Να φτιάξουμε επιτέλους έναν σύγχρονο περιφερειακό
Ο περιφερειακός κρύβει αρκετές παγίδες, είναι ένας δρόμος με συγκεκριμένες δυνατότητες.
Το μόνιμο θέμα συζήτησης στη Θεσσαλονίκη είναι πλέον το Flyοver που κακά τα ψέματα άλλαξε την καθημερινότητά μας, όσον αφορά τις μετακινήσεις μας εντός και εκτός πόλης.
Εάν και τα «φώτα» έχουν πέσει στο εν λόγω έργο που αναμένεται να μας ταλαιπωρήσει για τα επόμενα χρόνια, το ερώτημα είναι: Τι γίνεται με την κατάσταση που παρουσιάζει ο περιφερειακός;
Πριν από τα έργα για το Flyοver η Θεσσαλονίκη είχε ένα τριτοκοσμικό περιφερειακό με ανάποδες κλίσεις, κακή ποιότητα του οδοστρώματος, ελλιπή διαγράμμιση, φθορά της ασφάλτου και μη επαρκή φωτισμό.
H οδήγηση στην Περιφερειακή Οδό Θεσσαλονίκης εδώ και χρόνια αποτελεί έναν καθημερινό άθλο, καθώς με την πρώτη ψιχάλα βροχής αμέσως ακινητοποιούνται τα οχήματα, ενώ αποτελεί έναν από τους πιο επικίνδυνους δρόμους για οδήγηση με εκατοντάδες τροχαία να καταγράφονται κάθε χρόνο.
Ο περιφερειακός σχεδιάστηκε το 1973, ενώ δέκα χρόνια μετά, το 1983, ξεκίνησε η κατασκευή του και το 1993 παραδόθηκε σε πλήρη κυκλοφορία, με την αρχική όμως πρόβλεψη να εξυπηρετεί 30.000 οχήματα, με άλλα λόγια ο δρόμος από την παράδοση του ακόμα ήταν… ξεπερασμένος.
Πλέον περισσότερα από 120.000 αυτοκίνητα διασχίζουν καθημερινά τη βασική οδική αρτηρία της πόλης. Στα χρόνια που ακολούθησαν έγιναν αρκετές παρεμβάσεις με την σημαντικότερη τη δημιουργία των ανισόπεδων κόμβων. Η περιφερειακή βάση αρχικού σχεδιασμού δεν έχει σκοπό να λύσει το κυκλοφοριακό πρόβλημα της πόλης, αλλά να εξυπηρετήσει τις καθημερινές διελεύσεις των οχημάτων.
Η Θεσσαλονίκη είναι μία «κουρασμένη» πόλη που εδώ και χρόνια περιμένει το Μετρό, λύση στο πρόβλημα της καθαριότητας, καλύτερες και πιο ανθρώπινες αστικές συγκοινωνίες και ασφαλείς δρόμους. Στη Θεσσαλονίκη αξίζουν και χρειάζονται μεγάλα αναπτυξιακά έργα, όμως πρέπει να γίνουν παρεμβάσεις και στα ήδη υπάρχοντα.