Άντε καλέ, υπάρχει κόσμος που δουλεύει στο δημόσιο και δεν πηγαίνει ποτέ; Αποκλείεται!

Έχετε βαρεθεί να πέφτετε από τα σύννεφα; Γράφει η Βιβή Κοτσαπουϊκίδου

Άντε καλέ, υπάρχει κόσμος που δουλεύει στο δημόσιο και δεν πηγαίνει ποτέ; Αποκλείεται!

Έχετε βαρεθεί να πέφτετε από τα σύννεφα; Ή μήπως τα έχετε εξαντλήσει όλα; Γιατί κάπως έτσι κυλάει η καθημερινότητα μας πλέον!

Ή δεν έχουμε άλλα σύννεφα να πέσουμε ή δε ξέρουμε πόσο πιο χαμηλά πάει… Μπορεί βέβαια και να προσποιούμαστε ότι πέφτουμε, γιατί αρνούμαστε να παραδεχτούμε το αχούρι με το οποίο είμαστε αντιμέτωποι.

Πριν λίγες μέρες «σκάει» η είδηση ότι μια οικογένεια ζει σε σπηλιά, έχοντας δημιουργήσει μια δική της κανονικότητα. Λίγο αργότερα μάθαμε ότι ο πατέρας των λεγόμενων παλαιοχριστιανών ήταν υπάλληλος της υπηρεσίας καθαριότητας του δήμου Ερέτριας και δούλευε με τηλεργασία… από τη σπηλιά, παίρνοντας πάνω από 1.000 ευρώ.

Και εδώ ταιριάζει το: δε πιστεύω να πέφτετε από τα σύννεφα! Ο εν λόγω κύριος δεν είναι ούτε ο πρώτος, ούτε ο τελευταίος που εργάζεται στο δημόσιο, δεν «πατάει» ποτέ, αλλά αμείβεται κανονικά εις βάρος όλων μας! Κι αν η σκέψη σας είναι «μα πληρώνουν κι αυτοί φόρους, όπως εμείς», τότε μάλλον παρά είστε ρομαντικοί.

Μετρήστε πόσοι έχουμε ακούσει από γνωστούς μας ή ξέρουμε προσωπικά άτομα που έχουν δώσει κάρτες και passes σε άλλους, τους τα «χτυπούν» κάθε μέρα ως «σωστοί» συνάδελφοι και αυτοί κάθονται στο ωραίο το σπιτάκι τους.

Φανταστείτε τι θα γινόταν αν εμείς ως ιδιωτικοί υπάλληλοι, δεν πηγαίναμε στη δουλειά μας, αλλά πληρωνόμασταν κανονικά και δεν «έτρεχε» κάστανο. Θα μου πείτε δε γίνονται αυτά σε ένα περιβάλλον που υπάρχει έλεγχος. Ακριβώς αυτό ΔΕ γίνεται στο δημόσιο απ΄ότι φαίνεται από πολλές περιπτώσεις που έχουν έρθει στο φως της δημοσιότητας ανά διαστήματα.

Αυτές οι «παραλείψεις» ή τα «δεν τον βλέπαμε, αλλά δε δώσαμε και σημασία» είναι δυστυχώς η ελληνική πραγματικότητα, η οποία ενισχύει το στερεότυπο του δημοσίου υπαλλήλου, «θάβοντάς» τους αξιόλογους υπαλλήλους που υπάρχουν σε αυτόν τον τομέα.

Την ίδια ώρα, εξοργίζει, δικαίως, αυτούς που με 700 και 800 ευρώ προσπαθούν να τα βγάλουν πέρα για να βλέπουν γιαλαντζί και πολλές φορές επικίνδυνους επαναστάτες, να «εξαπατούν» το ίδιο σύστημα που τελικά… υπηρετούν!