συνεχόμενες και καταρρέεις και η λίστα είναι τεράστια…
Η κουλτούρα των «ασυντήρητων μηχανήματων», κυριολεκτικά και μεταφορικά, της καταστολής και ποτέ της πρόληψης, τρώνε τη χώρα και τους πολίτες της χρόνια τώρα και… δυστυχώς, δε βλέπω φως στο «τούνελ».